Γράφει ο Χρήστος Φωτόπουλος
Ή δύο πράγματα μας απομένουν η ψήφος μας στις επόμενες εκλογές και οι κινηματικές πρακτικές
Μετά από τρία χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία, είναι αδύνατο να αγνοήσουμε τη δεινή θέση στην οποία βρίσκεται ο τόπος μας και ειδικότερα τις αρνητικές εξελίξεις γύρω από τα πάγια και διαχρονικά αιτήματα του Νομού μας.
Δυστυχώς το μεγάλο έργο που όλοι οι πολίτες ακόμα περιμένουν, ο δρόμος Πατρών – Πύργου επί της ουσίας δεν έχει προχωρήσει καθόλου. Η Κυβέρνηση της Ν.Δ. ενώ μπορούσε θεσμικά και νομικά να προχωρήσει τη λύση που είχε δρομολογηθεί επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ με αποτέλεσμα σήμερα το έργο να έχει ολοκληρωθεί, προτίμησε την ακύρωση των υφιστάμενων συμβάσεων, υιοθετώντας τη λύση της απευθείας ανάθεσης, εκτοξεύοντας το κόστος, θεσπίζοντας Διόδια, επιβαρύνοντας το Δημόσιο με αποζημιώσεις στους εργολάβους και το σημαντικότερο καθυστερώντας το έργο τουλάχιστον για τρία επιπλέον χρόνια.
Στο τομέα της υγείας ο νομός βρίσκεται στο ναδίρ των προσφερόμενων υπηρεσιών στην ιστορία του, τουλάχιστον από την Μεταπολίτευση και έπειτα. Ενώ ζούμε σε εποχές πανδημίας και το Εθνικό σύστημα υγείας απαιτεί σθεναρή στελέχωση από ιατρικό-νοσηλευτικό προσωπικό, στο νομό δεν έχει προστεθεί ούτε ένας γιατρός. Το Νοσοκομείο Αμαλιάδας – ενώ όλοι αναγνωρίζουν πλέον τον αναγκαίο ρόλο του στο Νομό Ηλείας – παραμένει ουσιαστικά ανενεργό και μόνο για προεκλογικούς λόγους γίνονται προσπάθειες να λειτουργήσουν κλινικές με μεταφερόμενους γιατρούς που «άκουσον – άκουσον!» θα έρχονται από την Κεφαλλονιά… Και σε εμπόλεμη κατάσταση να βρισκόταν η χώρα ενδεχομένως τα πράγματα να ήταν καλύτερα…
Στον τομέα της εκπαίδευσης η απαξίωση του Νομού μας αποτελεί μνημείο κυνισμού και πολιτικής αδιαφορίας απέναντι στην ανάπτυξη και προοπτική του τόπου. Ο θυμός και η οργή ξεχειλίζουν, αφού τα δύο πανεπιστημιακά τμήματα που αναβάθμισε η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, έκλεισαν οριστικά και αμετάκλητα με Προεδρικό Διάταγμα. Πρόκειται για δύο Τμήματα που θα μπορούσαν να συμβάλουν αποφασιστικά στην ανάδειξη του τόπου, στην προσέλκυση φοιτητών/τριων, στη δημιουργία ισχυρής πανεπιστημιακής κοινότητας με ακαδημαϊκό και στρατηγικό όραμα ενισχύοντας την ανάπτυξη και κοινωνική συνοχή του τόπου.
Δυστυχώς, οι «πολιτικοί ταγοί» του Νομού μας αντί να ακολουθήσουν το παράδειγμα άλλων περιοχών και να δώσουν στους νέους μας προοπτικές και την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής, επέλεξαν η «ανάπτυξη» του τόπου από εδώ και στο εξής να δρομολογείται μέσω ημερίδων και συνεδρίων φιάσκο ή μέσω εφήμερων εκδηλώσεων και φωτογραφιών αυταρέσκειας πάνω στα ερείπια της υπανάπτυξης, του οικονομικού και κοινωνικού μαρασμού.
Με πλήρη επίγνωση, αίσθημα ευθύνης και σεβασμό στους ανθρώπους στους πολίτες του τόπου μας, για την πολιτική ανατροπή της πλήρους απαξίωσης του Νομού μας, δεν μάς απομένει τίποτα άλλο από τις διαρκείς κινηματικές πρακτικές και την ψήφο μας στις επερχόμενες εκλογές. Και ο νοών νοείτω!
