Σ’έναν ιδανικό κόσμο, σε μια ιδανική κοινωνία δεν θα υπήρχαν παιδιά που πεινάνε. Δεν θα ζούσε κανένα παιδί τη φρίκη του πολέμου. Κανένα παιδί δεν θα πέθαινε από καρκίνο. Κανένα παιδί δεν θα έμενε εκτός σχολείου. Κανένα παιδί δεν θα ζητιάνευε. Κανένα παιδί δεν θα δούλευε. Κανένα παιδί δεν θα βίωνε σωματική, λεκτική, σεξουαλική κακοποίηση….
Σ’έναν ιδανικό κόσμο, σε μια ιδανική κοινωνία, δεν θα υπήρχαν τόσες πολλές Παγκόσμιες Ημέρες αφιερωμένες στα παιδιά για να θυμίζουν στους ενήλικες την αυτονόητη υποχρέωσή τους. Να προσέχουν το παιδί…..
Δεν ζούμε όμως σε έναν ιδανικό κόσμο και η πραγματικότητα, οι εικόνες γύρω μας, η ειδησεογραφία το αποδεικνύουν καθημερινά.
Ζούμε σε μια εποχή που ο κόσμος των ενηλίκων διαλύεται. Διαβρώνεται με ραγδαία ταχύτητα. Σε μια εποχή απύθμενης τοξικότητας. Άρρωστη…
Και όλο αυτό περνάει στον κόσμο των παιδιών.
Καθημερινές τραγωδίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας και άλλες τόσες που ίσως δεν μάθουμε ποτέ. Η αθωότητα χάνεται πριν την ώρα της και μαζί μ’αυτή και το “παιδί” για πάντα.
…υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα…
1-19 Νοεμβρίου-«19 Ημέρες Ακτιβισμού κατά της Παιδικής Κακοποίησης»
18-Νοεμβρίου-Ευρωπαϊκή Ημέρα για την προστασία των παιδιών από τη γενετήσια εκμετάλλευση και κακοποίηση
19 Νοεμβρίου-Παγκόσμια Ημέρα για την Πρόληψη και τη Θεραπεία της παιδικής σεξουαλικής εκμετάλλευσης, της κακοποίησης και της βίας
20 Νοεμβρίου-Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του παιδιού.
