Δεν πόνεσα από τις Χειρουργικές Επεμβάσεις· από τις Χημειοθεραπείες· από την (λογική) αγωνία για την αυριανή μέρα και ειλικρινά δεν πόνεσα Ψυχικά στο ενδεχόμενο του Θανάτου.
ΠΟΝΕΣΑ· ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ· ΕΚΛΑΨΑ για τους «συνεπιβάτες» στους Θαλάμους (πριν ή μετά) για τις Χημειοθεραπείες. Μοναχικοί· Αμίλητοι· Τρομαγμένοι (κάθε ηλικίας) Άνδρες. Από την Αττική· από την Επαρχία· από κάθε μέρος της Ελλάδας: Μηχανικοί· Δάσκαλοι· Συνταξιούχοι· Φοιτητές· Αγρότες· Έμποροι· Οικογενειάρχες/Χωρισμένοι/Ανύπαντροι: ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΕΙΣ.
Για οκτώ (8) χρόνια (2016-2024) συνάντησα, μίλησα, συνδέθηκα φιλικά με αρκετούς «συνεπιβάτες» που – παράλληλα με την θεραπευτική αγωγή – αναζητούσαν (και αναζητούν) τον (τους) άγνωστο «φίλο συνεπιβάτη» να μιλήσουν και να ανταλλάξουν λόγια αγωνίας και προσδοκίας. Ήθελαν (και αποζητούν) το απάγκιο να μιλήσουν, να ελπίσουν, να κλάψουν και να ΠΙΣΤΕΨΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ ΟΤΙ Ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ (πέρα από την υπεύθυνη ιατρική φροντίδα) ΝΙΚΙΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ.
Το σημερινό κείμενο είναι ένα Πανελλήνιο Προσκλητήριο: Ένας – Ένας και όλοι από κοινού «οι συνεπιβάτες» να οργανώσουμε μια δυνατή Δράση με Κεντρικό Τίτλο ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ κ. ΚΑΡΚΙΝΕ. Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι μια Υπεύθυνη Δράση για τον ΑΝΔΡΙΚΟ ΚΑΡΚΙΝΟ είναι αναγκαία για να επικοινωνήσουν – ενεργήσουν – συμπορευτούν – στηρίξουν/ενισχύσουν «συνεπιβάτες» με σοβαρά προβλήματα για την Κοινωνική αποδοχή τους και την – πάσης μορφή – υποστήριξή τους (Ψυχολογικά / Οικονομικά / Κοινωνικά κ.λπ.).
Με την ρητή (δημοσίως) δέσμευση ότι καταθέτω αυτό το προσκλητήριο με δεδομένο ότι (όταν με το καλό γίνει πράξη) η θέση μου θάναι του απλού (αλλά μαχητικού) «συνεπιβάτη». Ήρθε η ώρα να ενώσουμε τον Πόνο· την Αγωνία· την Ελπίδα· την Αβεβαιότητα· και να Δράσουμε και να δώσουμε ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΜΑΧΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ.
Τηλεφωνήστε· στείλτε sms· e-mail· ευαισθητοποιείστε συγγενείς – φίλους – γνωστούς και περιμένω καθημερινά νέα σας.
Ιδέα/Σχεδιασμός κ. Βασίλης Σαχινίδης 6944747335
ΓΙΩΡΓΗΣ ΤάΚη ΔΟΞΑΣ
