Αγαπητοί, κάθε χρόνο στις 6 Αυγούστου, η Ορθόδοξη Εκκλησία μας εορτάζει την Μεγάλη Δεσποτική εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού, η οποία είναι μια από τις σημαντικές εορτές τόσο στην Θεολογία της, όσο και στην ζωή των Χριστιανών.
Aυτή η μεγάλη Δεσποτική εορτή, μας δίνει την ωραία ευκαιρία και την αφορμή να ενθυμηθούμε για μία ακόμη φορά, εκείνο το θαυμαστό και ένδοξο γεγονός το οποίο συνέβη στο όρος “Θαβώρ”. Έγινε δε κατά τους περισσότερους Πατέρες, 40 ημέρες περίπου προ της Σταυρώσεως, δηλαδή κατά τον μήνα Φεβρουάριο δεδομένου ότι η Σταύρωση έγινε 14 Μαρτίου. Αλλά επειδή η ανάμνηση της εορτής θα συνέπιπτε μέσα στην Μεγάλη Τεσσαρακοστή που είναι πένθιμη περίοδος, για αυτό μεταφέρθηκε στις 6 Αυγούστου που απέχει σαράντα ημέρες, από τις 14 Σεπτεμβρίου, όπου εορτάζεται η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού και λογαριάζεται σαν Μεγάλη Παρασκευή.
Η Μεταμόρφωση του Χριστού, είναι η ημέρα του φωτός και η εορτή του Φωτός! Στο όρος Θαβώρ που σημαίνει “έλευση φωτός”, ο Ιησούς λοιπόν, ενώπιον των τριών Μαθητών Του, έλαμψε σαν τον Ήλιο! Πάντα έτσι έλαμπε. Στην πραγματικότητα δεν μεταμορφώθηκε ο Χριστός, απλώς οι μαθητές Του, αξιώθηκαν για λίγο να δουν, ό,τι ο Ιησούς ήταν πάντοτε. Αυτός είναι ο Αρχηγός μας! Το Φως! Ο Ήλιος! Μπροστά Του, τίποτα δε μπορεί να συγκριθεί και να σταθεί! Όποιος το πιστεύει, νιώθει ”Μ ε τ α μ ο ρ φ ω μ έ ν ο ς!” Ο Χριστός μεταμορφώνεται ενώπιον των μαθητών Του, λίγο πριν από το Πάθος. Για να δείξει Ποιος είναι σ’ αυτούς τους μαθητές, και τη δόξα Του, και ταυτόχρονα να τους στηρίξει για να αντέξουν όσα θα έρθουν στη συνέχεια. Σε όλους του μαθητές, από τότε ο Χριστός τους λέγει: “Ελάτε κι εσείς να μεταμορφωθείτε!”
Η Μεταμόρφωση του Χριστού μας δείχνει ότι ο Σταυρός, δεν θα είναι το τέλος. Ότι οι δοκιμασίες και τα προβλήματα της επιγείας ζωής ακόμη και αυτός ο θάνατος δεν θα είναι το τέλος. Το τέλος είναι ο δοξασμός του ανθρώπου στην Βασιλεία του Θεού! Μας δείχνει ότι τις όποιες δοκιμασίες αυτής της ζωής πρέπει να τις αντιμετωπίζουμε με υπομονή και εμπιστοσύνη στην αγάπη του Θεού. Ο Θεός έχει ετοιμάσει για τον άνθρωπο της υπομονής και της πίστης την Βασιλεία Του και ότι τα οποιαδήποτε παθήματα αυτής της ζωής δεν είναι άξια της δόξας, η οποία θα αποκαλυφθεί στον άνθρωπο. Μας βεβαιώνει ότι όπως ο Μωϋσής και ο Ηλίας δεν χάθηκαν έτσι και εμείς, όπως και εκείνοι θα ζήσουμε στην Βασιλεία Του, της οποίας μικρή εικόνα είναι η Μεταμόρφωση. Γι’ αυτό και στο τροπάριο της εορτής παρακαλούμε τον Χριστόν λέγοντας: «λάμψον και ημίν τοις αμαρτωλοίς το φως σου το αΐδιον, πρεσβείαις της Θεοτόκου, φωτοδότα, δόξα Σοι!
Με την μεγάλη αυτή Δεσποτική εορτή, καλούμαστε να μεταμορφωθούμε και εμείς Πνευματικά. Να ανεβούμε σε κάποιο όρος, σε κάποιο Θαβώρ, όχι κατ’ ανάγκη στο Θαβώρ, στην Παλαιστίνη, στους Αγίους Τόπους, αλλά η καρδιά του καθενός μας εξαγνισμένη, απαλλαγμένη από πάθη, δοσμένη ολοκληρωτικά στο Χριστό μπορεί να είναι το δικό μας Θαβώριο Όρος, στο οποίο μεταμορφωμένοι να δεχθούμε μέρος της δόξης του Θεού! Η εορτή επίσης υπενθυμίζει, ότι ο τελικός προορισμός μας δεν είναι η φθορά και ο θάνατος, αλλά η ζωή, η ανάσταση και η κοινωνία με τον Θεό. Ο Χριστός καλεί κάθε άνθρωπο να ανέβει το δικό του πνευματικό Θαβώρ και να γίνει, με τη χάρη Του, άνθρωπος φωτός. Ας ευχηθούμε το άκτιστο Φως της Μεταμορφώσεως του Κυρίου, να φωτίζει τον νου και την καρδιά μας, να μεταμορφώνει τη ζωή μας και να μας οδηγεί από το σκοτάδι των παθών στη χαρά, την ειρήνη και την ελπίδα της Βασιλείας του Θεού.
ΑΜΗΝ!
