Σήμερα ο άνεμος που έρχεται από το Ιόνιο συναντά, σαρκωμένη κι ατόφια, τη θλίψη! Σαν την συναντά, εδώ στην αγαπημένη μας Ηλεία, στην περιοχή τής Αμαλιάδας μας, αυτός ο άνεμος ουρλιάζει από πόνο! Σήμερα η οικογένεια τού δημοτικού μας τραγουδιού, αλλά κι η ψαλτική οικογένεια, πενθούν…
Πονάμε όλοι όσοι γνωρίσαμε και συναναστραφήκαμε με την αρχοντιά του, με το τίμιο φιλότιμό του, με την ανεπανάληπτη φιλοξενία του -άλλος Ξένιος Ζευς-, με το χαμόγελό του και όσοι απολαύσαμε την γλυκύτατη φωνή του μέσα από το δημοτικό μας τραγούδι ή την βυζαντινή μας ψαλμωδία! Φίλε κι αδερφέ Πέτρο, ο Χάρος σού έστησε καρτέρι στο δρόμο, καθώς επέστρεφες με τον αγαπημένο μας Παν. Κορδαλή από την κηδεία τού σπουδαίου Πρωτοψάλτη Καρακίτσου στον Πύργο… Πέρασες ξαφνικά την χαραδρογέφυρα και δίστομη ρομφαία μάς κάρφωσε την καρδιά! Φίλε κι αδερφέ Πέτρο, δεν θα ξεχάσω ποτέ την αγάπη σου στο πρόσωπό μου! Οι Ουρανοί σε περιμένουν! Ψάλλεις τώρα και τραγουδάς μαζί με τούς Αγίους Αγγέλους! Ως αντιπελάργηση αγάπης στο τίμιο πρόσωπό σου, καταθέτω την παντοτινή μου ευγνωμοσύνη! Με το καλό στον Παράδεισο, αδερφέ! Η Παναγία να στηρίζει τούς δικούς σου ανθρώπους! Να ζήσει η “ψυχή” σου : Ο Σύλλογος “ΜΩΡΙΑΣ”!…
Βασίλης Π. Καυκόπουλος
