Οι βασικές προκλήσεις που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν οι ΟΤΑ την περασμένη χρονιά, ήταν το θέμα της διαδικτυακής εκπομπής-ημερίδας “Ανασκόπηση 2020” που διοργάνωσε η εφημερίδα Πατρών “Σύμβουλος επιχειρήσεων” και το Δίκτυο “Forum Ανάπτυξης”, με παρουσιαστή τον Παναγιώτη Γιαλένιο και καλεσμένους αιρετούς από την περιοχή της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας.
Ανάμεσά τους και ο Δήμαρχος Πύργου Παναγιώτης Αντωνακόπουλος, ο οποίος με ιδιαίτερα χειμαρρώδη λόγο υπογράμμισε τα βασικά προβλήματα τόσο της περιοχής αλλά και τις συνέπειες αυτών που ξεφεύγουν από τα στενά όρια ενός τόπου.
Το πρώτο θέμα που ανέπτυξε στην εισαγωγή του ο κ. Αντωνακόπουλος ήταν φυσικά η κατάσταση της πανδημίας και κατά πόσο έχει επηρεάσει τη ζωή των πολιτών σε κάθε επίπεδο.
“Η πρωτοφανής κρίση που βιώνουμε ισοδυναμεί με κρίση ενός παγκοσμίου πολέμου. Τα επόμενα χρόνια είναι καθοριστικά για όλον τον πλανήτη. Μετά την πανδημία του κορονοϊού ακολουθεί πανδημία φτώχειας, και δυστυχώς κανείς σε κεντρικό και ευρωπαϊκό επίπεδο εξουσίας δεν φαίνεται να το σκέφτεται αυτό στην πλήρη διάσταση του. Το κλασικό μοντέλο διεκδίκησης έχει τελειώσει. Θεωρώ ότι επειδή η χρηματοπιστωτική πολιτική και γενικότερα η οικονομική πολιτική έχει ως καθοριστική συνιστώσα την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, οφείλουν να καταλάβουν όλοι ότι η αυτή η τεράστια αυτή κρίση είναι τέτοιου βαθμού που η μόνη λύση είναι μια νέα συμφωνία: Πρέπει να πάμε σε ποσοτική χαλάρωση και διαγραφή ιδιωτικών χρεών, με το κριτήριο του δικαίου και της κοινωνικής ευαισθησίας” τόνισε σχετικά. Κι ακόμα:
“Έχουμε αναγκαστεί τα τελευταία χρόνια να υπηρετούμε οικονομικούς δείκτες. Εμείς σαν Δήμος, βλέπουμε καθημερινά κόσμο να κατρακυλά κάτω από το όριο της φτώχειας. Δεν υπάρχει δυνατότητα αλληλεγγύης ακόμη και από τους ανθρώπους που μπορούσαν να δώσουν μέχρι πρότινος. Ούτε φοροδοτική δύναμη υπάρχει, ούτε καταναλωτική.
Όλα αυτά πρέπει να μπουν στην “εξίσωση”. Αλλά κάποιοι φοβούνται πολύ να βάλουν στο στόμα τους αυτές τις λέξεις. Φοβούνται να “ακουμπήσουν” το ιδιωτικό χρέος και να δούνε την ποσοτική χαλάρωση.
Χρειάζονται όμως γενναίες πολιτικές. Αν όχι τώρα, πότε; Έχει επέλθει ανήκεστη βλάβη σε όλο το παγκόσμιο οικονομικό στερέωμα και ειδικά της Δύσης. Ιδιαίτερα στη χώρα μας που βασίζεται πολύ στον τουρισμό.
Η μεταφορά των χρεών ή οι δόσεις ή η όποια μετάθεση πληρωμών είναι απλά …«ασπιρίνες»!
Όλα τα υπόλοιπα θα αποτελούν για αυτούς που αντιστέκονται σ’ αυτή τη λογική, μια αιτία να απολογηθούν κάποτε στον κόσμο γιατί δεν έκαναν αυτό που έπρεπε την ώρα που έπρεπε
Όλοι ήδη οι οικονομολόγοι προοδευτικής κατεύθυνσης λένε αυτό που κανείς δεν θέλει να ακούσει: διαγραφή ιδιωτικών χρεών και ποσοτική χαλάρωση.
Η ριζική θεραπεία είναι μόνο η διαγραφή ιδιωτικού χρέους, τύπωση χρήματος, δημόσιες επενδύσεις και νέες συμφωνίες για την επανεκκίνησης της οικονομίας. Οτιδήποτε άλλο θα αποτελεί για αυτούς που αντιστέκονται σ’ αυτή τη λογική, μια αιτία να απολογηθούν κάποτε στον κόσμο γιατί δεν έκαναν αυτό που έπρεπε την ώρα που έπρεπε, κι επίσης οτιδήποτε άλλο θα οδηγεί τον κόσμο στην εξαθλίωση, κάτω από το όριο της πείνας κι η μαζική εξέγερση θα είναι δεδομένη σε βάρος ενός συστήματος και κυρίως αυτών που διαχειρίζονται τα μοντέλα. Ας καταλάβουν λοιπόν και οι Τράπεζες ότι οι τακτικές άλλων ετών έχουν τελειώσει και πρέπει να δώσουν λεφτά στον κόσμο!.
Απαιτείται ρευστό μέσα από τις δημόσιες οικονομίες, όπως έγινε το ’29 στην Αμερική και μέσω Τραπεζών. Αν δεν γίνει αυτό, θα μετράμε πτώματα από την πανδημία της φτώχειας που θα ακολουθήσει και δυστυχώς σύντομα θα έχουμε και μεγάλες κοινωνικές εκρήξεις!”.
Ο κ. Αντωνακόπουλος παράλληλα, έκανε πολύ σημαντική αναφορά και σε αυτοδιοικητικά θέματα, τόσο λειτουργίας με προβλήματα που δημιουργούνται και στους ΟΤΑ λόγω αυτής της πανδημίας όσο και αρμοδιοτήτων. Για τα οποία μάλιστα πρέπει να σημειωθεί πως συμφώνησαν πλήρως με αυτά όλοι οι παριστάμενοι, με τον τρόπο και την ακριβή διατύπωση που τα έθεσε ο δήμαρχος Πύργου.
Όπως επεσήμανε μεταξύ άλλων:
“Με αφορμή και τα παραπάνω, γενικότερα, χρειάζεται να δοθεί στους Δήμους μεγαλύτερη δυνατότητα για Κοινωνική Πολιτική. Οι σημερινές ανάλογες δυνατότητες τους είναι σαφώς περιορισμένες από το ισχύον κανονιστικό πλαίσιο, κάτι που αποτελεί και μεγάλη αναντιστοιχία σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες, ειδικά της τόσο δύσκολης εποχής που διανύουμε σε αυτή την ιστορικών διαστάσεων πανδημία. Δεν γίνεται να είμαστε παρατηρητές στα προβλήματα με θύμα τον πολίτη.
Άλλωστε, συνολικά, πρέπει να υπάρξει περιορισμός της σημερινής διοικητικής “Βαβέλ” με μείωση της γραφειοκρατίας που οδηγεί σε τρομερές καθυστερήσεις, οι οποίες αποτελούν τροχοπέδη και δεν θα έπρεπε να υπάρχουν.
Βιώνουμε όλοι οι δήμαρχοι το πως δουλεύει το εσωτερικό σύστημα, ποιές είναι οι παθογένειες του που έχουν διαμορφωθεί και υπηρεσιακά. Πως κι από ποιούς κρίνονται αποφάσεις, πως κι από ποιούς καθυστερούν ή ακόμα κι ανατρέπονται, μέσα στη διαμορφωμένη υπηρεσιακή δομή όλων των βαθμίδων της. Όλοι μας καθημερινά αντιμετωπίζουμε τα ίδια προβλήματα με αυτές τις καταστάσεις.
Ακόμα χρειάζεται:
Να αποκεντρωθούν αρμοδιότητες, μαζί με αντίστοιχους συνοδούς πόρους.
Να γίνει αυτοματοποίηση διαδικασιών, με δικλείδες διαφάνειας.
Να γίνει πλήρως αντιληπτό ότι η Αυτοδιοίκηση είναι ένας πολιτικός και κοινωνικός θεσμός, όχι μια απλή διοίκηση ή δημοπρατήριο …τσιμέντου και ασφάλτου. Και πρέπει να υπάρξει διεύρυνση των αρμοδιοτήτων στην κατεύθυνση της καταξίωσης της Αυτοδιοίκησης ως Αναπτυξιακός και Κοινωνικός θεσμός”.
