Γράφει ο Σωτήρης Χ. Σωτηρόπουλος
(Γιατρός, πρόεδρος της Κίνησης Πολιτών “ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΊΑΣ”)
Πέρασαν 40 χρόνια από τον θάνατο του Μητροπολίτη Αθανασίου Βασιλοπούλου και παραμένουν ένας άλυτος γρίφος οι συνθήκες του θανάτου του και το τι επακολούθησε….
Ακόμη και τα Αρχεία του Φόρειν Όφις ανοίγουν στα 30 χρόνια και οι δικοί μας εδώ (κυρίως εκκλησιαστικοί και θεσμικοί) παράγοντες δεν τολμούν να αγγίξουν αυτό το μυστηριώδες γεγονός του θανάτου ενός Μητροπολίτη.
Πριν πούμε ολίγα τινά περί αυτού, να πούμε ότι ο Ιεράρχης αυτός που εκλέχτηκε επί Χούντας ήταν πολύ δραστήριος και άφησε μεγάλο κοινωφελές έργο στην Μητρόπολη Ηλείας που κληροδότησε στον τότε πρωτοσύγκελο του σημερινό Μητροπολίτη κ. Γερμανό που το συνέχισε εν πολλοίς….
Πολλά ελέχθησαν τότε για τον περίεργο θάνατο του Αθανασίου στην Ιταλία. Κανένας δεν ξέρει (ή ότι δεν άφησαν να ξέρει ο κόσμος) πως πέθανε, από τι πέθανε, τι έκανε πριν πεθάνει, τι έγινε πριν την περίεργη ταφή του κλπ… Βαθύ σκότος επέβαλε η τότε Εκκλησιαστική και Διοικητική ηγεσία που είχε αποτέλεσμα να κυκλοφορούν φήμες που δεν τιμούν ούτε την Ιεραρχία ούτε την Πολιτεία….
Η σορός του (υπαρκτή ή μη μέσα στο φέρετρο) τσιμεντώθηκε (σε νάρθηκα όπως το Τσερνομπίλ !!!), η γνήσια ιατροδικαστική έκθεση άφαντη (όπως έγραψαν εφημερίδες και ο τολμηρός δημοσιογράφος αείμνηστος Θέμης Τζιφας της εφημερίδας “ΕΥΘΥΝΗ” και άλλοι)…. Όπως και ποια ήταν η τύχη της (μεγάλης) περιουσίας του…
Επειδή είδα σχετικό χτεσινό δημοσίευμα, θυμήθηκα τα γεγονότα εκείνης της εποχής. Κρίμα που δεν ζει ο αείμνηστος (επίτιμος σήμερα) αγαπημένος των Ηλείων Δήμαρχος Τάσης Καζάζης που θα μπορούσε να μας φωτίσει, αφού πέρασαν 4 δεκαετίες. Θα ήξερε την αλήθεια…..
Υ. Γ. Είχα την τύχη να γνωρίσω προσωπικά τον μακαριστό Αθανάσιο που ερχόταν συχνά στη Δίβρη με ένα απλό σκαραβαίο Φολξ Βαγκεν…
Δύο δικά μου στιγμιότυπα μαζί του.
– Με είχαν κατηγορήσει στη Δίβρη ότι είμαι “παλιοκομουνιστής” και το πίστεψε…
-Τον απέτρεψα και το δέχτηκε (με προσωπική διαμαρτυρία και δημοσιεύματα) να δώσει στον Συνεταιρισμό Υπαλλήλων της Εθνικής Τράπεζας τον παραδεισένιο τόπο του “Πόντου-Αγ. Παντελεήμονος” στα έλατα της Δίβρης….
