Πέρασαν 17 χρόνια από τη μεγάλη πυρκαγιά του 2007 που άφησε δεκάδες νεκρούς, εκατοντάδες τραυματίες και μία τεράστια οικολογική καταστροφή στο νομό μας. Μια ανείπωτη τραγωδία, από την οποία δεν αντλήθηκαν τα αναγκαία διδάγματα. Κάθε καλοκαίρι η χώρα ζει ένα επαναλαμβανόμενο δράμα.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη εδώ και πέντε χρόνια κυβερνά δίχως τους περιορισμούς των μνημονίων, έχοντας κληρονομήσει γεμάτα ταμεία, έχοντας τη μοναδική ευκαιρία του Ταμείου Ανάκαμψης. Στο Ταμείο Ανάκαμψης, λοιπόν, προέβλεψε ένα πενιχρό κονδύλι για την πολιτική προστασία. Αλλά κι απ’ αυτό το ελάχιστο, στο μέσο της αντιπυρικής περιόδου, η απορρόφηση των σχετικών κονδυλίων είχε φτάσει μόλις στο 1% !
Αυτή η κυβέρνηση αγοράζει περιπολικά και F-35 αντί για μέσα πυρόσβεσης, αδιαφορεί παντελώς για την πρόληψη, νομοθετεί διαρκώς νέες ρυθμίσεις ανεξέλεγκτης δόμησης, δημιούργησε ένα υπουργείο δίχως πραγματικές αρμοδιότητες, προβάλει την ατομική ευθύνη των πολιτών να καθαρίσουν τις ιδιοκτησίες τους, έχει μια απάντηση για κάθε πρόβλημα: εκκενώστε! Και, κυρίως, αγνοεί επιδεικτικά την έκθεση Γκολντάμερ που συντάχθηκε μετά την τραγωδία στο Μάτι, την πιο σοβαρή και ολοκληρωμένη στρατηγική για την αντιπυρική προστασία της χώρας.
Ποιος είναι ο λόγος για αυτό; Η απέχθεια των οπαδών του παρηκμασμένου νεοφιλελευθερισμού για τον δημόσιο σχεδιασμό και την προστασία των δημόσιων αγαθών. Οι άνθρωποι δεν πιστεύουν σε αυτά. Πιστεύουν ότι η μόνη λύση για τη χώρα είναι η πλήρης κατάργηση των περιορισμών. Χτίστε όσο περισσότερο μπορείτε, περιφράξτε τις παραλίες, καταπατήστε το δάσος, ιδιωτικοποιήστε ό,τι μπορεί να ιδιωτικοποιηθεί.
Ας μιλήσουμε συγκεκριμένα. Πυρκαγιές υπήρχαν και με την κλιματική κρίση θα συνεχίσουν όλο και πιο έντονα να υπάρχουν. Το κλειδί είναι η πρόληψή τους. Και η λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων ώστε όταν ξεσπούν να μην βλέπουμε το αδιανόητο να εξαπλώνονται ανεξέλεγκτα.
Η Νέα Αριστερά, όπως και στην περίπτωση του σχεδίου που παρουσιάσαμε για την αποκατάσταση και αναζωογόνηση της Θεσσαλίας, θα συνεχίσει να εργάζεται για μια πολιτική πρόληψης και αντιμετώπισης. Σε συνεργασία με την επιστημονική κοινότητα, τους αρμόδιους φορείς, την κοινωνία των πολιτών, τα περιβαλλοντικά κινήματα.
- Ολοκλήρωση δύο κρίσιμων μεταρρυθμίσεων που εδώ και πέντε χρόνια λιμνάζουν στα κυβερνητικά συρτάρια: δασικοί χάρτες και τοπικά χωρικά σχέδια. Για να μην υπάρχουν γκρίζες ζώνες που ενθαρρύνουν τους κάθε λογής εμπρηστές.
- Αποφασιστική ενίσχυση των κρατικών υπηρεσιών που σχετίζονται με τη δασοπυρόσβεση. Με μόνιμους διορισμούς, ανανέωση μέσων εξοπλισμού, εκσυγχρονισμό και ενίσχυση των μέσων πυρόσβεσης. Εκσυγχρονισμός της επιτήρησης των δασών και της έγκαιρης πρόληψης, άμεσης κινητοποίησης και κατάσβεσης.
- Εθνική και κοινωνική καμπάνια για την ενημέρωση και οργάνωση των κατοίκων της χώρας. Να μπει το ζήτημα της πολιτικής προστασίας ως μάθημα στα σχολεία. Για την εμπέδωση και κοινωνική ανταμοιβή της εθελοντικής δράσης για τα δάση, για τη συλλογική οργάνωση σε τοπικό επίπεδο με συγκεκριμένα σχέδια πυρόσβεσης, για να γίνει η περιβαλλοντική συνείδηση συστατικό στοιχείο της συλλογικής μας συγκρότησης.
- Ανασχεδιασμός του Ταμείου Ανάκαμψης και όλων των διαθέσιμων χρηματοδοτικών εργαλείων. Με την πυροπροστασία ως προτεραιότητα του κράτους και την επένδυση σε έργα οχύρωσης και επέκτασης των δασικών εκτάσεων.
17 χρόνια μετά, η αλλαγή πολιτικής σε σχέση με το περιβάλλον με κέντρο τον άνθρωπο θα έπρεπε να είναι αυτονόητη. Και ως πολίτες οφείλουμε να ενώσουμε τις φωνές μας προς αυτή την κατεύθυνση. Η ανοχή έχει και όρια!
