Γράφει Αγγελική Τσάκωνα
(Διευθύντρια Δασών Ηλείας)
H 21η Μαρτίου έχει καθιερωθεί από τη διεθνή κοινότητα ως η Παγκόσμια Ημέρα της Δασοπονίας και συμπίπτει με την έναρξη του εαρινού ηλιοστασίου, δηλαδή την πρώτη μέρα της άνοιξης. Η ημέρα αυτή ανακηρύχθηκε με σκοπό να μας αφυπνίσει ως προς τη σημασία των δασών και την ανάγκη προστασίας τους.
Η μεγαλύτερη λοιπόν πηγή οξυγόνου και φυσικής ομορφιάς, τα δάση μιας χώρας, αποτελούν μια σημαντική κληρονομιά που κάθε ένας από εμάς ξεχωριστά και όλοι μαζί έχουμε χρέος να προστατεύσουμε. Με το 25% της έκτασης της χώρας μας να καλύπτεται από αυτά, με τα στοιχεία κτηματογράφησης να δείχνουν ότι τα δάση του Νομού μας αυξήθηκαν διαχρονικά οριακά 7%-10% κυρίως στις ορεινές περιοχές καταλαβαίνουμε ότι διαθέτουμε κι εμείς μια πλούσια φυσική κληρονομιά, με δάση που είναι στην πλειοψηφία τους φυσικά και χαρακτηρίζονται μεσογειακά, με οικοσυστήματα προσαρμοσμένα σε ξηρά, ζεστά καλοκαίρια και ψυχρούς χειμώνες.
Τα ιδιαίτερα όμως αυτά μεσογειακά εύφλεκτα οικοσυστήματα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τις πυρκαγιές έτσι το 2007,2021 ο Νομό μας φλέγεται οι Δασικές Υπηρεσίες ανταποκρίθηκαν άμεσα με αντιδιαβρωτικά – αντιπλημμυρικά έργα στις πληγείσες περιοχές & τεχνητές αναδασώσεις σε περιοχές όπου είχαν υποβαθμιστεί λόγω των επαναλαμβανόμενων πυρκαγιών όπως στην περιοχή της Αμαλιάδας με σπορές σπόρων ,φύτευση 67.410 φυτών , στην Αρχ. Ολυμπία με την φύτευση 223.500 φυτών αλλά και σε μικρότερης έκτασης φυτεύσεις φυτών σε περιοχές σε όλο τον Νομό .Σήμερα ο νομός προσπαθεί να επουλώσει τις πληγές του 2021 και πρέπει εδώ να επισημαίνουμε ότι η διαχείριση των δασών μας που υλοποείται μετα από αρκετά χρόνια με καθαρισμούς στο Κ. Σαμικό ,στις θίνες Βαρθολομιού ,στην Μανωλάδα ,περιμετρικά του Αρχαιολογικού χώρου της Αρχ. Ολυμπίας αλλα και στην ευρύτερη περιοχή του Δήμου Αρχ. Ολυμπίας και η δασοπροστασία πρέπει να μας απασχολήσει ως ζήτημα εθνικής προτεραιότητας για πολλούς λόγους:
- επειδή είναι συνδεδεμένη άρρηκτα με την ίδια μας τη ζωή,
• είναι υποχρέωση της Πολιτείας που απορρέει από το Σύνταγμα,
• γιατι η πρόληψη καταστροφών και υποβάθμισή τους κοστίζει λιγότερο από την αποκατάστασή τους και την αποζημίωση πληγέντων.
Επειδή λοιπόν το δάσος και το φυσικό περιβάλλον είναι κοινό αγαθό και οφείλουμε να το προστατεύουμε. Ας καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια, παρά την οικονομική κρίση, να παραδώσουμε σε καλύτερη κατάσταση τα δάση μας στις ερχόμενες γενιές.
