Το χιόνι ήταν πάλευκο στην άκρη του ποταμού κάπου στην Ουκρανία.
Στην φωτογραφία που δημοσίευσε μεγάλο αμερικάνικο ειδησεογραφικό πρακτορείο,
η έμπειρη ματιά μας με λίγη ευαισθησία πιάνει τον υπαινιγμό που δεν αποτύπωσε ο φακός: μια κηλίδα αίματος.
Στρατιώτη; Ρώσου; Ουκρανού; Άντρα; Γυναίκας; ΑΙΜΑ γιατί;
Αίμα για τον υπερφίαλο Μίδα της Ρωσίας;
Αίμα για τους πολυλογούντες της λοιπής υφηλίου; Αίμα για τη γαιοκτησία; Αίμα για τις θρησκείες; Αίμα για το πετρέλαιο ή το αέριο;
Αίμα πολύ και άδικο για κάθε αθώο θύμα όπου κι αν ανήκει.
Είναι Αίμα που η μυρωδιά και η ψυχή του ταξίδεψε σε κάθε γωνιά του κόσμου.
Φόβος, Θυμός, Πόνος και ένα Αύριο χωρίς Ελπίδα.
Όνειρα για το αύριο καταδικασμένα όταν μετά από δύο παγκόσμιους πολέμους
και αναρίθμητους εμφύλιους
o Σύγχρονος Άνθρωπος εξακολουθεί να επιβάλλεται με τη ΒΙΑ και τα ΟΠΛΑ.
Είναι Ντροπή για κάθε πολιτικό αρχηγό που ξεκίνησε αυτήν την αιματοχυσία και για κάθε πολιτικό που επιτρέπει να συνεχίζεται.
Πού είναι η ντροπή για το αθώο αίμα που «βάφει» τη χιονισμένη Ουκρανία;
Από τη ταπεινή μας θέση, της πόλης που γεννήθηκε η δημοκρατία ως το «άριστο» των πολιτευμάτων,
εμείς, η δημιουργική ομάδα της Doxas/Δόξας ΙΚΕ,
με αφετηρία τη διαδικτυακή μας δράση για την Αρχαία Ολυμπία, ταξιδέψαμε με την Kαρδιά και το Νου στον Κρόνιο Λόφο
και μαζέψαμε εκατοντάδες στεφάνια Αγριελιάς
για να τα αφιερώσουμε σε κάθε ένα από τα αθώα θύματα ξεχωριστά.
Στεφάνι αγριελιάς για να τιμήσει τα εκατοντάδες αθώα θύματα
και να διαδώσει τα μηνύματα των διαχρονικών και πανανθρώπινων αξιών
που μεταφέρει «ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ»:
ΕΙΡΗΝΗ
για ένα Αύριο χωρίς ΑΘΩΟ ΑΙΜΑ.
