Ο Βασίλης Τοροσίδης αποχωρεί από τη δράση και το κάνει με ένα συγκινητικό ποστ στα social media για τον πατέρα του.
Ο πρώην διεθνής πλάγιος μπακ αγωνίστηκε για τελευταία φορά στον τελικό του κυπέλλου, όπου ο Ολυμπιακός νίκησε την ΑΕΚ και κατέκτησε το τρόπαιο. Είναι ο τελευταίος τίτλος στην καριέρα του Τοροσίδη ως ποδοσφαιριστής και μία μέρα μετά συγκίνησε τους πάντες με την ανάρτηση του στο Instagram.
Σε αυτή, ο πρώην διεθνής άσος αναφέρει τα εξής.
«Ο πατέρας μου έλεγε πάντα μην ξεχάσεις ποτέ από που ξεκίνησες…. Κλείνει ένα σημαντικό κεφάλαιο της ζωής μου… Αφού έχουν εκπληρωθεί τα παιδικά μου όνειρα και μόλις πριν λίγες ώρες ζώντας την ευτυχία ενός ακόμα τίτλου, ήρθε η ώρα με γεμάτη την καρδιά να αφήσω αυτό που αγάπησα να κάνω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, να παίζω ποδόσφαιρο…. Σήμερα είναι η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μου…
Θα μπορούσα να γράφω ώρες για να αναφερθώ ονομαστικά στους ανθρώπους που με στήριξαν σε αυτήν την μεγάλη διαδρομή και να τους ευχαριστήσω, από την ποδοσφαιρική ακαδημία μέχρι και την χθεσινή τελευταία μέρα της καριέρας μου… Τους προπονητές, τις ομάδες μου και τις διοικήσεις τους, τους γιατρούς, τους φυσιοθεραπευτές και το υπόλοιπο προσωπικό που δούλευε μανιωδώς για να είμαστε έτοιμοι σε κάθε προπόνηση και κάθε αγώνα….
Ακόμα περισσότερο τους ΣΥΜΠΑΙΚΤΕΣ μου σε συλλογικό και διεθνές επίπεδο που μου έδωσαν τόσα πολλά…!
Δεν χωράνε όμως σε μια ανάρτηση και υπάρχει ο φόβος να παραβλέψω κάποιον και δεν το θέλω…
Σας ευχαριστώ όλους, τα κομμάτια που μου προσφέρατε συνέθεσαν αυτή την συναρπαστική διαδρομή….!
Ξεχωριστά θέλω να ευχαριστήσω όμως την οικογένεια μου, τη σύζυγό μου Σοφία και τα παιδιά μου Κάλλια και Κωνσταντίνο που είναι το καθημερινό μου καταφύγιο και η συνεχής φροντίδα μου…
Την μητέρα μου Καλλιόπη και τα αδέλφια μου Κώστα, Μανώλη και Μαρία, που ήταν από την αρχή οι άνθρωποι που συμπαραστάθηκαν στο όνειρο μου και μοιραστήκαμε λύπες και χαρές…
Κλείνοντας… Στο βίντεο που συνοδεύει την ανάρτηση είναι το πρώτο μου γκολ ως επαγγελματίας… Εκείνη την μέρα αφιέρωσα το γκολ σε αυτόν που για χάρη του ξεπέρασα κάθε εμπόδιο και έδινα όσο μπορούσα κάτι παραπάνω… Το μυστικό στο παιχνίδι μου ήταν ότι τον κουβαλούσα κάθε στιγμή μέσα στην καρδιά μου και πάντα έβαζα λίγο παραπάνω προσπάθεια σαν να ήταν εκεί και να με έβλεπε… Σαν να είμαι στο ξεκίνημα ακόμα παιδί και να μου φωνάζει “πάμε”… και ας μην ήταν πια στην κερκίδα…
Πατέρα μου Στάθη, όσο και αν μου λείπεις, ποτέ δεν έλειψες από την ζωή μου, ήσουν και είσαι πάντα εδώ… Ποτέ δεν ξέχασα και πότε δεν θα ξεχάσω…».
View this post on Instagram
Ο πατέρας μου έλεγε πάντα μην ξεχάσεις ποτέ από που ξεκίνησες…. Κλείνει ένα σημαντικό κεφάλαιο της ζωής μου… Αφού έχουν εκπληρωθεί τα παιδικά μου όνειρα και μόλις πριν λίγες ώρες ζώντας την ευτυχία ενός ακόμα τίτλου, ήρθε η ώρα με γεμάτη την καρδιά να αφήσω αυτό που αγάπησα να κάνω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, να παίζω ποδόσφαιρο…. Σήμερα είναι η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μου… Θα μπορούσα να γράφω ώρες για να αναφερθώ ονομαστικά στους ανθρώπους που με στήριξαν σε αυτήν την μεγάλη διαδρομή και να τους ευχαριστήσω, από την ποδοσφαιρική ακαδημία μέχρι και την χθεσινή τελευταία μέρα της καριέρας μου… Τους προπονητές, τις ομάδες μου και τις διοικήσεις τους, τους γιατρούς, τους φυσιοθεραπευτές και το υπόλοιπο προσωπικό που δούλευε μανιωδως για να είμαστε έτοιμοι σε κάθε προπόνηση και κάθε αγώνα…. Ακόμα περισσότερο τους ΣΥΜΠΑΙΚΤΕΣ μου σε συλλογικό και διεθνές επίπεδο που μου έδωσαν τόσα πολλά…! Δεν χωράνε όμως σε μια ανάρτηση και υπάρχει ο φόβος να παραβλέψω κάποιον και δεν το θέλω… Σας ευχαριστώ όλους, τα κομμάτια που μου προσφέρατε συνέθεσαν αυτή την συναρπαστική διαδρομή….! Ξεχωριστά θέλω να ευχαριστήσω όμως την οικογένεια μου, την σύζυγό μου Σοφία και τα παιδιά μου Κάλλια και Κωνσταντίνο που είναι το καθημερινό μου καταφύγιο και η συνεχής φροντίδα μου… Την μητέρα μου Καλλιόπη και τα αδέλφια μου Κώστα, Μανώλη και Μαρία, που ήταν από την αρχή οι άνθρωποι που συμπαραστάθηκαν στο όνειρο μου και μοιράστηκαμε λύπες και χαρές… Κλείνοντας…Στο βίντεο που συνοδεύει την ανάρτηση είναι το πρώτο μου γκολ ως επαγγελματίας… Εκείνη την μέρα αφιέρωσα το γκολ σε αυτόν που για χάρη του ξεπέρασα κάθε εμπόδιο και έδινα όσο μπορούσα κάτι παραπάνω…Το μυστικό στο παιχνίδι μου ήταν ότι τον κουβαλούσα κάθε στιγμή μέσα στην καρδιά μου και πάντα έβαζα λίγο παραπάνω προσπάθεια σαν να ήταν εκεί και να με έβλεπε…Σαν να είμαι στο ξεκίνημα ακόμα παιδί και να μου φωνάζει “πάμε”…και ας μην ήταν πια στην κερκίδα… Πατέρα μου Στάθη, όσο και αν μου λείπεις, ποτέ δεν έλειψες από την ζωή μου, ήσουν και είσαι πάντα εδώ…Ποτέ δεν ξέχασα και πότε δεν θα ξεχάσω…
ΠΗΓΗ: gazzetta.gr
