Η κυβέρνηση συνεχίζει απτόητη την ισοπέδωση κάθε εργασιακού δικαιώματος. Στην κατεύθυνση αυτή, το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας βρίσκεται απέναντι από τις ανάγκες της κοινωνίας, καθιστώντας τον εργαζόμενο ακόμη πιο ευάλωτο στην εργασιακή ανασφάλεια. Πρόκειται για άλλη μια νομοθετική παρέμβαση που οδηγεί στην επιδείνωση των συνθηκών εργασίας, στην περαιτέρω ελαστικοποίηση και εξατομίκευσή τους. Τη στιγμή, λοιπόν, που οι πολίτες δίνουν καθημερινά μάχη για να τα βγάλουν πέρα λόγω της ακρίβειας, η κυβέρνηση επιλέγει να μας επιστρέψει δεκαετίες πίσω σε περιόδους που δεν υπήρχε η κατοχύρωση της 8ωρης εργασίας.
Ειδικότερα, μεταξύ άλλων, προωθεί:
- Την αύξηση της ημερήσιας απασχόλησης έως και 13 ώρες, στον ίδιο εργοδότη.
- Την καταστρατήγηση της 11ωρης ημερήσιας ανάπαυσης.
- Την υποχρεωτική εβδομαδιαία διευθέτηση του ωραρίου.
- Τις fast track προσλήψεις μέσα σε μόλις 2 ημέρες.
- Τις ευκολότερες απολύσεις.
- Την κατάτμηση της άδειας αναψυχής.
- Τις φτηνότερες υπερωρίες.
Με αυτές τις πολιτικές επιλογές, ποια θα είναι η επόμενη μέρα; Ένα εργασιακό τοπίο με ωράριο χωρίς όρια και δικαιώματα.
Πρέπει να επισημανθεί ότι η νέα αυτή νομοθέτηση του Υπουργείου Εργασίας δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό, αλλά εντάσσεται σε ένα διαρκώς διευρυνόμενο πλαίσιο αντεργατικών παρεμβάσεων, όπως αυτές που θεσπίστηκαν με τους νόμους 4808/2021 και 5053/2023.
Σε κάθε περίπτωση, η νέα νομοθέτηση αναμένεται να λειτουργήσει αρνητικά για τον εργαζόμενο, σε ένα ήδη αποσταθεροποιημένο εργασιακό τοπίο όπου τόσο τα ατομικά όσο και τα συλλογικά δικαιώματα του κόσμου της εργασίας αποδυναμώνονται μεθοδικά και συστηματικά. Είναι, πλέον, σαφές ότι αυτή η κυβέρνηση υποβαθμίζει συνεχώς τα δικαιώματά του, αδιαφορώντας για τις ανάγκες του, για την αξιοπρέπειά του και εν τέλει για την ίδια την κοινωνική συνοχή. Προφανώς, δεν πρέπει να επιτρέψουμε αυτή τη βαρβαρότητα. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να βαπτίζεται «ευελιξία» η εξουθένωση και η εκμετάλλευση. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε τη νομιμοποίηση της ισοπέδωσης των εργατικών δικαιωμάτων. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε τη θεσμοθέτηση μιας εργασιακής πραγματικότητας, που μετατρέπει τους εργαζόμενους σε αναλώσιμους και την ίδια τη ζωή σε μια ατελείωτη εργασιακή βάρδια που εξουθενώνει. Πώς είναι δυνατόν να υπάρξει ανάπτυξη και ευημερία για την κοινωνική πλειονότητα, χωρίς δικαιώματα και αξιοπρεπείς μισθούς; Πώς είναι δυνατόν να υπάρξει προοπτική για τη νέα γενιά με υπερεργασία χωρίς ανάσα;
Εμείς, με συνέπεια και προσήλωση, επιδιώκουμε:
- Την αποκατάσταση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
- Την ενίσχυση της Επιθεώρησης Εργασίας και των ελεγκτικών μηχανισμών.
- Τον 13ο και 14ο μισθό στο Δημόσιο.
- Τη 13η σύνταξη.
- Την έμπρακτη αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης με προγράμματα εργατικής κατοικίας.
- Το 35ωρο.
Σταθερά πιστεύουμε ότι δεν υφίσταται αναπτυξιακή προοπτική χωρίς προστασία της εργασίας και δίκαιη διανομή του πλούτου. Με την κοινωνία στο προσκήνιο, με τους εργαζόμενους ενεργούς, δίνουμε τη μάχη για να υπερασπιστούμε την εργασιακή αξιοπρέπεια. Για ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, με σταθερότητα στην εργασία, με προστασία, με ισχυρούς ελεγκτικούς μηχανισμούς και με σεβασμό στον άνθρωπο και τα δικαιώματά του.
