Γράφει η Νίκη Κοκκαλιάρη
(Πολιτικός Μηχανικός M.Sc)
Η κατάθεση του Κρατικού Προϋπολογισμού 2023 συνοδεύτηκε από διθυράμβους και πανηγύρια. Ο Υπουργός Οικονομικών κ. Σταϊκούρας στην εισηγητική έκθεση αναφέρει: «…το 2022 προβλέπεται ρυθμός ανάπτυξης 5,6%, σχεδόν διπλάσιος του ευρωπαϊκού μέσου όρου, έναντι 5,3% που είχε προβλεφθεί στο προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού 2023, 4,5% που είχε προβλεφθεί στον κρατικό προϋπολογισμό του 2022 και 3,1% που είχε εκτιμηθεί στο Πρόγραμμα Σταθερότητας του Απριλίου 2022».
«Όταν οι αριθμοί ευημερούν, δυστυχούν οι άνθρωποι». Πόσο επίκαιρη ακούγεται η ρήση του Γέρου της Δημοκρατίας. Ας δούμε εν συντομία τι κρύβεται πίσω από τα πανηγύρια.
Το 2023 ο Ελληνικός λαός θα πληρώσει σε φόρους 6,7 δις € παραπάνω από ότι είχε προϋπολογιστεί για το 2022. Το συνολικό ποσό που θα πληρώσουν οι Έλληνες, τ χρόνο που μας έρχεται, σε φόρους προϋπολογίζεται στα 56.748 εκατ. €. Και όταν λέμε οι Έλληνες γνωρίζουμε πολύ καλά ποιοι είναι αυτοί που πληρώνουν φόρους. Είναι χαρακτηριστικό ότι την μεγαλύτερη αύξηση, 3.443 εκατ. €, έχουν τα έσοδα από τον ΦΠΑ. Τη εποχή που το ενεργειακό κόστος και ο πληθωρισμός δοκιμάζει τα νοικοκυριά, η κυβέρνηση κερδοσκοπεί. Αντί να περιορίζει τον ΦΠΑ, τουλάχιστον σε είδη πρώτης ανάγκης, ώστε να ανακουφιστεί ο οικογενειακός προϋπολογισμός, προσφέρει ύλη στους σατυρικούς καλλιτέχνες ενισχύοντας το μαύρο χιούμορ, με το «καλάθι του νοικοκυριού».
Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι τα παραπάνω είναι αποτέλεσμα μίας στείρας αντιπολιτευτικής διάθεσης. Δεν είναι έτσι. Πρόσφατα ο ΟΟΣΑ (Νοέμβριος 2022) δημοσίευσε τις εκτιμήσεις του για την Ελληνική οικονομία. Για το 2023 προβλέπει περιορισμό της αύξησης του ΑΕΠ στο 1,3%. Που αποδίδει την κατακόρυφη αυτή μείωση του ρυθμού μεγέθυνσης; Στη μείωση της κατανάλωσης. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής κυβέρνησης, ο ετήσιος ρυθμός αύξησης της ιδιωτικής κατανάλωσης, το 2023, θα μειωθεί κατά 86%. Πως είναι δυνατόν να μην έχουμε αυτά τα αποτελέσματα με πληθωρισμό, ενεργειακό κόστος και αύξηση της φορολογίας, που περιορίζει το διαθέσιμο εισόδημα κυρίως των μεσαίων και χαμηλότερων εισοδηματικών στρωμάτων.
Συμβουλεύει όμως ο ΟΟΣΑ και για κάτι επίσης σημαντικό. Ισχυρίζεται ότι ο μηχανισμός προσαρμογής των μισθών θα πρέπει να μετατοπισθεί από τον διοικητικό καθορισμό του κατώτατου μισθού σε κλαδικές συλλογικές διαπραγματεύσεις, που αντανακλούν τις συνθήκες στους διάφορους κλάδους και την παραγωγικότητα της εργασίας, ώστε να στηριχθούν τα πραγματικά εισοδήματα και παράλληλα να μετριασθούν οι πληθωριστικές πιέσεις.
Καλά θα ήταν η κυβέρνηση , αντί να σπαταλά ανθρώπινους και χρηματικούς πόρους για να παρακολουθεί πολιτικούς αντιπάλους και «φίλους», ας προσπαθήσει να αφουγκραστεί τον μέσο Έλληνα. Θα την βοηθήσει να καταλάβει πολλά. Πάνω από όλα ότι ο κύκλος της διακυβέρνησης της έκλεισε.
