*ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ SKALISTIRI.NEWS ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΕΧΑΙΝΙΤΗ
ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΠΟΥ ΕΠΕΣΕ ΣΤΟ ΗΡΩΪΚΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ ΤΟ 1826
*Ένας Ηλείος αγωνιστής που έπεσε
για την ελευθερία της πατρίδας
*Ας είναι αυτό το μικρό αφιέρωμα μια υπενθύμιση προς τον Δήμο Ανδραβίδας – Κυλλήνης (Δήμαρχο, Δημοτικούς Συμβούλους, Πολιτιστικούς Συλλόγους) ότι θα πρέπει να τιμηθεί ο αγνός αγωνιστής και να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση η θυσία του με αφορμή την συμπλήρωση των 200 ετών από την ηρωϊκή Έξοδο των «Ελεύθερων Πολιορκημένων»
Έχω γράψει πολλές φορές και θα συνεχίσω να γράφω ότι η Ελληνική Επανάσταση του 1821 αποτελεί την σημαντικότερη κατ’ εμέ περίοδο της Ελληνικής μας ιστορίας χωρίς να υποτιμώ τις άλλες που προηγήθηκαν.
Ειδικά κατά την Επανάσταση του 1821 πολλοί ήταν οι άσημοι αγωνιστές – αγωνίστριες που πρωταγωνίστησαν σε σημαντικά γεγονότα του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα και έπεσαν για να μπορούμε όλοι εμείς σήμερα να αναπνέουμε αέρα ελευθερίας.
Ως άνθρωπος και επιστήμονας που μαθαίνω όπως λέω ιστορία κάθε μέρα, έχει ιδιαίτερη συναισθηματική αξία για μένα όταν αναδεικνύω αγωνιστές – αγωνίστριες που δεν τους γνωρίζουμε αλλά που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο κατά την Επανάσταση.
Η εφημερίδα «ΠΡΩΤΗ» με αφορμή και τα 200 χρόνια από την ηρωϊκή Έξοδο του Μεσολογγίου που θα εορτάσουμε τον Απρίλιο παρουσιάζει σήμερα ένα ιστορικό ντοκουμέντο για έναν δικό μας αγωνιστή τον Λεχαινίτη Γεράσιμο Τζόρνα που ελάχιστοι γνωρίζουν την αυτοθυσία που επέδειξε τις τελευταίες τραγικές ώρες της Εξόδου.
Ο αγνός αγωνιστής Γεράσιμος Τζόρνας ήταν Έλληνας αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 που καταγόταν από τα Λεχαινά της Ηλείας.
Παρά το ότι δεν είναι τόσο ευρέως γνωστός όσο άλλοι ήρωες του Αγώνα, το όνομά του εμφανίζεται σε καταγραφές μνημείων και αρχείων ως πυροβολητής (τύπος οπλίτη/στρατιώτη) με καταγωγή από τα Λεχαινά, ο οποίος συμμετείχε ενεργά στον Απελευθερωτικό Αγώνα κατά των Οθωμανών.
(O μαρμάρινος σταυρός στον Κήπο των Ηρώων με την επιγραφή: ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΤΖΟΡΝΑΣ ΠΥΡΟΒΟΛΗΤΗΣ ΕΚ ΛΕΧΑΙΝΩΝ – ΕΠΕΣΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟΝ).
Συμμετοχή στην υπεράσπιση
του Μεσολογγίου και ηρωική θυσία
Ο Τζόρνας ήταν ένας από τους πυροβολητές που υπερασπίζονταν την πολιορκημένη πόλη του Μεσολογγίου κατά τη διάρκεια της πολιορκίας από τις Οθωμανικές δυνάμεις του Κιουταχή και του Ιμπραήμ.
Αντί να συμμετάσχει στην ηρωϊκή Έξοδο των πολιορκημένων Μεσολογγιτών προς τα έξω για να διασπάσουν τον Οθωμανικό κλοιό), την τραγική νύχτα της 10ης Απριλίου 1826, άρχισε μόνος του να υπερασπίζεται τη θέση του.
Κρατώντας το πυροβόλο του που λεγόταν «Κοψαχείλα», όταν οι Τούρκοι πλησίασαν πολύ κοντά, άναψε το φυτίλι και αυτοθυσιάστηκε, εκρηγνύοντας το πυροβόλο προκαλώντας απώλειες στους Οθωμανούς και καθυστερώντας την προέλασή τους.
Η πράξη του θεωρείται αυτοθυσία που δείχνει αποφασιστικότητα και ηρωισμό πολύ πέρα από την απλή συμμετοχή στη μάχη.
Στην μνήμη του υπάρχει μαρμάρινος σταυρός στον Κήπο των Ηρώων με την επιγραφή: ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΤΖΟΡΝΑΣ – ΠΥΡΟΒΟΛΗΤΗΣ ΕΚ ΛΕΧΑΙΝΩΝ – ΕΠΕΣΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟΝ. Επίσης, προς τιμήν του ένας μικρός δρόμος, μεταξύ της οδού Σκεπεταραίων και της Πλατείας Μπότσαρη φέρει το όνομα του.
(Η Έξοδος του Μεσολογγίου αποτελεί ένα από τα πιο δραματικά γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης που συγκλόνισε όχι μόνο την Επαναστατημένη Ελλάδα αλλά ολόκληρη την Ευρώπη όταν συντελέστηκε).
Παράδειγμα παλικαριάς και αυτοθυσίας
Η Έξοδος του Μεσολογγίου ήταν ένα από τα πιο δραματικά γεγονότα του 1821 που συγκλόνισε όχι μόνο την Επαναστατημένη Ελλάδα αλλά ολόκληρη την Ευρώπη όταν συντελέστηκε.
Οι πολιορκημένοι Μεσολογγίτες μετά από τις σκληρές πολιορκίες το 1822, 1823, 1825 και 1826 με αποκορύφωμα την επική και ανεπανάληπτη Έξοδο στις 10 Απριλίου 1826 προσπάθησαν να διαφύγουν και να σπάσουν τον ασφυκτικό κλοιό των Οθωμανών εξαιτίας της πείνας που τους θέριζε αλλά με πολύ μεγάλες απώλειες. Λίγοι επέζησαν στον αριθμό και σώθηκαν κατά την Έξοδο.
Οι περισσότεροι είτε σκοτώθηκαν, είτε θυσιάστηκαν όπως ο Πρόκριτος Χρήστος Καψάλης και ο Επίσκοπος Ρωγών Ιωσήφ.
Σε αυτό το πλαίσιο ο Λεχαινίτης αγωνιστής Γεράσιμος Τζόρνας επέλεξε να μείνει πίσω για να σταματήσει τους εχθρούς με τον δικό του τρόπο. Έπεσε ηρωϊκά μαχόμενος αρνούμενος να εγκαταλείψει την θέση του.
Στα Λεχαινά Ηλείας υπάρχει οδός με το όνομά του για να θυμίζει την ηρωϊκή θυσία του.
Ας είναι αυτό το μικρό αφιέρωμα μια υπενθύμιση προς την Δημοτική Αρχή Λεχαινών (Δήμαρχο, Δημοτκούς Συμβούλους, Πολιτιστικούς Συλλόγους) ότι θα πρέπει να τιμηθεί ο αγνός αγωνιστής και να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση η θυσία του.
Το ελάχιστο που πρέπει να κάνουμε για να τιμήσουμε τον αγώνα αυτών των αγωνιστών όπως του αγνού Γεράσιμου Τζόρνα.
