Αγαπητοί μας η εικόνα ενός κατάμεστου θεάτρου κ.λ.π., ακόμη και με υψηλό εισιτήριο μάλιστα μέσα σε μια εποχή οικονομικής δυσπραγιάς, ασφαλώς δεν πρέπει να μας οδηγήσει στην κατάκριση, αλλά σε έναν ειλικρινή Πνευματικό προβληματισμό. Για την Ψυχαγωγία, το Τραγούδι και το Πανηγύρι, βρίσκουμε εύκολα χρόνο, διάθεση και χρήματα. Την ίδια στιγμή, όμως, αυτές τις Ιερές ημέρες του Δεκαπενταύγουστου, οι Ιεροί Ναοί μας συχνά παραμένουν με μικρή προσέλευση κατά την τέλεση των Ιερών Παρακλήσεων, προς την Υπεραγία Θεοτόκο.
Κι όμως, η Παράκληση δεν είναι μια απλή ακολουθία ούτε μια τυπική Εκκλησιαστική υποχρέωση, αυτή την περίοδο. Είναι κραυγή ελπίδας, καταφυγή στον πόνο, παρηγοριά στις δοκιμασίες και πνευματική συνάντηση με την Παναγία, τη Μητέρα όλων μας. Εκεί καταθέτουμε τις αγωνίες μας, τις ασθένειες, τα οικογενειακά προβλήματα, τις δυσκολίες των παιδιών μας και κάθε βάρος της καρδιάς μας.
Ιδιαίτερη σημασία, έχει και η Μνημόνευση των ονομάτων. Δεν είναι μια απλή καταγραφή σε ένα χαρτί. Είναι πράξη αγάπης, πίστεως και προσευχής. Κάθε όνομα που ακούγεται από τον Ιερέα, ενώπιον της Εικόνας της Θεοτόκου αντιπροσωπεύει έναν άνθρωπο, μια ψυχή, μια ανάγκη, έναν πόνο και μια ελπίδα. Φέρνουμε στην Παναγία τους ασθενείς, τους πονεμένους, τους νέους, τους ηλικιωμένους, τους ταξιδιώτες, τους δοκιμαζομένους, τα παιδιά και τις οικογένειές μας, ζητώντας τις Πρεσβείες και τη Μητρική της Προστασία!
Αγαπητοί μας δεν είναι κακό το Τραγούδι ούτε η ανθρώπινη Χαρά. Η Εκκλησία, δεν αρνείται τη χαρά, αλλά μας καλεί να μην εξαντλούμε όλη μας τη διάθεση μόνο στα πρόσκαιρα. Είναι θλιβερό να γεμίζουν ασφυκτικά οι χώροι των συναυλιών και των πανηγυριών, ενώ στους Ναούς μας, να περισσεύουν άδεια στασίδια την ώρα που ψάλλουμε: «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς».
Η Παναγία, δεν ζητά εισιτήριο, χρήματα ή επίδειξη. Ζητά λίγο από τον χρόνο μας, ταπείνωση, πίστη και ανοιχτή καρδιά. Ας μην αφήσουμε λοιπόν τις άγιες αυτές ημέρες να περάσουν μόνο με διασκέδαση και εξωτερικές εκδηλώσεις. Ας προσέλθουμε στις Ιερές Παρακλήσεις, ας φέρουμε τα ονόματα των αγαπημένων μας και ας κάνουμε την αγωνία μας Προσευχή, τον πόνο μας ελπίδα και την παρουσία μας μία αληθινή προσφορά αγάπης προς την Παναγία και τον Χριστό. Να περνάμε από την Παναγία όχι μόνο όταν έχουμε κάτι να ζητήσουμε… Να περνάμε και όταν είμαστε ευτυχισμένοι μόνο και μόνο για να Της πούμε: “Παναγία μου, σήμερα δεν θέλουμε τίποτα. Ήρθαμε μόνο να πούμε ένα ευχαριστώ στον Θεό για όσα μας χάρισες». Γιατί η Πίστη δεν είναι μόνο καταφύγιο στις δύσκολες ημέρες. Είναι και ευγνωμοσύνη στις όμορφες!
Εκ του Ιερού Ναού
