Γράφει ο Κώστας Διαμαντόπουλος
(Οδοντίατρος, εκπρόσωπος στη Γενική Συνέλευση της Ελληνικής Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας, μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Management Υπηρεσιών Υγείας, πρώην Διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Ηλείας)
Ο βάτραχος όταν τοποθετηθεί σε νερό που θερμαίνεται σταδιακά προσπαθεί να προσαρμόζεται στις μεταβαλλόμενες συνθήκες εξαντλώντας όλη του την ενέργεια. Όταν το νερό φτάσει στο σημείο βρασμού ο βάτραχος αδυνατεί να δραπετεύσει έχοντας στερέψει πλέον από δυνάμεις και πεθαίνει.
Τι σχέση όμως μπορεί να έχει ο βραστός βάτραχος με την απώλεια των τμημάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ηλεία;
Όταν επελέγη ως « όχημα » η Πάτρα (και όχι το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου όπως προέβλεπε η μελέτη Πανούση) για την ένταξη στο χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης , ο « βάτραχος », η Ηλεία δηλαδή, προσαρμόστηκε αναγκαστικά σ’ ένα δυσμενές και αφιλόξενο περιβάλλον.
Όταν αργότερα χάθηκε το υψηλής ζήτησης τμήμα Πληροφορικής και ΜΜΕ, ο « βάτραχος », η Ηλεία δηλαδή, προσαρμόστηκε συνθηκολογώντας στο σχέδιο « Αθηνά » του τότε Υπουργού Αρβανιτόπουλου στη λογική « ΤΕΙ να ναι κι ό,τι να ναι » .
Όταν ανεστάλη η υλοποίηση της λειτουργίας του νομοθετημένου τμήματος ΤΕΦΑΑ, ο « βάτραχος », η Ηλεία δηλαδή, προσαρμόστηκε στις μεταβαλλόμενες συνθήκες περιοριζόμενη στη διεκδίκηση για τη διατήρηση των κεκτημένων.
Μόνο που τα δήθεν κεκτημένα χάθηκαν και ο « βάτραχος » εξαντλημένος πια αδυνατεί να αντιδράσει.
Εγκλωβίστηκε σε μια παγίδα μειωμένων προσδοκιών και απαιτήσεων, φθίνουσας απόδοσης με οικονομικούς όρου κι όταν χρειάστηκε να δώσει την ύστατη μάχη παραδόθηκε άνευ όρων.
