Ακόμα και σε αυτές τις δύσκολες στιγμές για τη Χώρα, η κυβέρνηση δε χάνει την ευκαιρία να εφαρμόσει τη βαθιά ιδεοληπτική και ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική της. Με σχέδιο νόμου που έχει καταθέσει και συζητείται αυτές τις ημέρες στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής και με προσχηματική διαβούλευση όλο το προηγούμενο διάστημα, προχωρά στο άνοιγμα του δρόμου για την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης και διαχείρισης απορριμμάτων.
Τι σχεδιάζει να κάνει η κυβέρνηση; Να αφαιρέσει από το αρμόδιο υπουργείο τις κρατικές αρμοδιότητες και ευθύνες ελέγχου των φορέων διαχείρισης νερού και απορριμμάτων και να τις μεταφέρει σε μια ανεξάρτητη ρυθμιστική αρχή, με τη φτηνή δικαιολογία πως, ουσιαστικά, η Πολιτεία δεν μπορεί να τους ελέγξει.
Όμως, για ποιον, πραγματικά, λόγο προχωρά η κυβέρνηση σε μια τέτοια ενέργεια; Μήπως η δημιουργία μιας ρυθμιστικής αρχής και η υπαγωγή ενός αγαθού σε αυτή έχει νόημα όταν αυτό το αγαθό ιδιωτικοποιείται και κατά συνέπεια απελευθερώνεται;
Βεβαίως, η προσπάθεια ιδιωτικοποίησης του νερού είναι αντισυνταγματική και προσκρούει σε σειρά δικαστικών αποφάσεων της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, που προβλέπουν τη διατήρηση του δημοσίου ελέγχου στο κοινωνικό αγαθό του νερού. Αυτό κάνει σαφές και πλήθος θεσμικών φορέων και εργαζομένων, όπως η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στις Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης και Αποχέτευσης (ΠΟΕ-ΔΕΥΑ), η οποία ζητά την απόσυρση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Δυστυχώς, η κυβέρνηση κλείνει τα αυτιά της και αδιαφορεί.
Αταλάντευτη θέση του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. είναι πως το νερό είναι δημόσιο αγαθό. Η Πολιτεία είναι υποχρεωμένη να το παρέχει στο σύνολο των πολιτών, δίχως να το εκμεταλλεύεται σαν πηγή κέρδους. Οφείλουμε, λοιπόν, να διαφυλάξουμε αυτόν τον χαρακτήρα του και να αποτρέψουμε πρακτικές ξεπουλήματος των υδάτινων πόρων μας, που θα έχουν ως τραγικό αποτέλεσμα την αύξηση των τιμών του νερού για τους πολίτες και τον αγροτικό κόσμο και την υποβάθμιση εγκαταστάσεων και υποδομών.
Όμως, η κυβέρνηση αντί να μεριμνήσει για την επαρκή λειτουργία των Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και να ενισχύσει τους Δήμους με το απαραίτητο προσωπικό για τη διαχείριση των απορριμμάτων, επιλέγει να ανοίξει παράθυρο ιδιωτικοποίησης στις υπηρεσίες ύδρευσης και αποχέτευσης, όπως επίσης και στη διαχείριση των απορριμμάτων, ενάντια στα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας. Δυστυχώς, αποτελεί θλιβερή πρακτική το συνεχές και αδιάλειπτο ενδιαφέρον αυτής της κυνικής και ανεύθυνης κυβέρνησης για αφαίρεση δημόσιας περιουσίας και συσσώρευση υπερκερδών στους λίγους και εκλεκτούς της.
