Αν κάποιος σήμερα άκουγε τη συζήτηση στη Βουλή, χωρίς να γνωρίζει το θέμα, θα πίστευε ότι το νομοσχέδιο αφορά στην αναμόρφωση των σωφρονιστικών ιδρυμάτων ή τη διάλυση εγκληματικών οργανώσεων και όχι ότι μιλάμε για τα ιδρύματα που θα γαλουχήσουν τους αυριανούς επιστήμονες, τους δασκάλους των παιδιών μας, τα στελέχη των εταιριών ή τους μελλοντικούς πολιτικούς.
Η αίσθηση που κυριαρχεί είναι ότι η μια πλευρά παρουσιάζει τα πανεπιστήμια ως άνδρο εγκληματιών και η άλλη ως επαναστατικούς πυρήνες.
Η ίδια η συζήτηση είναι προσβολή για τους χιλιάδες φοιτητές και τους πτυχιούχους των Ελληνικών πανεπιστημίων. Είναι προσβολή για τους μαθητές που διαβάζουν νυχθημερόν ώστε να πετύχουν την εισαγωγή τους σε κάποιο ίδρυμα. Είναι προσβολή για την ίδια τη χώρα!
Γνωρίζουμε βέβαια ότι ο διακαής πόθος της κυβέρνησης είναι να υποβαθμιστούν σε τέτοιο βαθμό τα πανεπιστήμια που η μόνη λύση να φαντάζει η υπερανάπτυξη της ιδιωτικής εκπαίδευσης για την ελίτ των «αρίστων».
Σε αυτό το κλίμα, στις 8 Αυγούστου του 2019, ακριβώς ένα μήνα μετά τις εθνικές εκλογές η ελληνική κοινωνία, κουρασμένη από τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ακούει τον πρωθυπουργό να ανακοινώνει σε αυτή εδώ την αίθουσα ότι ‘’επιτέλους τελειώνουμε με το άσυλο της ανομίας’’ καταχειροκροτούμενος από τους βουλευτές της ΝΔ σε πανηγυρικό μετεκλογικό κλίμα.
Μάλιστα, βουλευτές και υπουργοί της ΝΔ σπεύδουν να θριαμβολογήσουν για την απομάκρυνση των αλλοδαπών μικροπωλητών έξω από την ΑΣΟΕΕ, ως απόδειξη της άμεσης εφαρμογής του νόμου.
Σήμερα, 18 μήνες μετά, η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί την υπουργό Παιδείας να δηλώνει με τον ίδιο περίπου στόμφο με αυτόν του Αυγούστου του 2019 ότι ‘’ήρθε η ώρα να απελευθερωθούν τα πανεπιστήμια από την ανομία’’.
Και αναρωτιέμαι τι έγινε τον τελευταίο 1,5 χρόνο, αφού χρειάζεται να ξανακούσει τα ίδια συνθήματα από τους ίδιους υπουργούς της ίδιας κυβέρνησης;;;
Τι έγινε αλήθεια αυτούς τους 18 μήνες; Έχετε κάνει αυτοκριτική, κύριοι της κυβέρνησης, γιατί δε λειτούργησε ο νόμος του 2019;
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Αυτούς τους 18 μήνες, είδαμε δεκάδες περιστατικά βίας στα ελληνικά πανεπιστήμια.
Περιστατικά παρόμοια με αυτά που προσβάλλουν τα ελληνικά πανεπιστήμια εδώ και δεκαετίες και δικαιολογούνται ή και συγκαλύπτονται από πανεπιστημιακές αρχές και πολιτικά κόμματα.
Ο υπουργός προστασίας της Πολίτη χαρακτηρίζει την ίδρυση πανεπιστημιακής αστυνομίας ‘’ύστατη καταφυγή και όχι ιδεολογική επιλογή’’ εκφράζοντας τη βούληση της κυβέρνησης να εκριζώσει τις παραβατικές συμπεριφορές, αφού ‘’μόνο η αστυνομία μπορεί’’ όπως λέει. Μπορεί όμως να μας πείσει ο κ. Χρυσοχοϊδης για αυτά που λέει;
Τι έκανε ο κ. Χρυσοχοϊδης αυτούς τους 18 μήνες για να αποτρέψει παρόμοια περιστατικά; Τίποτα, όταν έπρεπε, με τον υπουργό να προβαίνει σε εντυπωσιακές ενέργειες επικήρυξης, πάντα κατόπιν εορτής.
Δυσκολεύομαι να βρω, στα 7 συνολικά χρόνια θητείας του κ. Χρυσοχοϊδη στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης, έστω και μία επέμβαση της αστυνομίας σε περιστατικά βίας σε πανεπιστήμια, με βάση την εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία, εκτός από το 2002 στο Πανεπιστήμιο Κρήτης όπου η αστυνομία επενέβη όχι για εκριζώσει τις παραβατικές συμπεριφορές αλλά για να εκριζώσει μια χασισοφυτεία που εντοπίστηκε σε δασώδη έκταση του πανεπιστημίου, αφού εντοπίστηκε τυχαία από ελικόπτερο της ΕΛΑΣ.
Αντίθετα, θυμάμαι τη δυναμική παρέμβαση της αστυνομίας επί θητείας του αειμνήστου Σήφη Βαλυράκη το 1995 για να μην καεί το Πολυτεχνείο και την απόφαση του πρύτανη Σταθόπουλου το 1985 με την κατάληψη του Χημείου, με τον Κυριάκο Γεωργόπουλο να είναι ο τελευταίος εκπρόσωπος των φοιτητών στο Πρυτανικό Συμβούλιο εδώ και 35 χρόνια.
Εμείς από το 2019 είχαμε διαφωνήσει με την προληπτική παρουσία της αστυνομίας στα πανεπιστήμια, ως αναποτελεσματική, όπως και αποδείχθηκε περίτρανα και επιμένουμε και σήμερα, σεβόμενοι το αυτοδιοίκητο, προτείνοντας τη σύσταση ειδικού σώματος εξειδικευμένων φυλάκων το οποίο θα διασφαλίσει την ασφαλή λειτουργία του πανεπιστημίου, με τις διοικήσεις και τους πρυτάνεις να είναι θωρακισμένοι αλλά και υπόλογοι, πλέον, για την αποτροπή περιστατικών βίας και βανδαλισμών στα ελληνικά πανεπιστήμια.
Μακριά από επιλογές που ρίχνουν λάδι στη φωτιά χωρίς να φέρνουν αποτελέσματα, επιλογές που εξυπηρετούν τη στρατηγική της πόλωσης με το ΣΥΡΙΖΑ και μόνο.
Και πολύ φοβάμαι ότι εικόνες που είδαμε χθες και σήμερα με τα επεισόδια πρωτοφανούς βιαιότητας από την παρέμβαση της αστυνομίας, είναι σκηνές από το μέλλον που θα δούμε στα ελληνικά πανεπιστήμια, γιατί κάποιοι θα πρέπει να δικαιολογήσουν την επαγγελματική τους ύπαρξη και μόνο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Την ίδια στιγμή που χιλιάδες επαγγελματίες καταστρέφονται λόγω των περιοριστικών μέτρων και της κλειστής αγοράς, πραγματοποιούνται μαζικά συλλαλητήρια όσων αντιδρούν στο νόμο, κάτι που η κυβέρνηση και γνώριζε και-απ’ ό,τι φαίνεται- επεδίωκε να προκαλέσει.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Το νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα δε μεταρρυθμίζει στην πραγματικότητα τίποτα, απλά κλείνει το μάτι στη συντηρητική πελατεία της κυβέρνησης, ενεργοποιώντας τα αντανακλαστικά της.
Με το παρόν νομοσχέδιο, η κυβέρνηση προσπαθεί να κλείσει πανεπιστημιακά τμήματα δια της πλαγίου, με τη θεσμοθέτηση και άμεση εφαρμογή της ελάχιστης βάσης εισαγωγής και όχι δια της ουσιαστικής αξιολόγησης των τμημάτων στα πλαίσια ενός εθνικού χωροταξικού σχεδιασμού των εκπαιδευτικών δομών.
Κάτι που νιώθουμε πολύ έντονα στην Ηλεία, αφού ακόμα και το μοναδικό στο είδος του Τμήμα Μουσειολογίας στον Πύργο, αντιμετωπίζεται με πρωτοφανή αδιαφορία από το υπουργείο Παιδείας, σε συνέχεια της αδιαφορίας της προηγούμενης πρυτανικής αρχής.
Εμείς επιμένουμε στο εθνικό απολυτήριο με τράπεζα θεμάτων, μια επιλογή σηματοδοτεί το τέλος ενός στρεβλού συστήματος που αντιλαμβάνεται το Λύκειο μόνο ως προπαρασκευαστική διαδικασία εισαγωγής στα πανεπιστήμια, τροφοδοτώντας ένα ασύμμετρο κύκλωμα παραπαιδείας.
Μειώνετε την κοινωνική κινητικότητα, χωρίς σύνδεση με την επαγγελματική εκπαίδευση, χωρίς να έχετε λύσει το θέμα των επαγγελματικών δικαιωμάτων στις ποικίλες βαθμίδες της εκπαίδευσης, παροτρύνετε τους μαθητές να ακολουθήσουν δρόμους αβέβαιους για το μέλλον τους.
Εμείς θέλουμε πανεπιστημιακά πτυχία που παρέχουν επιστημονικά εφόδια και ουσιαστικά προσόντα που ανταποκρίνονται στα νέα δεδομένα της οικονομίας και της εργασίας.
Εξάλλου, για να το προχωρήσω και στο τομέα της έρευνας, όπως λένε και στο ΜΙΤ η πραγματική καινοτομία είναι το γινόμενο της ανακάλυψης επί την οικονομική της αξία. Αν κάποιο από τα δύο είναι μηδενικό, τότε και το αποτέλεσμα είναι μηδενικό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Με το σκεπτικό ότι η επένδυση στη μόρφωση αποδίδει τον καλύτερο τόκο και ότι η δημόσια πανεπιστημιακή εκπαίδευση συνιστά μείζονα κοινωνική επένδυση και όχι περιττό κόστος, όπως αφήνετε εσείς να εννοηθεί, δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε ούτε στην εργαλειοποίηση της παιδείας για τους μικροκομματικούς σας σχεδιασμούς, ούτε στην επικοινωνιακή σας ανάγκη να βαφτίσετε μεταρρύθμιση το παρόν νομοσχέδιο, το οποίο και καταψηφίζουμε.
