*O Ηλείος Συγγραφέας Γιώργος Φανός σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στο skalistiri.news
* «Υπάρχει εσωτερική συναισθηματική ξηρασία
που προκαλείται μέσα από την εξωτερική
φτώχεια που υπάρχει στην καθημερινότητά μας»
Συνέντευξη στον Θεόδωρο Λάμπρο
Είναι ένας νέος συγγραφέας με ευαισθησίες για τον συνάνθρωπο, τις σχέσεις, τους φίλους. Μέσα από τα βιβλία του προσπαθεί να περάσει τα μηνύματα της ανθρωπιάς αλλά και της αγάπης για τον κινηματογράφο που θεωρεί εκ των κορυφαίων τεχνών.
Ο λόγος για τον Ηλείο Γιώργο Φανό με καταγωγή από την Γαστούνη του Δήμου Πηνειού ο οποίος ολοκλήρωσε μια τριλογία βιβλίων με βασικό θέμα τα φιλμ νουαρ αλλά και τα σημαντικότερα κινήματα του Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου.
Ο Ηλείος Συγγραφέας παραχώρησε στην «ΠΡΩΤΗ» μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη όπου μίλησε για τις ανθρώπινες σχέσεις και τα μηνύματα τα οποία παραμένουν επίκαιρα στις μέρες μας. Μηνύματα όπως η εσωτερική συναισθηματική ξηρασία που διακατέχει την πλειοψηφία των πολιτών, τα προσωπικά αδιέξοδα που βιώνουν οι πολίτες, ο νεορεαλισμός, κ.α.
Ερ. «Πότε σου ήρθε το πρώτο ερέθισμα για την συγγραφή;»
Απ. «Το πρώτο ερέθισμα – μικρόβιο αν θέλετε για την συγγραφή ήταν ένας χωρισμός που είχα πριν δεκαπέντε περίπου χρόνια και που μου έμαθε όπως όλοι οι χωρισμοί όταν συμβαίνουν, πολλά πράγματα στη ζωή γιατί μέσα από αυτά μαθαίνεις. Αυτό με οδήγησε στο να κάτσω και να παρακολουθήσω όλα τα φιλμ νουαρ. Μέσα σε αυτά τα φιλμ μπορείς να δεις όλα τα θέματα που απασχολούν την ζωή και κυρίως τις σχέσεις.
*«Δυσκολευόμαστε να εκφράσουμε
τι νοιώθουμε απέναντι στους φίλους μας,
τους συντρόφους μας , παντού»
Το δεύτερο ερέθισμα έχει να κάνει με την εσωτερική συναισθηματική ξηρασία που προκαλείται μέσα από την εξωτερική φτώχεια που υπάρχει στην καθημερινότητά μας. Γυρνάμε σπίτι συναισθηματικά στεγνοί και αφήνουμε να μπουν στο σπίτι μας δυσκολίες που υπάρχουν γύρω μας, σαμποτάροντας τον τρόπο που αγαπάμε και ζούμε. Η δυσκολία δηλαδή να εκφράσουμε τι νοιώθουμε απέναντι στους φίλους μας, τους συντρόφους μας , παντού.
Όλα τα παραπάνω μετουσιώθηκαν στη συγγραφή με την βοήθεια μιας φίλης που με έσπρωξε στο να κινηθώ σε αυτό το αποτέλεσμα.
Ήθελα με τον δικό μου τρόπο να μεταφέρω κάποια μηνύματα που είναι επίκαιρα μέχρι σήμερα μέσα από τον Κινηματογράφο.
Μηνύματα όπως τα κοινωνικά δίκτυα, το ιντσταγκραμ, ο νεορεαλισμός μας θυμίζει την γοητεία το να δείχνουμε την πραγματικότητα όπως είναι, ακατέργαστη και αληθινή.
Οι ήρωες αυτών των ταινιών και ειδικότερα του νεορεαλισμού, δεν διαφέρουν από τον σημερινό άνθρωπο που παλεύει με την ακρίβεια, την εργατική ανασφάλεια, και τα προσωπικά του αδιέξοδα».
(Ο Ηλείος Συγγραφέας Γιώργος Φανός παραχώρησε στην «ΠΡΩΤΗ» μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη όπου μίλησε για τις ανθρώπινες σχέσεις αλλά και μηνύματα τα οποία παραμένουν επίκαιρα στις μέρες μας. Μηνύματα όπως η εσωτερική συναισθηματική ξηρασία που διακατέχει την πλειοψηφία των πολιτών, τα προσωπικά αδιέξοδα που βιώνουν οι πολίτες, ο νεορεαλισμός, κ.α.).
Ερ. «Μίλησε με λίγο για τις συγγραφικές σου προσπάθειες»
Απ. «Η όλη αυτή συγγραφική προσπάθεια ξεκίνησε από την περίοδο του Κωρονοϊου. Έίχα μαζέψει πάρα πολύ υλικό αφού πήγαινα στο videoclub, έβλεπα τα φιλμ νουαρ και παράλληλα μάζευα τις πηγές μου από διάφορα βιβλία σχετικά με το θέμα, κατάφερα να βρω αρκετά πολύτιμα και χρήσιμα στοιχεία για το θέμα που με ενδιέφερε.
Το πρώτο βιβλίο είχε να κάνει με τα φιλμ νουαρ – τα ασπρόμαυρα συγκεκριμένα και ειδικά τις ταινίες της δεκαετίας του 40 και του 50, το πρώτο κατ΄εμέ σημαντικό κίνημα του κινηματογράφου.
Στη συνέχεια ασχολήθηκα με τον Ευρωπαϊκό Κινηματογράφο και ειδικότερα με τον Γαλλικό Κινηματογράφο της δεκαετίας του 60 με το ιστορικό κίνημα την νουβελ βακ που εκεί έχουμε ελευθερία έκφρασης, πειραματισμούς, πιο άναρχη κατάσταση το οποίο είναι και πιο δύσκολο να το παρακολουθήσει κάποιος. Δεν είναι τόσο συμβατικό όσο τα υπόλοιπα.
Ήθελα να περάσω και τον αντισυμβατικό χαρακτήρα που με χαρακτηρίζει ως άνθρωπο. Την αυθεντικότητα.
Αυτά τα στοιχεία περιγράφω στο δεύτερο βιβλίο μου που πραγματεύεται περισσότερο τον ευατό μας και το εγώ μας.
Φτάνουμε αισίως στο τρίτο βιβλίο που ολοκληρώνεται αυτή η τριλογία, που περιγράφει το σημαντικότερο κατ’ εμέ κίνημα που αφορά το εμείς. Αυτός είναι ο Ιταλικός νεορεαλισμός προς το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου όπου παράλληλα ένωσα τον Ελληνικό νεορεαλισμό που αφομοίωσε και ακολούθησε τον Ιταλικό εκείνα τα χρόνια. Εδώ έχουμε να κάνουμε όπως ανέφερα με το εμείς και πόσο χρήσιμο είναι. Γιατί η αλληλεγγύη είναι κάτι που θα πρέπει να έχουμε συνέχεια στο μυαλό μας – δεν είναι πολυτέλεια αλλά ο μόνος τρόπος να παραμείνουμε άνθρωποι σε δύσκολους καιρούς.
Η τριλογία αυτή περιγράφει τα τρία σημαντικότερα κατ’ εμέ κινήματα όλων των εποχών».
*«Η καλύτερη ανταπόκριση που είδα και αυτή είναι κατά την γνώμη μου η πιο σημαντική ήταν ότι αυτή η τριλογία άρεσε και την βρήκε ενδιαφέρον κόσμος που δεν έχει σχέση με τον κινηματογράφο και τις ταινίες»
Ερ. «Πως προέκυψε αυτό το ενδιαφέρον για αυτές τις συγκεκριμένες ιστορικές περιόδους αλλά και την αγάπη για τα φιλμ νουαρ και τον Ευρωπαϊκό κινηματογράφο;
Απ. «Είμαι λάτρης του σινεμά. Θεωρώ πως μέσα από το σινεμά μπορούμε να μάθουμε πάρα πολλά και σημαντικά πράγματα. Στο κινηματογράφο μην ξεχνάμε πως μπορούμε να βάλουμε όλες τις τέχνες. Υπάρχει η μουσική, η ζωγραφική, η φωτογραφία, υπάρχουν όλα. Από και πέρα ήθελα να περάσω κάποια μηνύματα υπαρξιακής αναζήτησης και να τα ενώσω. Να ενώσω δηλαδή το χθες με το σήμερα και παράλληλα όποιος ενδιαφέρεται να μάθει για τις ταινίες εκείνης της εποχής και να δουν πόσο μπροστά ήταν αυτές την εποχή εκείνη».
Ερ. «Τις συγγραφικές σου προσπάθειες τις έχει αγκαλιάσει ο κόσμος;»
Απ. «Η καλύτερη ανταπόκριση που είδα και αυτή είναι κατά την γνώμη μου η πιο σημαντική ήταν ότι αυτή τριλογία άρεσε και την βρήκε ενδιαφέρον κόσμος που δεν έχει σχέση με τον κινηματογράφο και τις ταινίες. Αυτό ήθελα να πετύχω μέσα από αυτές τις συγγραφικές προσπάθειες. Δηλαδή ακόμα και αν κάποιος δεν έχει σχέση με τις ταινίες , να μπορέσει να διαβάσει τα βιβλία μου. Η αλήθεια είναι ότι βιβλία αυτά είναι λίγο εξειδικευμένα. Πρέπει να έχεις σχέση με τον κινηματογράφο για να μπορέσεις πιο εύκολα να διαβάσεις το βιβλίο.
Οι φωτογραφίες δε μέσα στα βιβλία είναι τωρινές. Επίτηδες δεν έβαλα τις αφίσες εκείνης της εποχής. Ήθελα να εκφράσω το τώρα. Κάποια δε ερωτήματα παραμένουν επίκαιρα μέχρι σήμερα. Είτε αφορά τις σχέσεις, είτε επαγγελματικά πράγματα, οτιδήποτε. Τα ερωτήματα αυτά έχουν τεθεί από τότε και μας ακολουθούν μέχρι σήμερα».
Ερ. Πιστεύεις πως ο κόσμος παρακολουθεί κινηματογράφο;
Απ. «Πιστεύω πως έκανε μια μεγάλη κοιλιά αλλά πιστεύω πως σιγά σιγά ξαναέρχεται. Ο κινηματογράφος είναι τόσο πλούσιος και υπάρχει και ένα γνωμικό. Αν θες μια καινούργια ιδέα, διάβασε ένα παλιό βιβλίο. Έτσι μπορούμε να δούμε και τον κινηματογράφο. Αν θες μια φρέσκια ιδέα, παρακολούθησε μια μπαλιά ταινία».
*« Θα πρέπει να ακούμε και να μας ακούει ο άλλος.
Είμαστε σε μια εποχή που μιλάμε και ο άλλος δεν ακούει.
Περιμένει να τελειώσει για να πει το δικό του».
(Η τριλογία του Γιώργου Φανού «Νυχτερινές Διαδρομές» βρήκε μεγάλη ανταπόκριση κυρίως από ανθρώπους που δεν παρακολουθούν κινηματογράφο όπως τόνισε ο Συγγραφέας).
Ερ. «Ετοιμάζεις κάτι καινούργιο για το επόμενο χρονικό διάστημα και ποιο είναι το μήνυμα που θέλεις να περάσεις μέσα από αυτή την συνέντευξη;
Απ. «Έχω κάποιες ιδέες στο μυαλό μου αλλά ακόμα δεν έχω οριστικοποιήσει ακριβώς τι θα γράψω. Αναφορικά με το μήνυμα , θα σας πω το μήνυμα που περνά το κάθε βιβλίο.
Για τις καθημερινές ημέρες και την βοή της πόλης το τρίτο βιβλίο με το νεορεαλισμό είναι ότι καλύτερο.
Για τα Σαββατοκύριακα και τις βόλτες, τα φιλ νουαρ και το πρώτο βιβλίο.
Για τις νύχτες με τα αστέρια το δεύτερο βιβλίο.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω όσους με στήριξαν, και ειδικότερα στην Ηλεία, τον τόπο που μεγάλωσα. Ευελπιστώ κάποια στιγμή να γυρίσω στον τόπο μου γιατί από εδώ πήρα όλα τα ερεθίσματα και τις ωραίες αναμνήσεις πριν φύγω για την Αθήνα. Δεν Ξεχνώ τον τόπο και τους φίλους μου. Θα ήθελα δε να ευχαριστήσω ιδιαίτερα την εφημερίδα «ΠΡΩΤΗ» που μου έδωσε το βήμα για αυτή την συνέντευξη, εσένα προσωπικά, τον καλό μου φίλο Δημήτρη Χριστοφοράτο, την φίλη μου Μαρία Μπακογιάννη που έχει κάνει την φωτογράφιση των βιβλίων ανιδιοτελώς, και όλους όσους στήριξαν αυτή την προσπάθεια.
Ολοκληρώνοντας θα ήθελα να τονίσω μέσα από αυτή την συνέντευξη, ο κόσμος να αγκαλιάσει τον κινηματογράφο, να μην φοβάται να μιλάει. Θα πρέπει να ακούμε και να μας ακούει ο άλλος. Είμαστε σε μια εποχή που μιλάμε και ο άλλος δεν ακούει. Περιμένει να τελειώσει για να πει το δικό του».
