Γράφει ο Χρήστος Μουρτζούκος
(Δημοσιογράφος στο e–enimerosi.com και Ανταποκριτής στην Γερμανία)
Από την ημέρα που βγήκαν τα δημοσιεύματα στη Wall Street Journal για την Γκιλφόιλ, υπήρξε έντονη παραφιλολογία για το τι πραγματικά συνέβη, αν αληθεύουν ή δεν αληθεύουν όλα αυτά τα γεγονότα.
Στην Ελλάδα μεγάλο μέρος των μέσων ενημέρωσης αναλώθηκε στο γεγονός το ότι ανέφερε τον περασμένο Μάρτιο, και μάλιστα παρουσία δύο υπουργών της κυβέρνησης, ότι ”όπως αλλάξαμε την κυβέρνηση στη Ρουμανία, μπορούμε να αλλάξουμε την κυβέρνηση και στην Ελλάδα”.
Βέβαια, υπήρχαν δημοσιεύματα και υπάρχουνε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής για δωροδοκίες και για πρόσβαση ανθρώπων στο Λευκό Οίκο. Αυτά φέρεται τουλάχιστον μέχρι στιγμής να λέει ότι δήλωνε και ότι ζητούσε και χρήματα. Εγώ δεν θέλω να μείνω πάνω σε αυτό το κομμάτι, δεν μας ενδιαφέρει καταρχάς, είναι ένα θέμα το οποίο αφορά την αμερικανική πολιτική και εγώ θέλω να μείνω καθαρά στο γεγονός της Κίμπερλι Γκιλφόιλ ως πρέσβεως των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.
Και εδώ έχουμε σε δύο σκέλη να χωρίσουμε την παρουσία της.
Στο πρώτο, όπου δεν θα σταθώ ιδιαίτερα, διότι επίσης θεωρώ ότι δεν μας αφορά, είναι στην κοσμική ζωή που έκανε και λιγότερο στη διπλωματική της ιδιότητα. Το προσπερνάμε όμως αυτό και θέλω να σταθώ στο γεγονός ως της Κίμπερλι Γκιλφόιλ, της πρέσβειος, το τι πραγματικά έκανε.
Αυτό που βλέπουμε μέχρι στιγμής, είναι φωνές από την Αμερική και από την ελληνική ομογένεια να αναφέρουν ότι όλη αυτή η διαδικασία ήταν υποκινούμενη από τους Δημοκρατικούς, από την αντιπολίτευση, έγινε σκόπιμα πριν τις ενδιάμεσες εκλογές για να πλήξει τον πρόεδρο Τραμπ. Επίσης, πριν συνεχίσω για το καθαρά διπλωματικό κομμάτι της κυρίας Γκιλφόιλ, να πω ότι η πρόσληψή της από το Κογκρέσο εγκρίθηκε με 51 ψήφους υπέρ και 47 κατά. Ήταν μια ψηφοφορία οριακή, οπότε γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι ένα άτομο με τόσο έντονη κοσμική ζωή υπήρχε πολύ μεγάλη πιθανότητα στην πρώτη στραβή να την πατήσει ή να βρουν οι πολιτικοί αντίπαλοί της κάτι μεμπτό για να την χτυπήσουν πολιτικά, όπως και το κάνουν την δεδομένη χρονική στιγμή, διότι η συζήτηση που έγινε όσον αφορά το ότι αν θέλουν μπορούν να ρίξουν και την κυβέρνηση στην Ελλάδα, έγινε τον Μάρτιο και όλα τα υπόλοιπα που έρχονται στο φως της δημοσιότητας, τα ηχητικά μηνύματα ή τα γραπτά μηνύματα ότι έναντι χρηματικής αμοιβής μπορούσε να προσφέρει πρόσβαση στον Λευκό Οίκο και αυτά ήταν αρκετό καιρό νωρίτερα.
Άρα εδώ βλέπουμε ότι σκόπιμα έγινε αυτή η δημοσίευση όλων αυτών των περιστατικών, τη δεδομένη χρονική στιγμή. Βέβαια, εκτός από το πολιτικό κομμάτι υπάρχουν και τα επιχειρηματικά συμφέροντα για το γεγονός ότι έδινε σε συγκεκριμένα πρόσωπα πρόσβαση και σε οικονομικό επίπεδο αλλά και σε πολιτικό επίπεδο όσον αφορά την πρόσβαση στο Λευκό Οίκο συγκεκριμένων επιχειρηματιών για να κλείνουνε δουλειές.
Εγώ θα επισημάνω ότι το αίτιο της αποπομπής-παραίτησής της δεν μας ενδιαφέρει, μας ενδιαφέρει καθαρά το κομμάτι το διπλωματικό για να δούμε αν άφησε το αποτύπωμα της ως πρέσβεως των ΗΠΑ στην Ελλάδα. Υπάρχουν επίσης φωνές που τονίζουν ότι ο ρόλος της ήταν διακοσμητικός και ήταν μια παρένθεση στην Αθήνα, διότι δεν ήταν μια πρέσβης η οποία ήταν άνθρωπος της διπλωματίας. Για το γεγονός του κάθετου άξονα, διότι μετά την παραίτηση-αποπομπή της έγινε μεγάλος θόρυβος για το αν θα διακοπεί η διαδικασία υλοποίησής του ή όχι, και αυτό το αναφέρω γιατί είχαμε φωνές και από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία αλλά και την Αλβανία όσον αφορά τα οικονομικά σκέλη, αλλά ο κάθετος άξονας είναι ένα έργο δρομολογημένο και νομικά θεσμοθετημένο και αυτό έχει συμβεί από την πιο προηγούμενη αντιπροσώπευση των Ηνωμένων Πολιτείων στην Αθήνα και στην Ελλάδα από τον Τζέφρι Πάιατ, διότι από εκεί ξεκίνησε η όλη διαδικασία και απλά τους τελευταίους μήνες και ενώσω ήταν στην Ελλάδα η Κίμπερλι Γκιλφόιλ έπεσαν τότε οι υπογραφές.
Αυτό που κατάφερε η Κίμπερλι Γκιλφόιλ ήταν το ότι είχε την άμεση επαφή με τον Λευκό Οίκο, κάτι που για τους επόμενους αρκετούς μήνες, απ ό,τι πληροφορούμε, δεν θα έχουμε, πιθανόν η αντικατάσταση του επόμενου διπλωμάτη στην Αθήνα να γίνει περί τον Φεβρουάριο-Μάρτιο, πιθανότατα και τον Απρίλιο. Όλο αυτό το διάστημα η Ελλάδα θα είναι με επιτετραμένο και όχι απευθείας εκπροσώπηση με πρέσβη, άρα χάνουμε και την πολιτική εκπροσώπηση κατά κάποιο τρόπο απευθείας στο Λευκό Οίκο, κάτι που είχαμε με την Γκιλφόιλ, και επίσης το ότι βοήθησε στο ότι αντί για να προμηθευτεί φυσικό αέριο 700.000 κυβικών μέτρων, αυτό που κατάφερε η Γκιλφόιλ, είναι να το αυξήσει και να προμηθευτεί η Ελλάδα 1,3 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου.
Επίσης όσον αφορά τον κάθετο άξονα υπάρχουν διπλωμάτες αφυπηρετήσαντες, οι οποίοι αναφέρουν ότι δεν υπάρχει και ιδιαίτερη ωφέλεια του κάθετου άξονα για την Ελλάδα. Η μόνη ωφέλεια είναι οι 80 μόνιμες θέσεις στην Αλεξανδρούπολη, και η πραγματική ωφέλεια, όπως σκοπτικά μου τόνισε κάποιος διπλωμάτης, προσπαθώ λέει να καταλάβω ποια είναι. Όταν καταλάβω, θα σας πω.
Η Κίμπερλι Γκιλφόιλ έφυγε. Το πραγματικό ερώτημα, όμως, παραμένει: τι ακριβώς άφησε πίσω της η θητεία της για την Ελλάδα;
