1821: Με προκήρυξή του ο Δημήτριος Υψηλάντης καλεί τους Έλληνες να εκλέξουν αντιπροσώπους για την Εθνοσυνέλευση, υπογραμμίζοντας ότι ο αγώνας δεν ήταν μόνο για απελευθέρωση από τους Τούρκους αλλά και για απαλλαγή από κάθε άλλη αδικία, καταπίεση και τυραννία. Συμβούλευε “λόγον και πειθώ” και όχι βία και ήταν “κράσεως ήττον ανδρικής, αλλά καρδιάς ανδρικωτάτης”. Έγραφε χαρακτηριστικά:
“Ήλθον, διά να διεκδικήσω την τιμήν, την ζωήν, την περιουσίαν σας.. Ήλθον, δια να σας δώσω νόμους δικαίου, δικαστήρια αμερόληπτα…”. Παράλληλα, καλούσε τον κόσμο να μη γίνεται “παίγνιον ανθρώπων κακόβουλων αφοσιωμένων εις την τυραννίαν”, εννοώντας τους προκρίτους.
1827: Οι τρεις ναύαρχοι (Κόδρινγκτον, Χευδεν και Δεριγνύ) διαπιστώνουν πως δεν είναι δυνατή η μακρόχρονη παραμονή των στόλων τους έξω από το Ναυαρίνο και αποφασίζουν να μπουν ειρηνικά μέσα στον κόλπο και να αγκυροβολήσουν μέσα στον κόλπο και να αγκυροβολήσουν δίπλα στον Τουρκοαιγυπτιακό στόλο. Απαιτούν μάλιστα από τους Αιγύπτιους να τους δοθούν οι καλύτερες θέσεις.
