Γράφει ο Γιώργης Τάκη Δόξας
Ιανουάριος 2020. Τα πάντα ήταν ολοκληρωμένα κι’ έτοιμα για το ξεκίνημα του Κοινωνικού Κινήματος (Ελλάδα και Εξωτερικό) με την ονομασία: ΚΑΡΚΙΝΟΣ; Εε Και… (CANCER; So What…) Συνεργάτες· Εθελοντές· Γραφεία· Χρηματοδότηση και ένα (πολύχρονης και πολύπλευρης δράσης) ΠΛΑΝΟ με κεντρικό στόχο: Την Ψυχική στήριξη των Καρκινοπαθών και την απομυθοποίηση του αδηφάγου θεριού (ΚΑΡΚΙΝΟΣ).
Δυστυχώς ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ με πρόλαβε για το ξεκίνημα του Κινήματος. Δυστυχώς από ανεπάρκεια επιστημονική ή από ιατρική ηλιθιότητα ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ μετά τις δύο (2) χειρουργικές επεμβάσεις το 2016 (Πνεύμονα και Προστάτη) μεθοδικά από τα τέσσερα (4) χιλιοστά στη πρώτη αξονική το 2017, «αξιοποίησε» την ασχετοσύνη των θεραπόντων μου ιατρών (Ογκολόγου και Ακτινοδιαγνωστών) και τον Ιανουάριο του 2020 μας «καλημέρισε» με το μέγεθος του ενός (1) πόντου και είκοσι πέντε (χιλιοστών). Στην ατυχία μου στάθηκα τυχερός, γιατί μελέτησε σωστά την τελευταία αξονική ένας ξεχωριστός ακτινοδιαγνώστης, ο κ. Βασίληση Σδρόλιας (Βιοιατρική).
Η συνέχεια: 9 Μαρτίου 2020 θωρακοχειρουργική επέμβαση από τον κ. Τζαμπραήλ Νταχάμπρε (Ιατρικό Αθηνών)· Ολική αφαίρεση αριστερού πνεύμονα· 10ήμερη νοσηλεία· Καραντίνα· Τέσσερις (4) κύκλοι Χημειοθεραπεία υπό την υπεύθυνη καθοδήγηση της Ογκολόγου κ. Δανάης Δαλιάνη.
Τι νοιώθω Σήμερα: Οργή και Θυμό για την ιατρική ανεπάρκεια των θεραπόντων (2016-2019)· Ευγνωμοσύνη στην κ. Δανάη Δαλιάνη, στον κ. Τζ. Νταχάμπρε και στον κ. Βασίλη Σδρόλια· Συγκίνηση για την αμέριστη στήριξη της Οικογένειάς μου και των Φίλων· και ένα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σ’ αυτόν τον Ύπουλο και Αδυσώπητο Εχθρό της Ανθρώπινης ζωής: Τον ΚΑΡΚΙΝΟ. Είναι απόλυτα βέβαιο ότι ΟΛΟΙ(ΕΣ) που θα διαβάσετε το σημερινό κείμενο θα ξαφνιαστείτε αρνητικά και λογικά θα σκεφτείτε – έστω φευγαλέα – αν βρίσκομαι σε κατάσταση εγκεφαλικής ή νοητικής τρικυμίας.
Το αδηφάγο θεριό το ευχαρίστησα γιατί με οδήγησε σε εσωτερικά πεδία για να συναντήσω – και γιατί όχι να γνωρίσω – «άγνωστα» αντικείμενα στην πορεία της ζωής μου. Και κει ήρθα απόλυτα αντιμέτωπος με τους ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΥΣ(ΕΣ) που συνάντησα σε διάφορες φάσεις της γήινης διαδρομής μου. ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΥΣ(ΕΣ) στον Έρωτα· στη Φιλία· στις Επιχειρήσεις· στην Πολιτική· στην Εκπαίδευση· στην Καθημερινότητα· στο Καλημέρα και στην Καληνύχτα· Από τον φετεινό Μάρτιο που επέστρεψα (μετά την Χειρουργική θεραπεία) στο σπίτι μου, άνοιξα το βιβλίο της γήινης διαδρομής μου και ξαναδιάβασα. Κυριολεκτικά το μελέτησα τρεις (3) φορές, γιατί να δω και να καταλάβω τι σκατένιο ανθρώπινο είδος είναι οι ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΙ(ΕΣ).
Είναι Άντρες και Γυναίκες· και Πλούσιοι και Φτωχοί· και Επιστήμονες και Εργάτες· Ζουν στην Πρωτεύουσα και στην Επαρχία· Εκκλησιάζονται (ως γνήσιοι πιστοί)· Δρουν Κοινωνικά και Πολιτικά· Εργάζονται· Είναι Οικογενειάρχες· Διατηρούν Φιλίες· και ταξιδεύουν στο Εξωτερικό. Είναι στα Πάντα και Παντού αξιοποιώντας στο μέγιστο βαθμό την επιφανειακή καλοσύνη με άπειρες δόσεις Ψυχικής Χολής. Ίσως έτσι να γεννήθηκαν ή ίσως έτσι να διαμορφώθηκαν στο πλαίσιο της Οικογένειας ή του Σχολείου ή της Κοινωνίας.
Προσωπικά τους είχα αποδεχθεί ως μια κίνηση «δεν πειράζει», ό,τι και νάναι δεν έχουν την δυνατότητα να πράξουν το (οποιοδήποτε) ΚΑΚΟ. Έκανα λάθος αξιολόγηση και αντικειμενική εκτίμηση, τονίζωντας ότι ΠΟΤΕ δεν είναι αργά να επαναξιολογήσουμε γεγονότα που σημάδεψαν ύπουλα και αδυσώπητα την καθημερινότητά μας. Τελικά αυτή είναι ΖΩΗ με τα Καλά και τα Κακά, αρκεί έγκαιρα να μάθουμε (και να γνωρίσουμε) στην ΑΛΗΘΕΙΑ. Και από καρδιάς εύχομαι να μην γνωρίσουμε την ΑΛΗΘΕΙΑ από τους Ύπουλους και Αδυσώπητους Εχθρούς ως ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ και οι ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΙ(ΕΣ). Ειλικρινά θάναι Τραγωδία…
ΓΙΩΡΓΗΣ ΤάΚη ΔΟΞΑΣ
Αθήνα, 2 Δεκεμβρίου 2020
Υ.Γ. Το Κείμενο είναι αφιερωμένο στους Ευπρεπείς Σκατόψυχους(ες), με την επισήμανση ότι όπου νάναι έρχεται η ΝΙΚΗ.
