Πολιτικό Άρθρο
του ΓΙΩΡΓΗ Τάκη ΔΟΞΑ – ΛΑΜΠΡΙΝΟΠΟΥΛΟΥ
Στις 15 Ιουνίου 1984 κάηκε στην Αττική το Άλσος Συγγρού. Έγραψα (και δημοσιεύθηκε) άρθρο μου (Κραυγή Θυμού και Αγωνίας) με τίτλο: ΚΑΨΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣΚΟΦΟΡΟΙ ΑΛΗΤΕΣ. Έχουν περάσει σαράντα δύο (42) χρόνια και το «λειτούργημα» του(της) ΕΜΠΡΗΣΤΟΥ, δυστυχώς αυξάνεται και καταστρέφει ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΖΩΕΣ / ΚΤΗΜΑΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ / ΔΑΣΗ / ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ.
Αδιαφορώ για τα (οποιαδήποτε) Κίνητρα: Πολιτικές διαφορές· Κτηματικές διαφορές· Οικονομικές διαφορές· Συζυγικές διαφορές κ.λπ. Αδιαφορώ και προτείνω ότι: ΗΡΘΕ Η ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ ΩΡΑ ΠΟΥ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ (οφείλει και πρέπει) ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΣΕΙ ΑΜΕΣΑ και ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΑ τον(την) οποιοδήποτε ΔΟΛΟΦΟΝΟ ΕΜΠΡΗΣΤΗ με την ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ. Γιατί παγκοίνως είναι γνωστό ότι οι ΕΜΠΡΗΣΤΕΣ «τιμωρούνται» με ποινές «νομικού χαϊδέματος».
ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ τις Φονικές Πυρκαγιές στην Ζαχάρω, στο «Μάτι», στην Τράπεζα Marfin, στο σπίτι της Οικογένειας Μάστορα, στον Ασπρόπυργο κ.λπ. Να το εμπεδώσουμε: ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝΤΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ… Κι’ αν υποστηρίζω μόνον την άμεση επαναφορά της ΘΑΝΑΤΙΚΗΣ ΠΟΙΝΗΣ, γιατί τότε θα θρασύδειλα μασκοφόρα Αλητάκια θα καταλάβουν ότι η Ελλάδα μας δεν είναι ένα ανεξέλεγκτο σκορποχώρι… Δεν διεκδίκησα ποτέ τον ρόλο του Προφητολόγου. Αγαπούσα (και μέχρι τέλους θα αγαπώ την Ελλάδα μας) και φώναζα δυνατά (χωρίς Πολιτικές δεσμεύσεις) μπας και δούμε την πραγματικότητα. Και λυπάμαι που μετά από σαράντα τέσσερα (44) χρόνια (με το παρακάτω άρθρο) είναι στην επικαιρότητα οι δολοφονικές ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ.
15 ΙΟΥΝΙΟΥ 1984 Είπαμε το φετεινό Καλοκαίρι να κυλήσει ήσυχο. Γαλήνιο και ευχάριστο για όλους μας – μια και το Καλοκαίρι συνδυάζεται πάντοτε με τις ετήσιες Διακοπές μας. Να χαρούμε τη θάλασσα. Να χαρούμε τον ήλιο· το Εξοχικό μας σπίτι· τις Βαρκάδες· το Ουζάκι· την Ηρεμία· την Ξεκούραση που για ένα ολόκληρο χρόνο αποτελεί το μόνιμο σύντροφό μας. Αλλά φαίνεται ότι άλλες είναι οι βουλές και οι επιθυμίες αυτών που δεν Αγαπούν· δεν Σέβονται· δεν Τιμούν την Ελλάδα. Αυτών που κάθε χρόνο με πρόγραμμα και φανατισμό. Με αντεθνική συμπεριφορά. Με μίσος για την Ελλάδα προκαλούν τις ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ. Στην Πεντέλη. Στη Χαλκιδική. Στην Πελοπόννησο. Στα Νησιά. Κάθε χρόνο, ίδια εποχή ξαναρχίζει ο ίδιος ΠΥΡΙΝΟΣ ΟΛΕΘΡΟΣ από τα διαβολικά όντα που βάλθηκαν να ξεπαστρέψουν το πράσινο.
ΕΛΛΗΝΕΣ ξυπνήστε. Οι φωτιές ξανάρχισαν. Χθες η Πεντέλη. Αύριο η Πάτρα. Σε λίγο τα Σπίτια μας και τα υπάρχοντά μας. Το Βιος μας. Οι Κόποι κι’ οι προσπάθειες μιας ολόκληρης ζωής. ΕΛΛΗΝΕΣ, αφυπνισθείτε. Οι φωτιές ξανάρχισαν. Και δυστυχώς θα συνεχισθούν. Κινδυνεύετε. Και σεις και οι Οικογένειές σας· το Αυτοκίνητό σας· το Εξοχικό σας σπίτι· το χτήμα στο Χωριό.
Δεν ξέρω ποιοί κρύβονται πίσω απ’ αυτό το Εθνικό Έγκλημα. Άλλοι λένε για Πυρομανείς. Άλλοι λένε για Οικοπεδοφάγους. Άλλοι λένε για Κύκλους Ανωμαλίας. Κι’ άλλοι υποστηρίζουν ότι οι ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ είναι ενέργειες ξένων πρακτόρων. Αδιανόητα και παλαβά πράγματα όλα αυτά. Αδυνατώ να πιστέψω (και να αποδεχθώ) ότι δεν θέλουμε να καταλάβουμε κι’ ούτε δεν έχουμε τη δύναμη να δούμε τις φάτσες των Εγκληματιών. Αλλά για ένα πράγμα πρέπει να είμαστε πλέον σίγουροι: ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Οι ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ μας θίγουν καίρια. Σαν Έλληνες. Σαν Οικογενειάρχες. Σαν νομοταγείς Πολίτες. Μας δημιουργούν Κοινωνική και Πολιτική ανασφάλεια. Μας οδηγούν στην Αγανάκτηση και στο Θυμό. Στην Πίκρα και στην Απορία γι’ αυτά τα άκρατα φαινόμενα που για τη δική μας Κοινωνική βούληση είναι άγνωστα.
Εμείς πολεμάμε διαφορετικά. Με το διάλογο και την Ελευθερία. Με τη Δημοκρατία. Με το σεβασμό στους νόμους της Πατρίδος. Με την Πίστη ότι ο ελεύθερος ανταγωνισμός είναι ο στίβος που κατοχυρώνεται η ελεύθερη δράση και η δημιουργία των ατόμων. Με την εμπιστοσύνη στην οικογένεια και στο θεσμό της. Αλλά όχι κι’ αυτή τη φορά… Αν συνεχισθούν οι ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ να σηκώσουμε κεφάλι και μέσα σε μια μέρα μπορούμε – και το θέλουμε – να είμαστε μια Ψυχή και μια Καρδιά. Μια παλλόμενη Εθνική Δύναμη. Γιατί; Γιατί οι ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ στην Ελλάδα εμάς κυνηγάνε. Εμάς επιδιώκουν να συντρίψουν. Στόχος τους είναι να πυρπολήσουν και να καταστρέψουν την Ελπίδα. Τον Αγώνα. Την Βιοπάλη. Τον κορμό της Ελλάδας θέλουν να κάψουν. Να ενώσουμε τις Εθνικές μας Ψυχές και να παλαίψουμε σαν ένας ΑΝΘΡΩΠΟΣ στη μάχη των ΠΥΡΚΑΓΙΩΝ. Να βγούμε για μια ακόμη φορά στους δρόμους και να προτάξουμε τα στήθη στη λαίλαπα της ΠΥΡΚΑΓΙΑΣ βροντοφωνάζοντας: «Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ».
