*ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΠΡΟΙΟΝ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΜΑΣ
ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΗΡΕΑΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΚΡΙΣΗ
Την δύσκολη οικονομική κατάσταση που βρίσκονται οι ελαιοτριβείς μας και την ανάγκη στήριξής τους από την κυβέρνηση με επιδότηση ρεύματος επισημαίνει προς τους Υπουργούς Περιβάλλοντος – Ενέργειας κ. Σκρέκα και Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Γεωργαντά ο βουλευτής Ηλείας Ανδρέας Νικολακόπουλος καταθέτοντας παράλληλα σχετική πρόσφατη αναφορά των Επιμελητηρίων και των τριών Νομών της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας.
Ο κ. Νικολακόπουλος έφερε το θέμα στη Βουλή τονίζοντας ότι τα ελαιοτριβεία και κατ΄ επέκταση οι ελαιοπαραγωγοί μας δεν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στο αυξημένο κόστος της ενέργειας που απαιτείται με συνέπεια τις επιπτώσεις στην παραγωγή του πολύτιμου βασικού αγαθού για τον τόπο μας.
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΛΟΓΩ ΚΟΣΤΟΥΣ
Για τον λόγο αυτό αναφέρθηκε στη δυναμική που έχει το ελαιόλαδο γενικότερα με συγκεκριμένα στοιχεία
Παρέθεσε επίσης στοιχεία για τις πληρωμές αλλά και το δυσβάσταχτο ύψος της επιβάρυνσης των ελαιοτριβείων αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι σήμερα μετά την αύξηση των τιμολογίων ρεύματος, το κόστος για ένα ελαιοτριβείο, ανά τόνο παραγόμενου ελαιόκαρπου θα κυμαίνεται από 10 εύρω που ήταν το 2019 σε 60 έως 80 ευρώ ο τόνος, ανάλογα με τον πάροχο ηλεκτρικής ενέργειας.
Η μεταβολή αυτή είναι της τάξεως από 600% έως 700% χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η αύξηση στις ρυθμιζόμενες χρεώσεις (ΔΕΔΔΗΕ κ.λπ.).»
ΤΟ ΕΚΘΛΙΠΤΙΚΟ
ΔΙΚΑΙΩΜΑ
Με βάση τα παραπάνω όπως εξηγούν και τα Επιμελητήρια Ηλείας Αιτωλοακαρνανίας και Αχαΐας το εκθλιπτικό δικαίωμα θα φθάσει σε υπέρογκη τιμή για κάθε τόνο ελαιοκάρπου γεγονός ασύμφορο και αδύνατον ως προς την κάλυψή του.
Εκτιμάται ότι η επιβάρυνση θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση 130 έως 150 ευρώ ανά τόνο ελαιόκαρπου κι αν υπολογιστούν και οι υπόλοιπες αυξήσεις (εργατικά, ανταλλακτικά, νερό κλπ.) η αμοιβή του ελαιοτριβείου η αλλιώς το εκθλιπτικό δικαίωμα θα πρέπει να φθάσει έως 180 ευρώ ανά τόνο ελαιοκάρπου.
Αν μετατρέψουμε αυτόν τον υπολογισμό της αμοιβής, σε ποσοστό επί του παραγόμενου ελαιόλαδου, δηλαδή σε αμοιβή με ελαιόλαδο, ο οποίος είναι κι αυτός ένας τρόπος αμοιβής στην περίπτωση που ελαιοπαραγωγός δεν έχει χρήματα, αλλά πληρώνει με ελαιόλαδο , τότε θα έπρεπε να προσεγγίσουμε τα επίπεδα αμοιβής άνω του 25% με 30 % επί του παραγόμενου ελαιολάδου.
Είναι όμως αδύνατο να καταβληθεί από τον παραγωγό, αφού το εισόδημα που θα αντλήσει από την πώληση του ελαιολάδου, οριακά θα φθάσει να καλύψει τα δικά του έξοδα συγκομιδής και είναι ορατός ο κίνδυνος μεγάλες ποσότητες ελαιοκάρπου, να μην συγκομιστούν.
