Τού Βασίλη Π. Καυκόπουλου
(Δημοσιογράφος – Λογοτέχνης – Πρωτοψάλτης)

Πολύς λόγος έγινε τις τελευταίες μέρες, σχετικά με την αύξηση τών μισθών τών Μητροπολιτών! Και μάλιστα, η όλη συζήτηση κινήθηκε με τέτοιο τρόπο, ώστε εξετέθησαν οι ίδιοι οι Ιεράρχες! Ετρώθη το κύρος τους έτσι όπως περιεστράφη όλη η “φιλολογία” γύρω από το θέμα αυτό..
Δυστυχώς, οι Μητροπολίτες μας “πιάστηκαν στον ύπνο” κυριολεκτικά, κατά το κοινώς λεγόμενον, από την Κυβέρνηση! Και ο καθένας από τούς πνευματικούς μας πατέρες βγήκε με τον δικό του – παιδιάστικο – τρόπο να μαζέψει τα ασυμάζευτα… Μα, επί τέλους, δεν υπάρχει ένας κεντρικός σχεδιασμός σε σοβαρά θέματα, ώστε να μη γίνεται σε τελευταία ανάλυση βορά η Εκκλησία τού Χριστού μας, σε κάθε ένα που θέλει να ξεσκίσει τον Άρραφο Χιτώνα Της! Προσωπικά, πρεσβεύω τον διαχωρισμό Εκκλησίας και Κράτους, έτσι ώστε να μην τελεί η Εκκλησία σε διαρκή υποδούλωση στην άνομη και αντίχριστη πολιτική εξουσία! Με θλίβει το γεγονός να βλέπω πολιτικούς (π.χ.
η κα Χριστίνα Αλεξοπούλου κ.ά.) να ψηφίζουν αντιχριστιανικούς νόμους και την ίδια στιγμή να φωτογραφίζονται με Ιεράρχες ως …ευσεβέστατοι! Προφανώς μόνο για τα ψηφαλάκια! Επιμένω σε ό,τι διεκήρυσσε ο ΜΕΓΑΣ Αυγουστίνος Καντιώτης :”Ζητούμεν ελευθέραν και ζώσαν Εκκλησίαν”!
Διότι, σήμερα, η Ορθόδοξη Ελλαδική Εκκλησία δεν είναι απολύτως ελεύθερη! Κακά τα ψέματα, αλλά αυτό είναι η αλήθεια! Σήμερα που χιλιάδες οικογένειες υποφέρουν οικονομικά και πένονται, μέσα σε μιά διάχυτη δυστυχία που ” συντροφεύει” το λαό μας, θα έπρεπε η διοικούσα Εκκλησία να αναλάβει πρωτοβουλίες τέτοιες, στο να αναδειχθεί ο καταχωνιασμένος Χριστιανικός κοινωνισμός!
Μα, θα πουν κάποιοι :”Δεν βλέπετε το πολυποίκιλο φιλανθρωπικό και κοινωνικό έργο όλων σχεδόν τών Ιερών Μητροπόλεων “;; – Το βλέπουμε και το επαινούμε και το θαυμάζουμε! Όμως, κατά την γνώμη μας, είναι ασπιρίνη μπροστά στα βάσανα τού λαού μας…
Ας μη ξεχνάμε, ότι ο Κύριος Ιησούς μίλησε για αγάπη, για ταπεινότητα, για ουσιαστική μακρυά από γραφειοκρατικά πρωτόκολλα αλληλεγγύη. Δεν μίλησε για μισθολογικές αναβαθμίσεις, προνόμια και οικονομικές διεκδικήσεις. Δεν περπάτησε ανάμεσα σε φτωχούς για να διαπραγματευθεί αποδοχές…, όπως πολύ καλά έγραψε πρόσφατα η αρθρογράφος της «ΠΡΩΤΗΣ» Έλενα Κακολύρη.
Βεβαίως, άλλη η τότε συγκρότηση τής κοινωνίας και άλλο η σημερινή κρατική υπόσταση… Αυτό, που εμένα με φοβίζει, είναι το ότι η αντίθεη πολιτεία έχει καταφέρει να μετατρέψει την Εκκλησία σε σύστημα… Και, δυστυχώς, ένα σύστημα που δεν διαφέρει από τα πολιτικά – κομματικά συστήματα, γι’ αυτό και δεν υπάρχει μέσα στην Εκκλησία η απόλυτη δικαιοσύνη, επικρατεί δε σε πολλούς εκκλησιαστικούς τομείς η απόλυτη (!) αδικία!
Η Αγία μας Ορθοδοξία αποτελεί αναμφίβολα μέρος πολύ σοβαρό τής ιστορικής και πολιτισμικής ταυτότητας τού λαού μας και τού Έθνους μας! Η Ορθοδοξία είναι οι πνεύμονές μας! Ο λαός μας, χιλιοπροδομένος από τα αστικά και, τα υπόλοιπα θα έλεγα, κόμματα, ικετεύει γονυπετής τούς πνευματικούς μας πατέρες, τούς οποίους δεν θέλει να σέρνονται πίσω από τις όποιες κυβερνητικές δηλώσεις και εξαγγελίες… Μακαριώτατε, Σεβασμιώτατοι, αναλάβατε πρωτοβουλίες, ώστε η Εκκλησία μας να καταστεί πηδαλιούχος και όχι επαίτης! Κι ας συμβεί τούτο, ακόμη και με σύγκρουση. Η οποία, ωστόσο, θα καταγραφεί πολύ θετικά στη συνείδηση τού λαού.








