Χιλιάδες νέα παιδιά ενημερώθηκαν σήμερα για τα αποτελέσματα των πανελλαδικών εξετάσεων, για το αν δικαιώνονται οι ελπίδες τους και τα όνειρά τους, σε σχέση με την ακαδημαϊκή τους εξέλιξη.
Μια ακόμη μάχη της σχολικής τους ζωής τελείωσε.
Σήμερα ξεκινούν τα σχέδια για τη νέα ζωή, σε ένα νέο μαθησιακό περιβάλλον, σε ένα καινούριο τόπο.
Συμμέτοχοι στη χαρά είναι και οι οικογένειές τους, που βλέπουν τους κόπους και τις θυσίες αρκετών ετών να πιάνουν τόπο.
Γιατί γνωρίζουν ότι η μάθηση θα είναι πάντα συνώνυμη της προκοπής, προσωπικής όσο και κοινωνικής.
Και αυτό είναι που κυρίως – κι όχι άδικα – όλοι οι γονείς επιθυμούν για τα παιδιά τους.
Εκτός, όμως, από όσους σήμερα νιώθουν ότι τα κατάφεραν , ο νους μας πάει και σε εκείνα τα παιδιά που δεν πέτυχαν άμεσα τους στόχους τους, έτσι τουλάχιστον όπως τους είχαν στο μυαλό τους. Έχω βιώσει και εγώ το ίδιο συναίσθημα, αρκετά χρόνια πριν, κάτι που με όπλισε με δύναμη να προσπαθήσω ακόμα περισσότερο για να πετύχω το στόχο.
Η «μάχη» των πανελληνίων δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία από τις πολλές μάχες που δίνουμε στη ζωή μας.
Μια μονάχα κακή ή καλή στιγμή δεν αρκεί για να κρίνει την οριστική έκβαση του αγώνα.
Όλοι κι όλες ανεξαιρέτως, ωστόσο, έμαθαν κατά τη διάρκεια των εξετάσεων πως άλλο «όπλο» δεν υπάρχει, εκτός από την πίστη στον εαυτό τους.
Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου σε όλους όσοι διαγωνίστηκαν τις τελευταίες ημέρες, να μην πάψουν ποτέ να έχουν πίστη στον εαυτό τους, αλλά αντίθετα να συνεχίσουν να κυνηγούν με κάθε τρόπο τους στόχους και το προσωπικό τους όραμα.
Συγχαρητήρια σε όλες και όλους, καλή δύναμη και καλή πρόοδο στη ζωή τους.
