Για το αντιδραστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης αναφορικά με το πλαίσιο εργασίας των δημοσίων υπαλλήλων μίλησε ο πρόεδρος του Νομαρχιακου Τμήματος ΑΔΕΔΥ Ηλείας Μπάμπης Καλαντζής κατά την διάρκεια της ομιλίας του στην πλατεία Δικαστηρίων στο Πύργο.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά:
“Συναδέλφισσες-συνάδελφοι,
Το νέο αντιδραστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης της ΝΔ με τίτλο: «Αναμόρφωση του πειθαρχικού δικαίου των υπαλλήλων του δημόσιου τομέα» επιδιώκει να διαμορφώσει ένα ακόμα πιο ασφυκτικό και εκφοβιστικό πλαίσιο λειτουργίας και εργασίας των δημοσίων υπαλλήλων.
Για τη διαφθορά, τη διαπλοκή και τη σαπίλα του συστήματος η κυβέρνηση κουνά το δάκτυλο στους εργαζόμενους στο δημόσιο με τη δήθεν «αναμόρφωση» του πειθαρχικού δίκαιου.
Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική.
Καταρχάς, σε κάθε μεγάλο κύκλωμα που αποκαλύπτεται, από πίσω κρύβονται οι συνήθεις ύποπτοι, ανώτατα διευθυντικά αλλά και συνδικαλιστικά στελέχη που συνδέονται είτε με αυτή είτε με προηγούμενες κυβερνήσεις. Επιπλέον, το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο τιμωρεί ήδη αρκετά σοβαρά τα πραγματικά σοβαρά αδικήματα – πλαστογραφίες, διαφθορά, εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας κ.ά. Και τώρα τα εγκλήματα αυτά μπορούν να τιμωρηθούν αυστηρά, ακόμη και με απόλυση. Δεν χρειάζεται νέος νόμος γι’ αυτά!
Σε καμία περίπτωση με το νομοσχέδιο αυτό το κράτος δεν στοχεύει στους επίορκους. Θωρακίζει έναν πειθαρχικό μηχανισμό που θα λειτουργεί ως φόβητρο για όσους τολμούν να σηκώνουν κεφάλι, να διεκδικούν, να αντιστέκονται, να μη σιωπούν.
Απαιτούμε την απόσυρση του νομοσχεδίου, γιατί δεν στοχεύει στους «επίορκους», αλλά στους αγωνιζόμενους εργαζόμενους.
Χαρακτηριστική είναι η πειθαρχική δίωξη και ποινή στη μάρτυρα κλειδί στο σκάνδαλο με τις αγροτικές επιδοτήσεις στον ΟΠΕΚΕΠΕ, για τα παραπτώματα της «παράβασης της υποχρέωσης εχεμύθειας και της ανάξιας για υπάλληλο συμπεριφοράς.
Η υπόθεση εργαζόμενου στο Μουσείο Αλεξανδρούπολης, ο οποίος διώχθηκε, επειδή εξέφρασε την αντίθεσή του στην παρουσία ΝΑΤΟϊκών δολοφόνων στον χώρο του μουσείου, με την κατηγορία της «παραβίασης υποχρέωσης εχεμύθειας»,
Η πειθαρχική δίωξη και ποινή του προέδρου και της γραμματέα του Συλλόγου της Π.Ε. Έβρου για ανακοίνωση του Σωματείου, όπου εκφράστηκε η διαφωνία σε ιδιωτικοποίηση.
Εκπαιδευτικοί διώχθηκαν με την κατηγορία της «κακόβουλης άσκησης κριτικής προς την προϊσταμένη αρχή», επειδή ανέδειξαν μια σειρά από ελλείψεις στα σχολεία ή με την κατηγορία της «αναξιοπρεπούς και ανάρμοστης συμπεριφοράς», για διοργάνωση αντιπολεμικής θεατρικής παράστασης, όπως η εκπαιδευτικός στη Ζάκυνθο, για τη συμμετοχή σε κινητοποιήσεις για την προάσπιση των εργασιακών τους δικαιωμάτων, καθώς και των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών τους.
Με το νέο πλαίσιο, όλα αυτά τα «αδικήματα» θα τιμωρούνται πιο εύκολα, πιο γρήγορα, πιο αυστηρά, δίνοντας πλήρη ελευθερία στην αυθαιρεσία της διοίκησης. Την ίδια στιγμή που υψηλόβαθμα στελέχη του κρατικού μηχανισμού, για σοβαρά ποινικά αδικήματα, παραμείναν στις υπηρεσίες τους.
Το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο έρχεται να ενισχύσει τον αντιδραστικό Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα που διατήρησαν σε ισχύ όλες οι κυβερνήσεις ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ και να θωρακίσει το αντιδραστικό – εχθρικό κράτος για τους εργαζόμενους και τον λαό, αλλά πολύ «αποτελεσματικό» για να προωθεί τις στρατηγικές επιλογές των κυβερνήσεων και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
Ο στόχος του συστήματος και της κυβέρνησης είναι να ποινικοποιήσει την συνδικαλιστική, κοινωνική και πολιτική δράση και να λειτουργήσει ως φόβητρο για τους εργαζόμενους που τολμούν να σηκώνουν κεφάλι, να υπερασπίζονται δικαιώματα και κατακτήσεις και να διεκδικούν. Να αντιστέκονται και να μη σιωπούν στην αυθαιρεσία, τον αυταρχισμό και την πολιτική που τσακίζει τη ζωή μας.
Έρχεται άλλωστε σε συνέχεια των πειθαρχικών διώξεων κατά αγωνιστών εργαζομένων, καθώς και των εκφρασμένων κυβερνητικών προθέσεων για κατάργηση της μονιμότητας στο Δημόσιο. Επιλογές που συνδέονται άμεσα και με τις επικίνδυνες εξελίξεις σε διεθνές επίπεδο και με την προσπάθεια να επιβληθεί «σιγή νεκροταφείου» στους χώρους δουλειάς, προκειμένου να μη διαταραχθεί η κερδοφορία του κεφαλαίου και η προσαρμογή των επιλογών του στην πολεμική οικονομία.
•Προβλέπει αυστηρότερες από πριν ποινές, που φτάνουν στην οριστική παύση, δηλαδή στην απόλυση και σε τεράστια εξοντωτικά διοικητικά πρόστιμα από 10.000 έως 100.000 ευρώ.
•Εισάγεται ως ιδιώνυμο πειθαρχικό αδίκημα η άρνηση υπαλλήλου να λάβει μέρος, να διευκολύνει ή να προβεί στη διαδικασία αξιολόγησης! Στην ουσία χτυπάνε τις συλλογικές αποφάσεις των συνδικάτων και την επιλογή τους να αντισταθούν!
•Προβλέπεται ένα διευρυμένο και αυστηρότερο πλαίσιο ποινών. Εισάγονται νέες ποινές, όπως η αφαίρεση έως 4 κλιμακίων και η στέρηση μισθολογικής εξέλιξης έως και 5 έτη. Αυξάνονται τα πρόστιμα αποδοχών που μπορούν να επιβάλουν οι πειθαρχικά προϊστάμενοι (π.χ. αύξηση του προστίμου του υπουργού, του δημάρχου από αποδοχές 3 μηνών σε 5 μήνες, κλπ.).
•Προστίθενται νέα αδικήματα για τα οποία μπορεί να επιβληθεί η ποινή της οριστικής παύσης – απόλυσης (π.χ. άσκηση εργασίας ή έργου με αμοιβή χωρίς προηγούμενη άδεια της υπηρεσίας!). Ταυτόχρονα, διατηρείται η «ανάξια» ή «αναξιοπρεπής» συμπεριφορά εντός ή εκτός υπηρεσίας, η «παράβαση υποχρέωσης εχεμύθειας», ως λόγοι οριστικής παύσης – απόλυσης, παραπτώματα που έχουν αξιοποιηθεί κατά κόρον για να ποινικοποιηθεί η συνδικαλιστική δράση.
•Διευρύνονται οι περιπτώσεις για θέση υπάλληλου σε αυτοδίκαιη αργία από τη Διοίκηση χωρίς τη γνώμη του Πειθαρχικού Συμβουλίου (π.χ. σύλληψη, επιβολή περιοριστικών όρων αντί προσωρινής κράτησης, κλπ.).
•Καταργείται η συμμετοχή των αιρετών εκπροσώπων των εργαζομένων στα Πειθαρχικά συμβούλια, η δυνατότητα άσκησης ένστασης κατά των αποφάσεων των Πειθαρχικών Συμβουλίων, κ.α.
Η ένταση της αντιλαϊκής πολιτικής πάει χέρι-χέρι με την ένταση της καταστολής, την ποινικοποίηση των αγώνων και της συνδικαλιστικής δράσης. Οπότε μόνο τυχαία δεν είναι η χρονική περίοδος που η κυβέρνηση της ΝΔ επιλέγει να φέρει προς ψήφιση εμβληματικά νομοσχέδια (νέο Πειθαρχικό Δίκαιο, 13ωρη εργάσιμη μέρα κλπ).
Συναδέλφισσες-συνάδελφοι,
Με τις απαράδεκτες, αυταρχικές διατάξεις τους, που στην ουσία λένε «απαγορεύεται να μιλάς και να διεκδικείς», με το νέο πειθαρχικό «δίκαιο» αποκαλύπτεται και ο δικός τους φόβος μπροστά στη δύναμη του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος και στην οργάνωση της δικής του αντεπίθεσης στην πολιτική που γεννά φτώχεια, εκμετάλλευση και πολέμους, που βάζει τα κέρδη των λίγων πάνω και από τη ζωή μας.
Φοβούνται, γιατί ξέρουν πως ένα μεγάλο μέρος των δημοσίων υπαλλήλων δεν έχει συμβιβαστεί και επιλέγει να σταθεί απέναντι στις επιλογές τους, να υπερασπιστεί τα συμφέροντά του, να σταθεί δίπλα στους εργαζόμενους, στον λαό.
Φοβούνται, γιατί βλέπουν ότι αναπτύσσεται ένα ρεύμα αγώνα και αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής και μέσα στο Δημόσιο.
Φοβούνται τον αγώνα των εκπαιδευτικών που δίνουν ένα δίκαιο αγώνα ενάντια στην αντιεκπαιδευτική «αξιολόγηση».
Φοβούνται τον αγώνα των υγειονομικών που αναδεικνύουν τις εγκληματικές ελλείψεις στα δημόσια Νοσοκομεία στο πλαίσιο της πολιτικής που αναγορεύει την υγεία σε εμπόρευμα.
Φοβούνται το μαχητικό κίνημα των συναδέλφων στους Δήμους και Περιφέρειες που διεκδικούν μέτρα υγείας και ασφάλειας για να σταματήσει η ανθρωποθυσία των αλλεπάλληλων εργατικών ατυχημάτων.
Γι’ αυτό και καταφεύγουν σε τέτοια νομοθετήματα, πατώντας πάνω στο διαχρονικό αντιδραστικό καθεστώς του Δημοσιοϋπαλληλικού Κώδικα.
Εμείς τους δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι δεν τους φοβόμαστε. Έχουμε το δίκιο με το μέρος μας και τη δύναμη του συλλογικού μας αγώνα.
Απαιτούμε να παρθεί πίσω το νέο πειθαρχικό «δίκαιο» της καταστολής, του εκφοβισμού και της τρομοκράτησης των εργαζομένων“
