Την σύγχρονη και γνωστή διαδραστική θεατρική παράσταση “Ο κατηγορούμενος” βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Τζεφερεϋ Άρτσερ, διοργανώνει η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας σε συνεργασία με τον δραστήριο Πολιτιστικό Σύλλογο Καλλικώμου “ο Αριστοτέλης”. Η παράσταση έκανε πρεμιέρα στο Καλλίκωμο στην αίθουσα πολιτιστικών εκδηλώσεων, την Πέμπτη 20 Απριλίου και οι παραστάσεις θα συνεχιστούν μέχρι και την Κυριακή 23 Απριλίου με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Καλλικώμου, έχει μια πολυετή δράση και συνεισφορά, στη διάδοση της πολιτιστικής κληρονομιάς της περιοχής , της αθλητικής και κοινωνικής ζωής, με στόχο την τόνωση του ηθικού των πολιτών και της τοπικής κοινωνίας και συνεχίζει ακάθεκτα το έργο του. Η θεατρική του ομάδα αποτελείται από ανθρώπους ταλαντούχους που εργάζονται με μεράκι και αγάπη για το θέατρο, χαρίζουν άφθονο γέλιο, αισιοδοξία και χαρά στο κοινό, ενώ φέτος επέλεξαν ένα διαφορετικό έργο, ένα δικαστικό δράμα με έντονες συγκινήσεις που καθηλώνουν το θεατή καθ’ όλη του τη διάρκεια. Μάλιστα οι θεατές γίνονται ένορκοι της δίκης συμμετέχοντας διαδραστικά στην παράσταση που αναμένεται με ξεχωριστό ενδιαφέρον καθώς η Θεατρική Ομάδα Καλλικώμου βάζει πάντα τον πήχη ψηλά.
Ο Αντιπεριφερειάρχης Πολιτισμού και Τουρισμού, Νίκος Κοροβέσης με αφορμή την πρεμιέρα της παράστασης, επισήμανε σε δήλωσή του ότι «σκοπός της περιφερειακης αρχης ειναι να ενισχυσουμε το εργο τοπικων θεατρικων ομαδων και να αναδειξουμε το ταλεντο και την προσπαθεια που κανουν εθελοντικά και ως ερασιτέχνες σε δυσκολες εποχες. Η συνεργασία μας με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Καλλικώμου “Ο Αριστοτέλης” ήταν άψογη σε όλο το χρονικό διάστημα της προετοιμασίας της παράστασης. Για τέσσερις συνεχείς ημέρες το κοινό θα έχει τη δυνατότητα να απολαύσει με ελεύθερη είσοδο την παράσταση, να ψυχαγωγηθεί και να δώσει δύναμη στην ομάδα να συνεχίσει το έργο της. Εμείς θα είμαστε εκεί να στηρίζουμε την κάθε προσπάθεια καθώς η δράση των τοπικών συλλόγων δίνει ζωή στον τόπο».
Λίγα λόγια για την παράσταση:
Ο “Κατηγορούμενος” είναι βασισμένο στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Τζεφερεϋ Άρτσερ και όλες οι σκηνές εκτυλίσσονται στο ιστορικό δικαστήριο του Λονδίνου Όλντ Μπέιλι. Ένα από τα χαρακτηριστικά του έργου είναι ότι οι θεατές παίζουν το ρόλο των ενόρκων και αυτοί αποφασίζουν, αν είναι αθώος ή ένοχος ο κατηγορούμενος Ιατρός Πάτρικ Σέργουντ, για τη δολοφονία της συζύγου του Ελίζαμπεθ. Βασική μάρτυρας κατηγορίας είναι η νοσοκόμα Τζένιφερ Μίτσελ, η οποία κατά τους ισχυρισμούς της κατηγορούσας αρχής και της ίδιας ήταν ερωμένη του γιατρού, λίγο πριν δολοφονηθεί η σύζυγός του… Με το τέλος της αποδεικτικής διαδικασίας, ο δικαστής, ο οποίος διευθύνει τη συζήτηση της υπόθεσης, ζητάει από τους ενόρκους – θεατές με βάση τα όσα άκουσαν, και την εκτίμηση των αποδείξεων να εκδώσουν την ετυμηγορία τους. Οι θεατές ένορκοι καλούνται να ψηφίσουν και αυτό γίνεται με ηλεκτρονική συσκευή ή κάρτες ή με ανύψωση των χεριών. Το κυριότερο όμως χαρακτηριστικό του έργου είναι ότι προβλέπονται 2 ετυμηγορίες – αποφάσεις της ενοχής αλλά και της αθώωσης του κατηγορουμένου! Έτσι αφού ο θεατής ψηφίσει το έργο συνεχίζεται με το τέλος που προβλέπεται για κάθε μία από τις 2 περιπτώσεις. Το έργο είναι άριστα δομημένο και κρατάει συνεχώς το ενδιαφέρον του θεατή με αποκορύφωση το εφεύρημα του συγγραφέα που αποτελεί και την ιδιαιτερότητα του έργου να παρουσιάσει όχι μία άλλα δυο ετυμηγορίες των ενόρκων αιτιολογώντας μάλιστα την καθεμία από αυτές με σχετικές αναφορές στις αποδείξεις που παρουσιάστηκαν ενώπιον του δικαστηρίου. Άλλωστε όπως είναι γνωστό σε κάθε δίκη το αποτέλεσμά της δεν είναι βέβαιο εκ των προτέρων εκείνο που είναι βέβαιο είναι ότι ο ένας από τους δυο αντίδικους θα χάσει. Ο συγγραφέας με το καθαρά δικαστικό του έργο θίγει το θέμα της μεγάλης διαφοράς που υπάρχει μεταξύ της πραγματικής αλήθειας και της δικαστικής. Η δικαστική απόφαση και κρίση ως έργο ανθρώπινο δεν μπορεί να είναι αλάνθαστη για το λόγο αυτό όπως λέγεται το δεδικασμένο αντί αληθείας λαμβάνεται. Ο θεατής έχει ακόμη τη δυνατότητα να πάρει μια γεύση με τρόπο μάλιστα απόλυτα ακριβή της εκδίκασης μιας ποινικής υπόθεσης σε αγγλικό δικαστήριο να χαρεί το τυπικό και μεγαλοπρεπές της όλης ακροαματικής διαδικασίας και να απολαύσει τα ευφυολογήματα των παραγόντων της δίκης και ιδιαίτερα των συνηγόρων με το γνωστό αγγλικό χιούμορ. Ο ακριβής άλλωστε τρόπος παρουσίασης και απεικόνισης δικών από τους αγγλοσάξονες συγγραφείς σε μυθιστορήματα με θέμα δικαστικές υποθέσεις έχει καταστήσει το είδος αυτό προσφιλές στο κοινό.
