Η Εργατική Πρωτομαγιά, από το Σικάγο του 1886 ως σήμερα, υπενθυμίζει ότι τίποτα δεν χαρίστηκε. Με αίμα και αγώνες κερδήθηκαν τα δικαιώματα που σήμερα απειλούνται ξανά. Οι αγώνες για αξιοπρέπεια, εργασία και κοινωνική δικαιοσύνη παραμένουν επίκαιροι όσο ποτέ.
Στην Ελλάδα του 2025, ύστερα από κρίσεις, μνημόνια, πανδημία, ο κόσμος της δουλειάς βρίσκεται ξανά μπροστά σε ένα σταυροδρόμι. Οι “ευέλικτες” μορφές απασχόλησης, η αδήλωτη εργασία, τα εξαντλητικά ωράρια, οι ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι και οι απολύσεις χωρίς αιτιολογία, χτίζουν μια σύγχρονη εργασιακή ζούγκλα.
Οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι ζουν τη βίαιη υποβάθμιση του βιοτικού τους επιπέδου: ακρίβεια, χαμηλοί μισθοί, κατάρρευση της δημόσιας υγείας και παιδείας, εκτίναξη του κόστους στέγασης. Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για πρωτογενή πλεονάσματα που προέρχονται από τη φτωχοποίηση της κοινωνίας, ενώ οι μεγάλες επιχειρήσεις θησαυρίζουν.
Τα αιτήματα για:
- σταθερή και αξιοπρεπή εργασία,
- κατώτατο μισθό που ανταποκρίνεται στις ανάγκες ζωής,
- δωρεάν πρόσβαση σε υγεία και παιδεία για όλους,
- κατοχύρωση της 13ης σύνταξης και κοινωνικής προστασίας,
- ανάσχεση της ακρίβειας και ελέγχους στα ενοίκια,
είναι όχι μόνο επίκαιρα, αλλά επιτακτικά.
Η Πρωτομαγιά δεν είναι απλώς τιμή στο παρελθόν. Είναι κάλεσμα για δράση, για την ανατροπή των πολιτικών που ευνοούν τα ολιγοπώλια και καταδικάζουν τη νεολαία και τους εργαζόμενους σε μια ζωή αβεβαιότητας.
Η ελπίδα δεν θα έρθει από μόνη της. Θα την χτίσουμε μαζί, στους δρόμους του αγώνα και της αλληλεγγύης.
Γιατί όπως έγραψε κι ο Μπρεχτ: “Όποιος παλεύει μπορεί να χάσει. Όποιος δεν παλεύει, έχει ήδη χάσει”.
ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΗΛΕΙΑΣ
