Συμπληρώνονται φέτος 200 χρόνια από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 ενάντια στον τουρκικό ζυγό.
Επαναστατώντας οι Έλληνες βρέθηκαν αντιμέτωποι με την Οθωμανική Αυτοκρατορία και αυτή η εξέγερση είχε μέσα της καθαρά το λαικό στοιχείο. Ήταν ένας ξεσηκωμός ενάντια στην «καθεστηκυία τάξη» της εποχής εκείνης που η Ιερά Συμμαχία από το 1815 είχε καθιερώσει τη νομιμότητα της μοναρχικής εξουσίας και το δικαίωμα των ηγεμόνων να καταπνίγουν οποιαδήποτε λαική εξέγερση.
Η Γαλλική Επανάσταση που είχε προηγηθεί και καθιέρωνε την αρχή των εθνοτήτων ήταν εκτός των άλλων παραγόντων η θεμελιώδης αρχή αυτού του ξεσηκωμού αφού οι Έλληνες διέθεταν όλα αυτά τα συστατικά μιας εθνότητας , δηλαδή μια φυλή, μια γλώσσα, κοινή θρησκεία, κοινό ιστορικό υπόβαθρο, κοινό πολιτισμό και κοινά ήθη και έθιμα.
Η Ελληνική Επανάσταση ξεκίνησε κυριολεκτικά από τα σπλάχνα του απλού λαού και κλήρου προσπαθώντας με πενιχρά μέσα να αποτινάξει τον τουρκικό ζυγό και πραγματικά αποτελεί το κορυφαίο πολιτικό γεγονός του 19ου αιώνα αφού τάραξε τα λιμνάζοντα νερά του τότε πολιτικού οικοδομήματος.
Όπως έγραψε και ο Κολοκοτρώνης στα Απομνημονεύματά του «ο κόσμος μας έλεγε τρελούς» θέλοντας με αυτό τον εμφαντικό τρόπο να δείξει την μέγιστη δυσκολία του εγχειρήματος.
Ο ξεσηκωμός του Έθνους έγινε από ένα λαό πεινασμένο, αγράμματο και κατατρεγμένο με μοναδικό στήριγμα το υψηλό πατριωτικό φρόνημα των γνωστών και άγνωστων ηρώων της Επανάστασης και του κλήρου που διατηρούσε αναμμένο στις ψυχές τους το πατριωτικό φρόνημα και το Ελληνικό στοιχείο.
Είναι στη μοίρα αυτού του λαού το δέντρο της Ελευθερίας να ποτίζεται με αίμα και δάκρυα και τίποτα να μην μας έχει χαριστεί διαχρονικά στην ροή της Ιστορίας.
Το αιώνιο και διαχρονικό μήνυμα της Επανάστασης του 1821 είναι τόσο απλό αλλά συνάμα και τόσο μεγαλειώδες!
Με ενότητα, εθνική ομοψυχία και κοινωνική αλληλεγγύη μπορούμε να πετύχουμε τα μέγιστα σαν λαός, σαν έθνος.
Μπορεί οι προκλήσεις της εποχής που ζούμε να έχουν αλλάξει, αφού πλέον ζούμε σε ένα ευνομούμενο, ελεύθερο και δημοκρατικό κράτος έχοντας εξασφαλίσει όλες τις συνταγματικές ελευθερίες, δεν παύει όμως να είναι αδήριτη η ανάγκη με σεβασμό σε όλους όσους έχυσαν το αίμα τους για την πατρίδα να είμαστε αρωγοί και κοινωνοί αυτής της κοινωνικής αλληλεγγύης , αποτινάσσοντας από πάνω μας το ΄΄εγώ΄΄ και προτάσσοντας πάνω από όλα το ΄΄εμείς΄΄.
Οι θυσίες των προγόνων μας να αποτελέσουν πηγή φωτός , έμπνευσης και αγώνα μέσα σε αυτή τη δύσκολη περίοδο που ζούμε και με τις πράξεις μας να φανούμε αντάξιοι αυτής της θυσίας ατενίζοντας το μέλλον με σύνεση και αισιοδοξία.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ ΠΥΡΓΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ
