Η Ελλάδα πενθεί σήμερα την απώλεια ενός μεγάλου. Ίσως του τελευταίου που απέμεινε από τη γενιά των Όρθιων. Ενός κορυφαίου δασκάλου και πνευματικού ηγέτη του έθνους, του βάρδου της Ρωμιοσύνης, του κορυφαίου μουσουργού, του μαχόμενου διανοούμενου, του αγωνιστή της Δημοκρατίας, του μοναδικού και ανεπανάληπτου Μίκη Θεοδωράκη.
Ο Μίκης του χρέους, ο Μίκης του Αγώνα, ο Μίκης της στράτευσης για τα μεγάλα οράματα και τις αξίες μιας πιο δίκαιης κοινωνίας, ο Μίκης «που η φωνή του ξυπνούσε μέσα μας χιλιάδες μικρές πυρκαγιές που πυρπολούσαν τη νιότη μας», δεν είναι πια μαζί μας. Έφυγε για το μεγάλο ταξίδι, αφήνοντας πίσω του ένα έργο που θα αποτελέσει μεγάλη πνευματική και πολιτιστική παρακαταθήκη του έθνους.
Είχα την τιμή να συνεργαστώ μαζί του το διάστημα κατά το οποίο διετέλεσα υπουργός Πολιτισμού στην κυβέρνηση Σαμαρά και θα μου μείνουν αλησμόνητες οι συμβουλές και οι παραινέσεις του. Μέχρι πρόσφατα διατηρούσαμε επικοινωνία προκειμένου να διοργανωθεί μια μεγάλη συναυλία στο Ηρώδειο με τα τραγούδια του, για τη στήριξη των πυροπλήκτων των τελευταίων καταστροφών, στην οποία θα συμμετείχε και ο Μίμης Πλέσσας. Τώρα, αυτή η συναυλία αξίζει να αφιερωθεί στη μνήμη του.
