Γράφει ο Ανδρέας Νικολόπουλος – Κορμάς
(Σύμβουλος Ασφαλείας)
Ο πλέον δημοφιλής άνδρας της περιόδου 1990-2000 για τους Σερβοβόσνιους, ο Στρατηγός Ρ. Μλάντιτς, έσβησε εχθές το απόγευμα στη Χάγη σε ηλικία 84 ετών.
Με πατέρα εκ των κορυφαίων στρατιωτικών των Παρτιζάνων, ήταν απόλυτα φυσιολογικό να ακολουθήσει στρατιωτική καριέρα. Αποφοίτησε από την Στρατιωτική Ακαδημία με την υψηλότερη βαθμολογία αποφοιτήσαντος και συνέχισε σε θέσεις ευθύνης στο Στράτευμα μέχρι να αναλάβει τα καθήκοντα του Αρχιστρατήγου των Σερβοβοσνιακών δυνάμεων.
Ήταν ο Στρατηγός που πήρε τις μεγάλες αποφάσεις π.χ πολιορκία του Σαράγεβο, έδωσε τις μεγάλες νίκες π.χ επιχείρηση Διάδρομος και χρεώθηκε τα αρνητικά, που σε ενχ πόλεμο είναι πολλά π.χ Σρεμπρένιτσα.. Πάντως το 1995 έφερε απόλυτα νικηφόρο το στρατό του στις διαπραγματεύσεις για το μέλλον της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, κατέχοντας το 70% της!
Έχοντας χάσει τον πατέρα του κατά τη διάρκεια επίθεσης κατά θέσεων του ηγέτη των Ουστάσι Άντε Παβελιτς, γνώριζε καλά τις θηριωδίες των Κροατών κατά των Σέρβων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και πόσα ακόμη ήταν ικανοί οι Κροάτες, στον δικό του πόλεμο. Επίσης ως φανατικός λάτρης της ιστορίας, γνώριζε πόσα δύσκολα πέρναγαν οι πρόγονοι του από τους Βοσνιακούς μουσουλμάνους για 500 χρόνια. Με την εμπειρία του κατάφερε να προστατέψει, σε μεγάλο βαθμό, το λαό του από τις σφαγές των δύο αντιπάλων.
Χαρακτηριστική και ενδεικτική των παραπάνω η δήλωσή του:
«Δεν πήγα στο Βιετνάμ για Κατάφερε να προστατέψει, σε μεγάλο βαθμό, το λαό του από τις σφαγές των Κροατών και των Βοσνιακών μουσουλμάνων. Έφερ πολεμήσω, ούτε σε κάποια άλλη χώρα. Εγώ απλώς υπερασπίζομαι τον λαό μου. Τι άλλο μπορούσα να κάνω; Έπρεπε μήπως να μείνω άπραγος και να αφήσω να σκοτώνουν τον λαό μου, όπως συνέβαινε το 1941; Είμαι η τρίτη γενιά Σέρβων που δεν πρόλαβαν να γνωρίσουν τους πατέρες τους, επειδή εκείνοι σκοτώθηκαν στους πολέμους όταν οι γιοι τους ήταν ακόμη μικρά παιδιά. Εμείς δεν θέλαμε τον πόλεμο!»
Αθάνατος Στρατηγέ
