*Ο Μεσσήνιος Νίκος Καλογερόπουλος σε ηλικία 74 ετών
Ποιος δεν θυμάται τις εξαιρετικές ερμηνείες του στις ταινίες «Λούφα και παραλλαγή», «Μάθε Παιδί μου Γράμματα και στην τηλεοπτική σειρά «Κάμπινγκ».
Ο λόγος για τον αγνό και ταλαντούχο ηθοποιό Νίκο Καλογερόπουλο ο οποίος «έφυγε» από την ζωή χτυπημένος από το «θηρίο» του καρκίνου.
Ο Νίκος Καλογερόπουλος ήταν ένας εξαιρετικός και ταλαντούχος ηθοποιός αλλά είχε ένα πολύ σημαντικό στοιχείο που τον χαρακτήριζε σε όλη του την ζωή. Ήταν ασυμβίβαστος. Ποτέ δεν συμβιβάστηκε με το star system της εποχής του ως ηθοποιού. Απλός, ειλικρινής, αυθεντικός έδειξε το πηγαίο ταλέντο του σε πολλές ταινίες και σειρές στις οποίες πρωταγωνίστησε.
Ήταν ένα παιδί της επαρχίας που αγαπούσε τον τόπο που γεννήθηκε τα Φιλιατρά Μεσσηνίας και πάντα μιλούσε με τα καλύτερα λόγια για τους φίλους που άφησε εκεί όταν έφυγε στην Αθήνα.
Ο καλλιτεχνικός κόσμος γίνεται ακόμα πιο φτωχός με την απώλειά του αφού κοσμούσε με το ήθος και το πηγαίο ταλέντο του τον καλλιτεχνικό χώρο.
(Ο Νίκος Καλογερόπουλος ήταν ένας εξαιρετικός και ταλαντούχος ηθοποιός αλλά είχε ένα πολύ σημαντικό στοιχείο που τον χαρακτήριζε σε όλη του την ζωή. Ήταν ασυμβίβαστος).
Λίγα λόγια για τον Νίκο Καλογερόπουλο
Ο Νίκος Καλογερόπουλος (Φιλιατρά, 1 Αυγούστου 1952 – Αθήνα, 9 Αυγούστου 2026) ήταν Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός. Το 1981 πρωταγωνίστησε στην ταινία Μάθε παιδί μου γράμματα, όπου κέρδισε το βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Επίσης, για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του στη βραβευμένη ταινία Λούφα και παραλλαγή (1984) κέρδισε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Σπούδασε στην Αθήνα, στη σχολή θεάτρου του Κωστή Μιχαηλίδη. Το πρώτο του θεατρικό έργο είχε τίτλο Ο μπαμπούλας (1976) και παίχτηκε στο θέατρο ΚΑΒΑ. Στην τηλεόραση έκανε το ντεμπούτο του, στη μεταφορά του έργου του Νίκου Καζαντζάκη Ο Χριστός ξανασταυρώνεται, του 1975.
Ακολούθησαν κι άλλες τηλεοπτικές σειρές όπως Ο φωτογράφος του χωριού (1977), το Οι παραστρατημένοι και το Μεθυσμένη πολιτεία (1980). Το 1980, συμμετείχε και σε έναν μικρό ρόλο στην ταινία Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι.
Στην τηλεόραση συμμετείχε και σε άλλες σειρές όπως: το Χαίρε Τάσο Καρατάσο (1985), το Όλη η δόξα όλη η χάρη (1989), Στο κάμπινγκ (1989), το Ερασιτέχνης άνθρωπος (1999) κ.ά. Από το 1980 που ξεκίνησε η κινηματογραφική του καριέρα έχει συνεργαστεί με σπουδαίους σύγχρονους σκηνοθέτες, όπως τον Νίκο Περάκη, τον Θόδωρο Μαραγκό, τον Κώστα Φέρρη, τον Νίκο Ζαπατίνα κ.ά. Ενώ, ως σκηνοθέτης συνεργάστηκε με τον Γιώργο Κιμούλη, τον Ηλία Λογοθέτη, τον Αντώνη Καφετζόπουλο κ.ά.
To 1981 έκανε τον πρώτο του μεγάλο ρόλο στον κινηματογράφο, στο Μάθε παιδί μου γράμματα, όπου έλαβε ειδικό βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Το 1982 συμμετείχε στην ταινία Άρπα Colla και τo 1983 ακολούθησε άλλη μία επιτυχημένη ερμηνεία στην ταινία Ρεμπέτικο, όπου τιμήθηκε με το Βραβείο της Εξαιρετικής Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης Η ταινία είχε αποσπάσει και άλλα βραβεία στο Φεστιβάλ, όπως της Καλύτερης Ταινίας.
(Ποιος δεν θυμάται την εξαιρετική ερμηνεία του Νίκου Καλογερόπουλου στην ταινία «Λούφα και παραλλαγή» του Νίκου Περράκη που ενσάρκωσε τον κινηματογραφιστή στον στρατό Παπαδόπουλο).
Το 1984 έπαιξε στην ταινία Λούφα και παραλλαγή, ερμηνεύοντας τον ρόλο ενός φαντάρου, του Γιάννη Παπαδόπουλου. Από την ερμηνεία του αυτή κέρδισε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Στο διάστημα αυτό, της απουσίας του, ασχολήθηκε με άλλα καλλιτεχνικά είδη, όπως την ποίηση και το τραγούδι. Παράλληλα, έγραψε και κάποια θεατρικά έργα όπως το Σατιρικό των Ελλήνων και το Οι κυνικοί ξανάρχονται. Το 1991, κυκλοφόρησε τη δεύτερη ποιητική του συλλογή με όνομα Επιστρόφια.
Η πρώτη του ποιητική συλλογή είχε όνομα Θετή Ταυτότης, η οποία είχε κυκλοφορήσει 10 χρόνια πριν (1981). Κατόπιν, στα μέσα της δεκαετίας του 90, κυκλοφόρησε και τον πρώτο του μουσικό δίσκο, Τα δέοντα, το 1994. Όλα τα κομμάτια του δίσκου είναι σε μουσική και στίχους του ιδίου. Η επιστροφή του στον κινηματογράφο έγινε με την ταινία Θηλυκή εταιρεία, το 1999 και το Ένας κι ένας, παραγωγής 2000. Στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης βραβεύτηκε, για 2η φορά με το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία τους στην ταινία αυτή.
Η ταινία πήρε κι άλλα βραβεία, μεταξύ άλλων και της Καλύτερης Ταινίας. Κατόπιν, μέσα στο 2000 ακολούθησαν μερικές ακόμα ταινίες, μέχρι το 2011, όπου υπέγραψε τη σκηνοθεσία στην ταινία «Οι ιππείς της Πύλου», στην οποία έγραψε και το σενάριο, τη μουσική αλλά και συμμετείχε και ως ηθοποιός.
Αυτό ήταν το σκηνοθετικό του ντεμπούτο σε ταινία.
Την αμέσως επόμενη χρονιά συμμετείχε σε ένα ντοκιμαντέρ για την Κατερίνα Γώγου, με όνομα Κατερίνα Γώγου: Για την αποκατάσταση του μαύρου.
Απεβίωσε από καρκίνο νοσηλευόμενος σε νοσοκομείο των Αθηνών στις 9 Αυγούστου 2026, σε ηλικία 74 ετών. Έχει κυκλοφορήσει δυο ποιητικές συλλογές (1981 και 1991), έχει γράψει θεατρικά έργα και το 1994 κυκλοφόρησε έναν δίσκο, ονόματι Τα δέοντα.
(Ο καλλιτεχνικός κόσμος γίνεται ακόμα πιο φτωχός με την απώλειά του αφού κοσμούσε με το ήθος και το πηγαίο ταλέντο του τον καλλιτεχνικό χώρο).
