Η εξέγερση του Πολυτεχνείου αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα ορόσημα της σύγχρονης ιστορίας της πατρίδας μας. Σηματοδότησε την διάθεση της ελληνικής νεολαίας να βγει αγωνιστικά στο προσκήνιο και να θέσει τέρμα στον αυταρχισμό και την καταστροφική πολιτική της Χούντας.
Το σύνθημα «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» που κυριάρχησε εκείνες τις υπέροχες μέρες του Νοέμβρη του 1973 μαζί με την καθολική απαίτηση για εθνική ανεξαρτησία, που υπήρχε παντού, στην πύλη του Πολυτεχνείου, στους λόγους και τα γραπτά εκείνης της εποχής, συμπύκνωσαν με μοναδικό τρόπο, σε τέσσερις μόλις, λέξεις, τα επιτακτικά αιτήματα του ελληνικού λαού και της νεολαίας.
Σαράντα επτά χρόνια μετά, γιορτάζουμε φέτος την εξέγερση του Πολυτεχνείου σε συνθήκες ιδιαίτερες, πρωτόγνωρες και δύσκολες. Το αγωνιστικό του πνεύμα, αλλά και η διαχρονικότητα των αιτημάτων του, εξακολουθεί να μας εμπνέει: Η διασφάλιση αξιοπρεπούς διαβίωσης, ο αγώνας για την ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση και την ισότητα των ευκαιριών, η υπεράσπιση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων που δοκιμάζονται.
Σήμερα που η πανδημία απειλεί τις ζωές μας, η πραγματοποίηση της πορείας θα ήταν μια ανεύθυνη πράξη. Φέτος, επιβάλλεται να τιμήσουμε το Πολυτεχνείο με άλλους τρόπους και να σταθούμε υπεύθυνα απέναντι στον κίνδυνο που ελλοχεύει για το ύψιστο αγαθό της ζωής.
Η κυβέρνηση για ακόμα μια φορά αντί να επιδιώξει συναινέσεις επιλέγει την επίδειξη πυγμής και την όξυνση, μετατρέποντας σε κομματική αντιπαράθεση μια επέτειο που θα έπρεπε να μας ενώνει όλους.
Εμείς ως συνεχιστές του Πολυτεχνείου, στο Κίνημα Αλλαγής, υπερασπιζόμαστε τη δημοκρατία, αλλά και τη δημόσια υγεία. Τιμάμε το Πολυτεχνείο, με τη μεγαλύτερη τιμή, παλεύοντας καθημερινά και δίνοντας στα αιτήματά του σύγχρονο περιεχόμενο.
Ας μην ξεχνάμε ότι το 1981 η μόλις εκλεγείσα τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και ο Ανδρέας Παπανδρέου καθιέρωσαν την επέτειο του Πολυτεχνείου ως ημέρα σχολικής εορτής και τιμής, εντάσσοντας στη συλλογική μνήμη την επέτειο της εξέγερσης της Ελληνικής νεολαίας, απέναντι στην τυραννία.
Γιατί αυτό συμβολίζει το Πολυτεχνείο. Την αντίσταση απέναντι στον αυταρχισμό και την ξένη εξάρτηση. Η δικαίωση του αγώνα του, περνά από τη δημιουργία μιας δημοκρατικής και κοινωνικά δίκαιης Ελλάδας, που θα είναι εθνικά κυρίαρχη και αυτοδύναμη στις σύγχρονες συνθήκες. Για αυτό και παραμένει επίκαιρο.
