Οι ομάδες γυναικών Πύργου & Αμαλιάδας–Κάμπου μέλη της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) εκφράζουμε τον αποτροπιασμό μας για το βιασμό της 23χρονης γυναίκας από το σύντροφό της ο οποίος βιντεοσκοπούσε αυτήν την αποκρουστική και χυδαία μορφή βίας.
Τον τελευταίο καιρό παίρνουν μεγάλες διαστάσεις οι εκβιασμοί γυναικών με την πρακτική ανάρτησης βίντεο, φωτογραφιών προσωπικών, ιδιωτικών στιγμών στο διαδίκτυο χωρίς τη συγκατάθεσή τους. Σύμφωνα με έρευνες το 90% των θυμάτων της συγκεκριμένης μορφής βίας είναι γυναίκες. Η εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών συνδέεται με όλες τις οικονομικές και κοινωνικές προϋποθέσεις που θα τους εξασφαλίσουν τη δυνατότητα να ικανοποιούν τις σύγχρονες ανάγκες τους σε όλους τους τομείς της ζωής τους να είναι χειραφετημένες οικονομικά , ψυχικά, συναισθηματικά ώστε να απεγκλωβίζονται από παθογόνες οικογενειακές και διαπροσωπικές σχέσεις. Η ατομική εγκληματικότητα δεν αναπτύσσεται σε ¨κοινωνικό κενό¨. Η δολοφονία, η σεξουαλική κακοποίηση, ο βιασμός, πηγή τους έχουν το «δίκαιο» που επιβάλλει η σημερινή εκμεταλλευτική κοινωνία τις αξίες που εκπορεύονται από την ίδια τη φύση της : Την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, τον ανελέητο ανταγωνισμό, τον ατομισμό, τον εγωιστικό τρόπο ζωής και σκέψης, την απαξίωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, τις αναχρονιστικές, σκοταδιστικές και ανορθολογιστικές απόψεις για τις σχέσεις των δύο φύλλων, την ανισότιμη θέση της γυναίκας στην κοινωνία, η οποία αναπαράγεται και μέσα στην οικογένεια με παθογόνες συμπεριφορές. Όταν το δόγμα «ο θάνατός σου η ζωή μου» είναι το κυρίαρχο δόγμα, στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια οι διαστρεβλωμένες αντιλήψεις για επιβολή, καταναγκασμό, υποταγή της γυναίκας μέσα στην οικογένεια ή τη συμβίωση έχουν αποτέλεσμα να δημιουργούν δράστες ¨τέρατα¨.
Οι βιασμοί, οι δολοφονίες των γυναικών είναι ξεκάθαρα το αποτέλεσμα και όχι η αιτία της ανισότιμης θέσης της γυναίκας στην ταξική κοινωνία που ζούμε. Είναι το αποτέλεσμα των κοινωνικών διακρίσεων που βιώνουν οι γυναίκες σε κάθε πλευρά της ζωής τους. Δεν είναι ατομικό ζήτημα της γυναίκας να ¨σπάσει τη σιωπή της¨ όπως προβάλλεται σήμερα από τα κόμματα, τις κυβερνήσεις, τα ΜΜΕ, το διαδίκτυο.
Μία γυναίκα έχει να αντιμετωπίσει πολλούς σκόπελους από την καταγγελία μέχρι την τελεσίδικη καταδίκη του δράστη: Από τη αστυνομική αδιαφορία ή αυθαιρεσία μέχρι τις μακροχρόνιες νομικές διαδικασίες, χωρίς κοινωνική και οικονομική στήριξη των θυμάτων, κρατική μέριμνα. Τα περιστατικά αυτά δεν πρόκειται να αντιμετωπιστούν ριζικά, αν δεν υπάρχει ολόπλευρη κοινωνική προστασία (μόνιμη δουλειά, ψυχολογική υποστήριξη, δωρεάν νομική κάλυψη, κ.λπ.) ώστε μία γυναίκα να σταθεί στα πόδια της να χειραφετηθεί και να πάρει τη ζωή στα χέρια της. Απαιτούμε ένα εκτεταμένο δίκτυο δημόσιων και δωρεάν κοινωνικών υπηρεσιών και υποδομών, όπως ξενώνες για κακοποιημένες γυναίκες συμβουλευτικά κέντρα με μόνιμο επιστημονικό προσωπικό χωρίς την εμπλοκή ΜΚΟ. Να οργανωθούν ενημερωτικά προγράμματα στα σχολεία, σχολές, πανεπιστήμια και κρατικούς φορείς για την πρόληψη, με γενναία κρατική χρηματοδότηση.
Δίπλα σε όλα αυτά, προβάλλουμε τη σημασία του συλλόγου γυναικών, του σωματείου, για να βρει η γυναίκα κουράγιο, αλληλεγγύη, τη δύναμη για να αλλάξει τη ζωή της μαχόμενη, να παλέψει για αυτά που της αξίζουν.
