Ο πραγματικός πλούτος της Δυτικής Ελλάδας είναι ο μεγάλος αριθμός υγροτόπων που διαθέτει: Είκοσι παράκτιες λιμνοθάλασσες σε Εθνικά Πάρκα (από Καϊάφα μέχρι Αμβρακικό) και την μεγαλύτερη Αλυκή της Ελλάδας. Πέντε λίμνες γλυκού νερού στην Αιτωλοακαρνανία – ένα από τα πολυτιμότερα για την βιοποικιλότητα λιμναία συστήματα της Ευρώπης- μαζί με την μεγαλύτερη και καθαρότερη λίμνη της Ελλάδας, την Τριχωνίδα. Έξι τεχνητές λίμνες στρατηγικής σημασίας (Καστράκι, Κρεμαστά, Εύηνος). Σπουδαία και μυθικά ποτάμια στα οποία στηρίζεται η οικονομία και η υδροδότηση της μισής Ελλάδας (Αχελώος, Εύηνος, Μόρνος), ενώ η γεωργία στην Πελοπόννησο στηρίζεται στον Πηνειό και τον Αλφειό.
Οι υγρότοποι προσφέρουν ανεκτίμητες υπηρεσίες, από παραγωγικότητα μέχρι δημιουργία ακτών, προστασία από πλημμύρες, εξασφάλιση υπόγειων νερών, καθαρισμό νερού, διατήρηση ευνοϊκών κλιματικών συνθηκών. Υπό την απειλή της κλιματικής κρίσης, η προστασία των υγροτόπων είναι ζήτημα επιβίωσης και η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας έχει συγκεκριμένες υποχρεώσεις:
- Αυτές τις μέρες προχωρά η μίσθωση για αλιευτική εκμετάλλευση της λιμνοθάλασσας Πρόκοπος στο Εθνικό Πάρκο Κοτυχίου-Στροφυλιάς. Σύμφωνα με την νέα νομοθεσία, η Περιφέρεια οφείλει να εκδώσει Πρότυπες Περιβαλλοντικές Δεσμεύσεις ώστε να προστατευτεί και το φυσικό περιβάλλον – έχει λάβει όλη την τεκμηρίωση που απαιτείται. Θα το κάνει ή θα μισθώσει πάλι το Εθνικό Πάρκο σαν να ήταν δεξαμενή για ψάρια;
- Κάθε χρόνο πλημμυρίζουν οι αποξηραμένες λίμνες Μουριά και Αγουλινίτσα, «φωνάζοντας» ότι παραμένουν λίμνες, που άδικα καταστράφηκαν. Η επανδημιουργία τους είναι οικονομικά συμφέρουσα, τεχνικά εφικτή, κοινωνικά αποδεκτή και υπάρχουν τεράστιοι διαθέσιμοι πόροι. Χρειάζεται μόνο αλλαγή νοοτροπίας και ανανέωση του εργολαβικού κατεστημένου: αντί για αποξηράνσεις και συρματοκιβώτια, να στραφούν σε νέα «πράσινα» έργα. Ταμείο Ανάκαμψης και ΕΣΠΑ προσφέρουν μεγάλη ευκαιρία που πρέπει να αξιοποιήσει η Περιφέρεια .
- Είναι πλέον εμφανές ότι τα αντιπλημμυρικά έργα, παρότι κοστίζουν δεκάδες εκατομμύρια ευρω, συχνά αποτγχάνουν και οι πλημμύρες αυξάνονται. Προτού ανακοινώσει νέα αντιπλημμυρικά, η Περιφέρεια οφείλει να κατανοήσει το πρόβλημα: Οι οριοθετήσεις των ποταμών και των ρεμάτων στενεύουν τα φυσικά όρια χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τις καταπατήσεις, τις νέες κλιματικές συνθήκες και τις αμμοληψίες που άλλαξαν την φυσική ροή. Οι οριοθετήσεις πρέπει να γίνονται πιο μακριά από την κοίτη. Αυτό επιτρέπει σύγχρονα αντιπλημμυρικά που δίνουν χώρο στο νερό, σε αντίθεση με τα τοιχία και τα συρματοκιβώτια που επιταχύνουν την ροή και είτε καταρρέουν ή μεταφέρουν το πρόβλημα της πλημμύρας πιο χαμηλά και πιο έντονα.
- Πρέπει να σταματήσουν οι αποψιλώσεις της υδρόβιας και παρόχθιας βλάστησης η οποία φιλτράρει και καθαρίζει τα νερά. Αυτή σώζει τις λίμνες της Αιτωλοακαρνανίας, ενώ ο Βουραϊκός αντέχει την ρύπανση επειδή διαθέτει πλούσια βλάστηση και υγροτοπικές εκτάσεις – αυτές που σχεδιάζει να αποξηράνει ο Δήμος Καλαβρύτων…
- Η Περιφέρεια θα πρέπει να προστατέψει τις λίμνες και τα ποτάμια από την ρύπανση από ελαιοτριβεία, αστικά, βιομηχανικά και αγροτικά λύματα.
- Για όλα αυτά οι Αρχές πρέπει να συνεργάζονται με τους Φορείς Διαχείρισης. Έτσι θα απέφευγαν αντιπλημμυρικά που καταρρέουν μέσα στην κοίτη, μπάζα στις όχθες της Τριχωνίδας, καταστροφή παραποτάμιας βλάστησης και διάδοση του μεταχρωματικού έλκους των πλατάνων.
Κώστας Παπακωνσταντίνου, Περιφερειακός σύμβουλος
697 676 8074
.
