*28 ΗΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ KAI ΖΩΟΠΟΙΟΝ ΠΑΣΧΑ!! .
ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΚΥΝΑΜΕ ΤΟΝ ΤΙΜΙΟ ΚΑΙ ΖΩΟΠΟΙΟ ΣΤΑΥΡΟ ΑΝΤΛΟΥΜΕ ΔΥΜΑΜΗ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΛΟΘΕΡΜΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΚΑΙ ΛΑΪΚΟΙ ΣΤΗΝ «ΚΑΤ’ ΟΙΚΟΝ ΕΚΚΚΛΗΣΙΑ» ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΜΟΝΗ ΟΤΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΛΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΥΓΙΕΙΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟΙ ΣΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΘΕΙΑ ΛΑΤΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗ!!
«Σταυρός, ο φύλαξ πάσης της οικουμένης.
Σταυρός, η ωραιότης της Εκκλησίας.
Σταυρός, βασιλέων το κραταίωμα.
Σταυρός, πιστών το στήριγμα.
Σταυρός, αγγέλων η δόξα
και των δαιμόνων το τραύμα».
Αγαπητοί φίλοι και Χριστιανοί μας, συνεχίζοντας την Σταυροαναστάσιμη οδοιπορία κατά την περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, φθάσαμε στο μέσον αυτής όχι τόσο ευχάριστα όπως άλλα χρόνια, αλλά με την απειλή της πανδημίας του Κορωνοϊού ζωγραφισμένη στα πρόσωπα των ανθρώπων παγκοσμίως. Και η Γ΄ Κυριακή των Νηστειών, είναι η Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, η οποία είναι αφιερωμένη στον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό, το σύμβολο της Ορθόδοξης Χριστιανικής πίστης μας. Ημέρα όπου οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί παίρνουμε δύναμη και κουράγιο για να συνεχίσουμε την πορεία μας, με την μετάνοια, την νηστεία κ.λ.π., που θα μας οδηγήσει στο πάθος του Κυρίου, καθώς επίσης στην ένδοξο και λαμπροφόρο Ανάστασή Του!!
Στο τέλος του Κυριακάτικου Όρθρου (μετά την Δοξολογία), ή στο τέλος της Αναστάσιμης Θείας Λειτουργίας του Μεγάλου Βασιλείου, οι Ιερείς μας, λιτανεύουν τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό πάνω σε ένα δίσκο, στολισμένο με άνθη κυρίως βιολέτες, οι οποίες θα μοιραστούν στην συνέχεια σε όλους τους πιστούς. Έτσι δεχόμαστε την υπόμνηση ότι ο Σταυρός είναι «το ζωηφόρον φυτόν», από το οποίο βλάστησε η σωτηρία μας. Μετά την λιτάνευση, οι Ιερείς στον Σολέα κάνουν σύντομη δέηση ψάλλοντας το: «Σώσον Κύριε τον Λαόν σου», καθώς επίσης και το: «Τον Σταυρόν Σου προσκυνούμεν, Δέσποτα και την αγίαν Σου Ανάστασιν δοξάζομεν».
Στον καθορισμό της εορτής αυτής πιθανόν να συνετέλεσε και η κατά την 6η Μαρτίου σημειούμενη στα Μηνιαία ανάμνηση της ευρέσεως του Τιμίου Σταυρού. Σημειώνεται ότι κατά το τυπικό του Αγίου Σάββα, προσκύνηση του Τιμίου Σταυρού γίνεται όχι μόνο την Κυριακή, αλλά και τη Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη και Παρασκευή της εβδομάδας πού ακολουθεί. Ο Τίμιος Σταυρός, καθώς θα βρίσκεται για μία ολόκληρη εβδομάδα στο μέσον του Ιερού Ναού, καλεί τους πιστούς να τον ασπασθούν και να αντλήσουν δύναμη για το άλλο μισό της πορείας τους. Και όπως οι οδοιπόροι λαχταρούν να βρουν ένα πλατύφυλλο δέντρο για να ξαποστάσουν στη δροσιά του, έτσι και οι Χριστιανοί μας, βλέπουν αυτό το «ευσκιόφυλλον δένδρον», τον Τίμιο Σταυρό και αναπαύονται. Ανανεώνονται πνευματικά.
Γιατί προσκυνάμε τον Τίμιον Σταυρόν στην μέση της Μεγάλης Σαρακοστής; Οι Ιεροί Πατέρες κάνουν τον παραλληλισμό με το ξύλο που έβαλε ο Μωϋσής στην μέση της πηγής, στην τοποθεσία Μερρά και τα μέχρι τότε πικρά-αλμυρά ύδατα έγιναν γλυκά και πόσιμα. Έτσι η πικρία από την νηστεία και τον αγώνα της Σαρακοστής γλυκαίνουν, χάρη στον Τίμιο Σταυρό, με την προσδοκία των Παθών και της Ανάστασης. Ο κόπος της νηστείας και του αγώνα που ο καθένας καταβάλλει στο μέτρο των δυνάμεών του μετριάζονται στην θέα του Σταυρού. Μας υπενθυμίζει πόσα έπαθε ο Χριστός πάνω στο Ξύλο αυτό. Το όργανο της ατιμωτικής καταδίκης μέχρι τότε, ένδοξο τρόπαιο κατά του θανάτου μετά την Σταύρωσή Του και τονώνει την ελπίδα μας στην δόξα που ο Σταυρός του Χριστού μας προσφέρει.
Μπορούμε να δούμε καθαρά ποία είναι η αρχή και το τέλος της ανθρώπινης περιπλάνησης. Στον Παράδεισο προηγουμένως ένα ξύλο, ένα δέντρο έγινε η αφορμή της ανθρώπινης αποστασίας. Γεύθηκε ο άνθρωπος τον απαγορευμένο καρπό, την αμαρτία και αποξενώθηκε από τον Θεό. Με την Σταυρική θυσία του Χριστού όμως, ένα άλλο ξύλο, το Τίμιο Ξύλο του Σταυρού Του, έγινε όργανο συμφιλίωσης. Όποιος δεν αισθάνεται και δεν ζητά αυτή τη δύναμη του Τιμίου Σταυρού, γίνεται δυστυχώς θύμα των «επιτηδείων». Αντιθέτως, όποιος την αισθάνεται, φέρει τον Τίμιο Σταυρό στο στήθος του, κάνει σωστά το σταυρό του, και δεν πέφτει στον πειρασμό να καταφύγει στα μέντιουμ, στους μάγους, ή σ’ οποίον επαγγέλλεται «σωτηρία και λύτρωση» με τρόπο διάφορο από αυτόν που υποδεικνύει ο Χριστός και η Εκκλησία Του.
Ο υμνωδός ψέλνει κι εμείς αποδίδουμε ελεύθερα το κοντάκιο των ημερών: «Η πύρινη ρομφαία δεν φυλάει πια την πύλη της Εδέμ. Διότι σβήστηκε με παράδοξο τρόπο από το ξύλο του Σταυρού. Το κεντρί του θανάτου και η νίκη του Άδη απομακρύνθηκαν. Κι Εσύ, Σωτήρα μου, φάνηκες, λέγοντας σ’ εκείνους που βρίσκονται στον Άδη: Μπείτε και πάλι στον Παράδεισο».
Αγαπητοί μας φίλοι και Χριστιανοί, μας καλεί η Ορθόδοξη Εκκλησία μας να προσκυνήσουμε το σύμβολο της Θυσίας του Χριστού μας, για μία ακόμη φορά και προσκυνώντας τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό, μας δίνεται η ευκαιρία να αναθαρρήσουμε και να συνεχίσουμε, λαμβάνοντας κουράγιο και δύναμη, στον πνευματικό μας αγώνα που κάθε άλλο παρά εύκολος είναι, διότι και ο πνευματικός αγώνας πάντα καταπονεί τους Χριστιανούς μας. Αυτή, όμως, η κόπωση θα μας οδηγήσει στην τελειότητα και στη σωτηρία της ψυχής μας.
Ας προσκυνήσουμε, λοιπόν φέτος στα σπίτια μας και όχι στους Ναούς μας λόγω της φοβερής πανδημίας του κορωνοϊού, με περισσότερη όμως ευλάβεια τον Τίμιο καί Ζωοποιό Σταυρό του Κυρίου και Σωτήρος Ημών Ιησού Χριστού! Ας αντλήσουμε από Εκείνον την δύναμη, το θάρρος, το κουράγιο και την βοήθεια, που μας είναι τόσο αναγκαία σήμερα όσο ποτέ άλλοτε, έτσι ώστε ανανεωμένοι και καθησυχασμένοι, να αρχίσουμε το δεύτερο μέρος της Μεγάλης και Αγίας Σαρακοστής καθώς επίσης να ανέβουμε τον πνευματικό μας Γολγοθά, τον Γολγοθά, όμως εκείνον, πού πάντα ακολουθεί η Ανάσταση!! Και να ξέρετε αδελφοί μας, ότι η Ανάσταση φέτος θα είναι διπλή… Ανάσταση του Χριστού και Ανάσταση δική μας από κάθε κακό αλλά και τον Κορωνοϊό!
«Προσκυνήσεως ημέρα, του τιμίου Σταυρού, δεύτε προς τούτον πάντες της γαρ εγέρσεως Χριστού, τας αυγάς φωτοβολών, προτίθεται νυν».
ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ
