Όταν ατόνισε η Σερβική Επανάσταση, ο Γεωργάκης Ολύμπιος πέρασε στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες, όπου το Ελληνικό στοιχείο ήταν πολυπληθές και παρουσιάστηκε στον ηγεμόνα του Βουκουρεστίου Κ. Υψηλάντη, ο οποίος εντυπωσιάστηκε από την προσωπικότητά του, τον δέχτηκε ενθουσιωδώς, τον κράτησε κοντά του και τον διόρισε Λοχαγό στο Βουκουρέστι. Μέσω του ηγεμόνα Κ. Υψηλάντη αργότερα ο Γεωργάκης γνώρισε τον γιο του Αλέξανδρο Υψηλάντη.
Ολύμπιος και Υψηλάντης κατέστρωσαν ένα φιλόδοξο σχέδιο, που απέβλεπε να ξεσηκώσουν τους Έλληνες και τους Σέρβους σε κοινό αγώνα εναντίον των Τούρκων. Κάποια στιγμή δηλαδή φάνηκε πως το όραμα του Ρήγα Φεραίου θα γινόταν πραγματικότητα. Το σχέδιο όμως αυτό δεν εφαρμόστηκε ποτέ, γιατί ο Κωνσταντίνος Υψηλάντης, λίγο αργότερα κατά την διάρκεια του Ρωσοτουρκικού πολέμου (1806), διαφώνησε με τον στρατηγό Κουτούζωφ, εγκατέλειψε το αξίωμά του και έφυγε για το Κίεβο, όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα.
Ο Γεωργάκης Ολύμπιος φτιάχνει δικό του σώμα
Ο Γεωργάκης Ολύμπιος μετά την διαφωνία του ηγεμόνα Κ. Υψηλάντη με τον Κουτούζωφ, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Βουκουρέστι και το 1806, μόλις κηρύχθηκε ο Ρωσοτουρικός πόλεμος, σχημάτισε στη Βλαχία με δικά του έξοδα στρατιωτικό σώμα περίπου 4.000 Ελληνο – Σέρβων μάχιμων ανδρών, ενώθηκε με τα Ρωσικά στρατεύματα, πολέμησε στο πλευρό του στρατηγού Κουτούζωφ και κατατρόπωσε τους Τούρκους σε όλη την παραδουνάβια περιοχή.
(Ο Κουτούζοφ με την ταινία του Τάγματος του Αγίου Γεωργίου Α’ Τάξεως).
Πρωταγωνιστής στη Μάχη της Όστροβα
Στις 14 Αυγούστου στη Μάχη της Όστροβα (Οστρόβου) έπιασε 3.200 αιχμαλώτους, που τους πρόσφερε δώρο στο στρατηγό του. Για την επιτυχία του αυτή αλλά και για τις πρωτοφανείς ανδραγαθίες και την γενναιοψυχία του, ο μεν Ρώσος Αρχιστράτηγος Ισάκεφ, με ημερήσια διαταγή του, του εξέφρασε την πλήρη ευαρέσκειά του, “δια την απαράμιλλον ανδρείαν και την στρατηγικήν τέχνην του”. Ο δε Αυτοκράτορας των Ρώσων Αλέξανδρος Α΄, τον προβίβασε από Λοχαγό σε Συνταγματάρχη του Ρωσικού στρατού, “των εν Βλαχία στρατευμάτων” του, με δίπλωμα που εκδόθηκε στις 31 Αυγούστου 1807, υπογράφεται από τον στρατηγό Σμολένσκυ και κοινοποιήθηκε στον Ολύμπιο, που βρισκόταν στην Κραγιόβα, στις 3 Δεκεμβρίου 1807.
Έτσι ο Γεωργάκης πέρασε στον Ρωσικό στρατό και πολέμησε πολλές φορές με απαράμιλλο θάρρος μαζί τους Τούρκους.
ΠΗΓΕΣ:
- Γρηγόρης Βέλκος, “Γεωργάκης Ολύμπιος, ο Εθνικός μας Πρωτομάρτυρας”
- Σπύρος Μελάς, “Γεωργάκης Ολύμπιος – ο αετός της Βλαχίας”
