Γράφει ο Νίκος Διαμαντόπουλος
Πολίτης – Τέως Επικεφαλής
Ανεξαρτησίας Ήλιδας (2014-2019)
Ανακοινώσεις υποψηφιοτήτων που υπάρχουν μόνο στα όνειρα τους.
Αποσύρσεις από υποψηφιότητες που υπάρχουν μόνο στο μυαλό τους.
Αναγωγή της νεολαίας στην πολιτική… με βάση τα δικά τους ηλικιακά όρια (π.χ. πέριξ των πενήντα ετών).
Αν η όποια αυτοανακηρυσσόμενη υποψηφιότητα, είναι παντελώς ανίκανη να κερδίσει την στοιχειώδη εμπιστοσύνη (των) πολιτών και να συγκροτήσει ψηφοδέλτιο, αυτό προφανώς είναι πρόβλημα δικό της και όχι των άλλων.
Το να διαλαλεί μάλιστα, μια τέτοια υποτιθέμενη υποψηφιότητα, ότι την στηρίζουν… όλοι οι νέοι ενός τόπου, είναι απόλυτη απαξίωση και ακραία προσβολή, ως προς την ατομική πολιτική και δημοκρατική βούληση, κάθε ανθρώπου. Μια τέτοιου είδους αναφορά, δεν θα μπορούσε παρά να αποτελεί… απαράδεκτη πολιτικάντικη μεθόδευση και μνημείο αντιδημοκρατικής νοοτροπίας.
Πως είναι δυνατόν, μια τέτοια… υποψηφιότητα, να επιχειρεί… κατ’ αυτόν τον τρόπο, να δείξει ότι διαθέτει μια κάποια πολιτική ισχύ, επειδή (στο δια ταύτα) απεδείχθη ξεκάθαρα, ότι… δεν μπορεί να κατεβάσει συνδυασμό στις εκλογές.
Η νέα γενιά μιας (τοπικής) κοινωνίας, δεν είναι για να την χρησιμοποιεί η κάθε φερόμενη υποψηφιότητα, κατά το δοκούν, είτε ως άλλοθι της πολιτικής της ανεπάρκειας είτε προσπαθώντας να καλύψει την παταγώδη αποτυχία της.
Οι νέοι μας, είναι άνθρωποι με τις ανάγκες και τις αγωνίες τους… και επ’ ουδενί δεν πρόκειται για στοιχεία που προσφέρονται προς πολιτική εκμετάλλευση, ώστε η όποια, ας πούμε… υποψηφιότητα, να κάνει (επί πόσον καιρό) το… κομμάτι της.
Τι περιμένεις όμως, από ανύπαρκτες πολιτικά υποψηφιότητες, που μόνο στη φαντασία των ιδίων, υφίστανται. Έτσι κι αλλιώς, τζάμπα είναι. Ηγεσίες… στις θεωρίες και στα λόγια, ούτε παράβολο υποψηφιότητας… δεν πληρώνουν.
