Γράφει ο Σωτήρης Σωτηρόπουλος
(Πολίτης)
Εκ βαθέων.
“ΤΩΝ ΟΙΚΙΩΝ ΗΜΏΝ ΕΜΠΙΠΡΑΜΕΝΩΝ ΗΜΕΙΣ ΆΔΟΜΕΝ”…
Η Δίβρη μας, κάποτε είχε ψυχή και την έχασε.
Πήρε φόρα λοιπόν, η Δίβρη…. Και τώρα τρέχει με χίλια!…
Έχει από χτες και ΑΤΜ και πανηγυρίζει, οπότε θα ανοίξουν οι κρουνοί των χρημάτων να τρέχουν από τα μπατζάκια… Απόχτησε το περασμένο καλοκαίρι, πάλι με πανηγυρισμούς και τρίμηνο “Πυροσβεστείον”…
Τώρα μάλιστα ακούγονται , χωρίς να χρειάζονται και αγιογραφίες!…. (σ.σ. αυτά τα γραφω χωρίς παρεξήγηση. Έτσι είμαι εγώ).
Ένα είναι βέβαιον. Δίβρη θα πάρει εμπρός, ίσως σε 100 χρόνια.
Επομένως λίγο κράτει, λίγη σύνεση δεν βλάπτει….
Ας τα πω λοιπόν, έτσι χωρίς σειρά:
-Είχε Υγειονομικό Σταθμό με πλήρες προσωπικό γιατρό, μαία, αδελφή, 6 κρεβάτια βραχείας νοσηλείας και τον έχασε…
-Ειχε Ειρηνοδικείο-Υποθηκοφυλακειο και το έχασε…
-Ειχε Δασοκόμο και Αγρονόμο, τους έχασε…
-Ειχε και θυμοσοφο “τελάλη” τον Γιάννη Τσετσελη και τον έχασε…
-Ειχε Υδραγωγεία και πηγές με ξακουστό καθαρό νερό, το έχασε…
-Ειχε φημισμένα Σχολεία (σωστά Πανεπιστήμια) και τα έχασε…
-Ειχε πολιτιστικούς Συλλόγους από την δεκαετία του 1920 που αναμορφωσαν την κωμόπολη και τους έχασε….
-Ειχε διαπρεπή τέκνα που καταύγασαν στο Ελλαδικό και παγκόσμιο στερέωμα και τους έχασε και τους ξέχασε..
-Ειχε Γεωπόνο (το 1960) και τον έχασε…
-Ειχε 1000 παραθεριστές τα καλοκαίρια, και τους έχασε…
-Ειχε μεγάλους ευεργέτες που άφησαν κτίρια Αρχιτεκτονήματα και Κληροδοτήματα που ρημάζουν ή μένουν αναξιοποίητα και τους ίδιους και τις ευεργεσίες τους, έχασε και ξέχασε…
-Ειχε “Βοήθεια στο Σπίτι” με δικό της αυτοκίνητο και την έχασε…
-Ειχε Δήμο και Δημαρχείο (έστω σε “αμαρτωλό κτίριο”) και το έχασε…. (δηλ το έκανε “Πυροσβεστείον”)
-Ειχε πολυμελή Αστυνομία με δράση και την έχασε…
-Ειχε παπάδες, μορφές της ιεροσύνης (με απαστράπτουσες εκκλησιές και Μοναστήρια) και τους έχασε…
-Ειχε σπουδαία υποδειγματικά Μαγαζιά με ωράριο εργασίας, Καφενεία, Κουρείο, Ραφείο, Τσαγκαραδικα, τα έχασε…
-Ειχε κοινόχρηστους καθαρούς και ελεύθερους χώρους και τους έχασε….
-Ειχε κοπάδια χιλιάδες γιδοπρόβατα μακριά από τα σπίτια και τα έχασε… (δηλ. όσα έμειναν τα έβαλε μέσα στα σπίτια μας)
-Ειχε γνήσια λαϊκά πανηγύρια και τα έχασε….
-Ειχε θαυμαστές σε όλη τη χώρα και σοβαρές εφημερίδες που έγραφαν γιαυτήν και τους έχασε…
-Είχε σπουδαίους ανθρώπους, από τον τελευταίο φτωχό απλό ξωμάχο μέχρι τον μεγαλύτερο παράγοντα και σοφούς γέροντες που όλοι τους ενέπνεαν τον σεβασμό και την εκτίμηση και τους ξεχάσαμε και τους χάσαμε…
Είχε εν τέλει ψυχή και την έχασε!….
Και τώρα πανηγυρίζουμε για ένα ΑΤΜ ή ένα ιδιώτη γιατρό (που μάλιστα μεριμνά ένας συμπολίτης και όχι η επίσημη Τοπική, Δημοτική ή Κρατική ηγεσία)…. Ενώ κινδυνεύει (είναι επί θύραις) να φύγει το Ταχυδρομείο και να απορφανιστούν τα Σχολεία μας που λειτούργησαν εδώ και 200 χρόνια, πρώτα στην Ηλεία (το 1828)…
Και εμείς σήμερα, άδομεν ασυναισθήτως !!!…
Χαίρετε συμπατριώτες μου,
ευδαιμονουντες και “μη αγραυλούντες” πέρα ως πέρα….
