Σε αυτή την ζωή γεννιόμαστε, σπουδάζουμε, εργαζόμαστε, κατακτάμε πολλοί από εμάς θέσεις και αξιώματα αλλά πιστεύω ακράδαντα ότι αυτό που μένει και είναι το πιο σημαντικό απ’ όλα τα παραπάνω είναι οι ανθρώπινες φιλίες. Οι πραγματικές φιλίες οι οποίες αντέχουν στο χρόνο και που μας κάνουν να ξεχωρίζουμε ως άνθρωποι και οντότητες.
Στη ζωή μου μέχρι σήμερα δεν έκανα πολλούς φίλους. Αυτό έγινε είτε από επιλογή μου είτε γιατί τελικά αυτοί οι «φίλοι» δεν αποδείχθηκαν πραγματικοί.
Είχα όμως την χαρά να έχω φίλο έναν άνθρωπο ο οποίος μας «άφησε» νωρίς και έγραψε την δική του ιστορία στη πόλη του Πύργου.
Ο φίλος μου ο Σάκης ο Γαβριλόπουλος δεν είναι πλέον κοντά μας.
«Έφυγε» χτυπημένος από το θηρίο που ονομάζεται καρκίνος βυθίζοντας στην θλίψη την πολυαγαπημένη του οικογένεια, την σύζυγό του Μάγδα, τον γιο του, τον αδελφό του και τους οικείους του.
Ο Σάκης ήταν μαχητής σε όλα του και έτσι «έφυγε» στη μάχη που έδωσε με την αρρώστια που τον ταλαιπωρούσε.
Σαν άλλος Διγενής πολέμησε το θηρίο μέχρι το τέλος και «έφυγε» σαν αληθινός μαχητής που ήταν και στην καθημερινή του ζωή.
Ο Σάκης ήταν ένας αγνός και αυθεντικός άνθρωπος και φίλος. Δεν μασούσε ποτέ τα λόγια του και ότι ήταν να σου πει είτε θετικό είτε αρνητικό στο έλεγε χωρίς δεύτερη κουβέντα.
Σοβαρός και πετυχημένος επαγγελματίας στον χώρο της ένδυσης είχε δημιουργήσει με τον αγαπημένο του αδελφό μια αλυσίδα καταστημάτων στη Οδό Λετρίνων στο Πύργο – καταστήματα που άντεξαν και αντέχουν όλα αυτά χρόνια. Τα καταστήματα αυτά γνώρισαν μεγάλη επιτυχία αφού εκατοντάδες κάτοικοι του Πύργου και της ευρύτερης περιοχής είχαν την χαρά να αγοράσουν τα μοντέρνα παντελόνια, πουκάμισα, παπούτσια – ανδρικά και γυναικεία της κάθε εποχής.
Κάθε φορά που περνούσα από την Οδό Λετρίνων σταματούσα για να χαιρετήσω τον καλό μου φίλο Σάκη και να ανταλλάξουμε ιδέες και απόψεις πάνω στα θέματα της πόλης μας αλλά και γενικότερα της ζωής.
Ήταν ένας άνθρωπος που αγαπούσε την πόλη του, που ήθελε να την δει να βελτιώνεται και να αλλάζει και όχι να παραμένει μίζερη όπως τόνιζε.
Θυμάμαι χαρακτηριστικά όταν μου έλεγε «Θοδωρή μου για να αλλάξει αυτή η πόλη, χρειάζεται να αλλάξουμε πρώτα νοοτροπία εμείς οι ίδιοι. Να προσπαθήσουμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι μέσα μας και έξω μας.
Αυτά τα λόγια πάντα θα τα θυμάμαι γιατί ο Σάκης ήταν ένα βαθιά φιλοσοφημένο άτομο, προσγειωμένος και όχι δήθεν και ψώνιο – ένα χαρακτηριστικό που είναι έντονο στις μέρες μας τόσο στο Πύργο όσο και στην χώρα μας γενικότερα.
Ο Σάκης «έφυγε» μαχητής. Και έτσι όλοι μας πρέπει να τον θυμόμαστε.
Τον Σάκη με το χαμόγελο, με τις ωραίες ατάκες και ιδέες, τον Σάκη τον λεβέντη.
Έυχομαι στην οικογένειά του και στον αδερφό του κουράγιο και δύναμη και να θυμούνται πάντα ότι οι άνθρωποι που αγαπάμε δεν φεύγουν ποτέ από κοντά μας.
Φίλε μου Σάκη δεν έφυγες ποτέ γιατί απλά θα είσαι πάντα μέσα στις καρδιές μας!
Θεόδωρος Λάμπρος
