Του Γιώργου Παναγιωτόπουλου
Η επικείμενη, όπως φαίνεται, υιοθέτηση από το Υπουργείο Παιδείας της πρότασης του Πανεπιστημίου Πατρών (Επιτροπής Στρατηγικού Σχεδιασμού) για ακρωτηριασμό της Ηλείας από τον ακαδημαϊκό χάρτη, δεν ανατρέπεται με δηλώσεις και επισκέψεις σε αρμοδίους που ήδη έχουν λάβει τις αποφάσεις τους. Μπορεί να προσφέρουν στην προσπάθεια, αλλά οι καταιγιστικές εξελίξεις που είναι προ των πυλών επιβάλλουν άλλη στρατηγική.
Οι εξελίξεις επιβάλλουν μεταφορά του ζητήματος στην κορυφή της πολιτείας.
Άμεση συνάντηση όλων των θεσμικών φορέων με την πολιτική ηγεσία της χώρας.
Με τον Πρωθυπουργό και τους πολιτικούς αρχηγούς όλων των κομμάτων.
Εκεί διακυβεύεται το μέλλον της κοινωνίας.
Αυτοί έχουν την ευθύνη. Αυτοί αποφασίζουν.
Είναι πολιτική απόφαση και μόνο.
Κάθε άλλος επιβαλλόμενος προσανατολισμός ή παραπομπή σε ενδιάμεσα επίπεδα ή επικλήσεις διαφόρων οργάνων, επιτροπών ή προσώπων, υποτιμά μια κοινωνία 200 χιλιάδων συμπολιτών μας.
Είναι γνωστό ότι ο «πειραματικός ή πιλοτικός θάνατος» του τόπου μας και στον χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, έχει ήδη προαναγγελθεί και με αρθρογραφία, όπως ενδεικτικά στην εφημερίδα «Καθημερινή» https://www.kathimerini.gr/society/561279175/to-plano-sygchoneyseon-tmimaton-aei/, βάζοντας ψευτοδιλήμματα στον δημόσιο διάλογο περί ιεράρχησης αναγκών διδακτικού προσωπικού των τμημάτων. «Αυτή η κατάσταση έχει συνέπειες και για τη λειτουργία των παλαιών τμημάτων καθώς και για τη λειτουργία του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου, αφού τα νέα τμήματα πρέπει προφανώς να πάρουν θέσεις για να στελεχωθούν, ενώ το Τμήμα Ιατρικής δεν στελεχώνεται επαρκώς», Καθημερινή 1-3-2021.
Αποκρύπτεται, όμως ότι το Πανεπιστήμιο Πατρών, τα δύο τελευταία χρόνια, είχε στη διάθεσή του 78 θέσεις μελών ΔΕΠ (μόνιμων καθηγητών) που κατένειμε στα τμήματά του. Σε αυτές, εάν προσθέσουμε και την μετακίνηση των τεσσάρων ΔΕΠ από το τμήμα Μουσειολογίας σε πολυπληθή τμήματα της Πάτρας, εύκολα εξάγονται συμπεράσματα.
Μόλις χθες, δόθηκαν 2 θέσεις ΔΕΠ στο τμήμα Μουσειολογίας και αυτές με αδιανόητες για την ακαδημαϊκή δεοντολογία πιθανολογούμενες προϋποθέσεις. Γιατί;
Μόλις χθες βρέθηκαν πιστώσεις συμβασιούχων διδασκόντων για κάλυψη των αναγκών του εαρινού εξαμήνου και του νέου ακαδημαϊκού έτους, ενώ κατά το χειμερινό εξάμηνο οι φοιτητές και το τμήμα έμειναν μετέωροι με τραγικά αποτελέσματα, κύρια στην μαθησιακή διαδικασία αλλά και στο προφίλ του τμήματος, καλλιεργώντας και προετοιμάζοντας, ουσιαστικά, τον θάνατό του. Γιατί;
Γιατί απλά είναι προαποφασισμένη άλλη μία ήττα του Ν. Ηλείας και της κοινωνίας.
Δε μιλώ και δεν υπογράφω την παρούσα παρέμβασή μου, ως πανεπιστημιακός δάσκαλος.
Δεν θα παραθέσω επιχειρήματα που έχουν άλλωστε δημοσιοποιηθεί από πλευράς μου και σταλεί σε όλους τους αρμοδίους, αλλά ουδέποτε ελήφθησαν υπόψη.
Μιλώ με την ιδιότητα του Ηλείου, ενεργού πολίτη, που έχει υπηρετήσει, με τα όποια λάθη και αστοχίες, στο διάβα του χρόνου, την κοινωνία της Ηλείας.
Μιλώ με την ιδιότητα του Ηλείου, ενεργού πολίτη, χωρίς να εκπροσωπώ κανέναν, που θλίβομαι για όσα συμβαίνουν και όσα θα συμβούν, εάν δεν αντιδράσουμε σθεναρά και με προτάσεις, ενωμένοι και σίγουροι ότι μπορούμε να έχουμε αυτά που δικαιούμαστε.
Είναι απαίτηση των συνθηκών, οι εκπρόσωποί μας να σταθούν όρθιοι και ενωμένοι απέναντι στην κυβέρνηση, εφόσον χρειάζεται και να μη δεχθούν το «τίποτα» με ό,τι περιτύλιγμα και να έχει.
Αρκεί να είναι διατεθειμένοι να το πράξουν. Ας σκεφθούν, άλλωστε, ότι οι εξελίξεις δημιουργούνται και η ιστορία γράφεται από τους παρόντες και ποτέ από τους «κρυπτόμενους απόντες».
Η Ηλεία πρέπει να μείνει στον ακαδημαϊκό χάρτη, έχοντας Πανεπιστημιακή Σχολή ή Τετραετή Πανεπιστημιακά Τμήματα.
Βουλευτές , Περιφερειάρχης , Δήμαρχοι, Παραγωγικοί και Κοινωνικοί Φορείς θα κριθούν από το αποτέλεσμα και όχι τις προθέσεις.
Ο Νομός έχει προτάσεις, έχει πλεονεκτήματα, έχει αναπτυξιακές δυνάμεις, έχει ανθρώπινο δυναμικό, αλλά έχει και 200 χιλιάδες πολίτες. Αυτή είναι η δύναμή του. Αυτή είναι η δύναμη των εκπροσώπων του. Επιτέλους, ας αξιοποιηθεί.
