Μετά τη δημόσια απάντηση του Αντιπεριφερειάρχη Υποδομών και Έργων για το έργο ανάπλασης της χερσαίας ζώνης του λιμένα Κατακόλου και την προσπάθεια της περιφερειακής Αρχής Φαρμάκη να δικαιολογήσει το «μπλόκο» του Ελεγκτικού Συνεδρίου η περιφερειακή παράταξη «Νέα Δυτική Ελλάδα» επανέρχεται στο θέμα, καθώς όχι μόνο δεν δόθηκαν απαντήσεις στα κρίσιμα ερωτήματα που έθεσε, αλλά δημιουργήθηκαν ακόμη περισσότερα.
Συγκεκριμένα σε ανακοίνωση της παράταξης αναφέρεται πως «ο ισχυρισμός του αρμόδιου αντιπεριφερειάρχη ότι η αρχική μελέτη ήταν ελλιπής συνιστά μια σοβαρή παραδοχή, η οποία όμως δεν απαλλάσσει τη σημερινή Περιφερειακή Αρχή από τις ευθύνες της. Αντίθετα, τις καθιστά ακόμη πιο έντονες.
Γιατί αν πράγματι οι σοβαρές ελλείψεις ήταν γνωστές ήδη από τα πρώτα στάδια υλοποίησης του έργου, τότε γεννάται εύλογα το ερώτημα: τι έκανε η Περιφερειακή Αρχή επί σχεδόν επτά χρόνια διοίκησης και έξι χρόνια από την υπογραφή της εργολαβικής σύμβασης για να τις αντιμετωπίσει;
Η σημερινή Περιφερειακή Αρχή μπορεί να παρέλαβε το έργο δημοπρατημένο, όμως δεν παρέλαβε υπογεγραμμένη σύμβαση. Η εργολαβική σύμβαση υπογράφηκε στις 13 Οκτωβρίου 2020, με συνολικό προϋπολογισμό 5.537.971,22 ευρώ, επί της δικής της διοίκησης.
Από εκείνη τη στιγμή και μετά, η διοίκηση, η παρακολούθηση και η διαχείριση της σύμβασης αποτελούσαν αποκλειστική ευθύνη της σημερινής Περιφερειακής Αρχής.
Επομένως, η συζήτηση δεν μπορεί να εξαντλείται στο ποιος συνέταξε την αρχική μελέτη.
Οι πολίτες δικαιούνται να μάθουν πώς διοικήθηκε η σύμβαση από το 2020 μέχρι σήμερα.
Οι δημόσιες τοποθετήσεις του ίδιου του Αντιπεριφερειάρχη αποκαλύπτουν σημαντικές αντιφάσεις.
Τον Μάρτιο του 2021 δήλωνε ότι απέμεναν μόνο «εντελώς τυπικά ζητήματα», ότι η διαδικασία εναρμόνισης του κτιρίου Σένγκεν είχε ολοκληρωθεί και ότι η ανάδοχος εταιρεία ήταν έτοιμη να εγκατασταθεί για να ξεκινήσουν οι εργασίες.
Σήμερα, όμως, υποστηρίζει ότι ήδη από το 2021 είχαν διαπιστωθεί σοβαρές ελλείψεις στην αρχική μελέτη, με σημαντικότερη την παράλειψη ενσωμάτωσης των απαιτήσεων για το ίδιο κτίριο Σένγκεν.
Ποια από τις δύο εκδοχές ισχύει;
Τον Μάιο του 2024 ανακοίνωνε ότι οι εργασίες θα επανεκκινούσαν μέσα στον Ιούνιο και ότι ο Ιούνιος και ο Ιούλιος θα ήταν παραγωγικοί μήνες, με το έργο σε πλήρη εξέλιξη.
Αυτό δεν συνέβη.
Τον Δεκέμβριο του 2024 χαρακτήριζε την αρχική μελέτη «μια χαρά», αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα ότι οι αναγκαίες αλλαγές την τροποποιούσαν σχεδόν εξ ολοκλήρου.
Σήμερα, η ίδια μελέτη παρουσιάζεται ως βασική αιτία των καθυστερήσεων.
Η ίδια η απόφαση 384/2026 καταγράφει εκτεταμένη επικαιροποίηση της μελέτης εφαρμογής, που αφορά και τα τρία κτίρια του έργου, καθώς και την ενσωμάτωση 152 νέων εργασιών.
Το ερώτημα λοιπόν είναι απλό.
Εάν οι ελλείψεις ήταν γνωστές ήδη από το 2021, γιατί χρειάστηκαν σχεδόν πέντε χρόνια για να φτάσουμε σε αυτή την εκτεταμένη αναθεώρηση;
Ακόμη σοβαρότερο είναι το ζήτημα που ανέκυψε με την κρίση του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
Σύμφωνα με όσα ο ίδιος ο Αντιπεριφερειάρχης περιέγραψε δημόσια, η Πράξη 291/2026 έκρινε ότι δεν μπορούσε να υπογραφεί η Συμπληρωματική Σύμβαση επειδή η αρχική σύμβαση είχε παύσει να βρίσκεται σε ισχύ και δεν εκκρεμούσε αίτημα παράτασης του αναδόχου.
Αν αυτή είναι πράγματι η αιτία της εμπλοκής, τότε προκύπτει ένα κρίσιμο ερώτημα:
Πριν εισαχθεί στην Περιφερειακή Επιτροπή και εγκριθεί η Συμπληρωματική Σύμβαση ύψους 2.433.245,17 ευρώ, με ποια υπηρεσιακά και νομικά έγγραφα είχε εξεταστεί και τεκμηριωθεί ότι η αρχική σύμβαση εξακολουθούσε να βρίσκεται σε ισχύ;
Σύμφωνα με την απόφαση 384/2026, υπήρχαν θετική γνωμοδότηση του Τεχνικού Συμβουλίου και θετική γνωμοδότηση της Διαχειριστικής Αρχής.
Αυτό όμως δεν απαντά στο συγκεκριμένο ερώτημα.
Εάν υπάρχει σχετική υπηρεσιακή ή νομική τεκμηρίωση, οφείλει να δοθεί στη δημοσιότητα.
Παράλληλα, ζητούμε να δημοσιοποιηθούν, με τις προβλεπόμενες νόμιμες απαλείψεις, το σκεπτικό και το διατακτικό των Πράξεων 371/2025 και 291/2026 του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν τι πραγματικά συνέβη.
Η πρόθεση της Περιφέρειας να εξαντλήσει κάθε νόμιμο μέσο για τη διάσωση του έργου είναι αυτονόητη και ευχόμαστε να ευοδωθεί.
Η προσπάθεια διάσωσης του έργου, όμως, δεν αναιρεί την υποχρέωση λογοδοσίας για όσα προηγήθηκαν.
Το θέμα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία παραχώρησης του λιμένα Κατακόλου από το Υπερταμείο για χρονικό διάστημα τουλάχιστον τριάντα ετών. Η μη ολοκλήρωση ενός έργου αναβάθμισης εκατομμυρίων ευρώ δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το κατά πόσο επηρεάζονται η αξία και οι όροι της παραχώρησης.
Μετά από σχεδόν επτά χρόνια διοίκησης, η Περιφερειακή Αρχή δεν μπορεί να αναζητά διαρκώς τις ευθύνες στο παρελθόν.
Οι μελέτες μπορεί να έχουν συντάκτες.
Οι συμβάσεις μπορεί να έχουν αναδόχους.
Η διοίκηση, όμως, έχει υπεύθυνους.
Και οι πολίτες δεν κρίνουν τις διοικήσεις από τις εξηγήσεις ή τις εξαγγελίες τους.
Τις κρίνουν από το αποτέλεσμα.
Σχεδόν επτά χρόνια μετά, το έργο παραμένει ανολοκλήρωτο.
Και η πολιτική ευθύνη για αυτό δεν μεταβιβάζεται».
