Γράφει ο Κώστας Διαμαντόπουλος
(Περιφερειακός Σύμβουλος με την παράταξη “Μαζί Αλλάζουμε – Δυτική Ελλάδα“)
Σήμερα παραδίδεται το τμήμα της Ολυμπίας Οδού που θα συνδέει της Πάτρα με τον Πύργο. Δε χρειάζεται να αναλύσουμε τη σημασία ενός τέτοιου έργου ιδιαίτερα στον τομέα της ασφάλειας των μεταφορών.
Αρκεί όμως για να αναπτυχθεί η Ηλεία;
Αρκεί η μείωση του κόστους μεταφοράς (χρηματικού και μη χρηματικού);
Οι υποδομές και τα δίκτυα μεταφορών αποτελούν αναγκαία, αλλά όχι επαρκής συνθήκη για την ανάπτυξη μιας περιοχής.
Πόσο έτοιμοι είμαστε στην Ηλεία να αξιοποιήσουμε τις ευκαιρίες που θα προκύψουν και ταυτόχρονα να διαχειριστούμε πιθανές απειλές;
O Σουηδός νομπελίστας Gunnar Myrdal στο βιβλίο του “Economic Theory and Under-developed Regions¨ αναφέρει ότι η σύνδεση περιφερειών διαφορετικών επιπέδων ανάπτυξης θα ευνοήσει, τουλάχιστον αρχικά, τις οικονομικά ισχυρότερες περιφέρειες αναπαράγοντας την υφιστάμενη χωρική αλληλεξάρτηση.
Στην Ηλεία και ευρύτερα στη Δυτική Ελλάδα δεν έχει υπάρξει τέτοια συζήτηση.
Σε κυβερνητικό και περιφερειακό επίπεδο καταγράφεται ένας αδικαιολόγητος εφησυχασμός.
Είμαστε μια Περιφέρεια εγκλωβισμένη σε παγίδα φθηνής και άνισα μοιρασμένης ανάπτυξης με υψηλό κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.
Είμαστε ένας νομός με αποδιοργανωμένο ΕΣΥ,
με πρωτογενή τομέα που διαρκώς συρρικνώνεται,
με χρήσεις γης που χρειάζονται αναθεώρηση,
χωρίς επιχειρηματικό πάρκο και περιορισμένη μεταποιητική δραστηριότητα,
χωρίς σιδηρόδρομο (πώς μπορούμε να συζητάμε σοβαρά για τουριστική ανάπτυξη ή ακόμα και για εμπορευματικές μεταφορές χωρίς σύγχρονο σιδηρόδρομο;),
χωρίς τριτοβάθμια εκπαίδευση που θα διασυνδέεται με την ενδογενή ανάπτυξη,
χωρίς σχέδιο για τη διαχείριση των υδάτινων πόρων με στόχο την εξοικονόμηση νερού και τη μείωση ενεργειακού κόστους,
με σχετικό μικρό αριθμό ξενοδοχειακών κλινών.
Η ολοκλήρωση της Ολυμπίας Οδού, έστω και “κολοβής” (ο αρχικός σχεδιασμός ήταν να φτάσει μέχρι την Τσακώνα), αποτελεί μια θετική εξέλιξη. Δεν αρκεί όμως.
