Όταν πιστέψεις στο ψέμα σου είναι δύσκολο να παραδεχθείς ότι κάτι δεν κάνεις καλά. Γι΄ αυτό αυτή η κυβέρνηση δε λέει να διδαχθεί από τα τραγικά της λάθη. Δε λέει να μάθει από τις τεράστιες παραλείψεις, αδυναμίες και καθυστερήσεις που οδηγούν σε καταστροφικά αποτελέσματα. Αυτό συμβαίνει με την πανδημία, αυτό συμβαίνει και με τις πυρκαγιές.
Οι φωτιές του περσινού καλοκαιριού κατέδειξαν με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την αποτυχία του «επιτελικού κράτους» να ανταπεξέλθει στην αντιμετώπιση της πύρινης συμφοράς. Πριν από 10 μήνες είδαμε ανθρώπους να χάνουν τη ζωή τους ή να κινδυνεύουν άμεσα. Είδαμε περιουσίες και κόπους μιας ολόκληρης ζωής να χάνονται. Γίναμε μάρτυρες μιας ανυπολόγιστης περιβαλλοντικής καταστροφής.
Με νωπή, λοιπόν, τη μνήμη των περσινών πυρκαγιών που κατέκαψαν την Ηλεία, την Αττική και τη Βόρεια Εύβοια, παραμονή της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος, η πύρινη λαίλαπα έκανε ξανά την εμφάνισή της. Η φωτιά που ξέσπασε στην Γλυφάδα και την Βούλα, έκαψε πάνω από 5.000 στρέμματα, θέτοντας σε κίνδυνο πολίτες και τις περιούσιες τους.
Τι και αν τα κυβερνητικά στελέχη περιοδεύουν ανά την Ελλάδα, περιαυτολογώντας για το πόσο καλά έχουν οργανώσει τον αντιπυρικό σχεδιασμό του 2022; Τα ίδια έλεγαν και πέρσι τέτοια εποχή και είδαμε τι ακολούθησε.
Τι και αν όπου βρεθούν και όπου σταθούν πανηγυρίζουν για την αρτιότητα και λειτουργικότητα του πλάνου τους, καθησυχάζοντας τους πολίτες ότι όλα είναι υπό έλεγχο και πως φέτος δε θα ξαναζήσουμε τα περσινά τραγικά γεγονότα;
Δυστυχώς, τα θλιβερά αποτελέσματα της καταστροφικής πολιτικής τους τα βιώνουμε και φέτος από πολύ νωρίς.
Πως, όμως, να ασχοληθούν σοβαρά και αποτελεσματικά με το μείζον ζήτημα της πολιτικής προστασίας και των πυρκαγιών, όταν οι προτεραιότητές τους είναι διαφορετικές;
Όταν αντί να ενισχύσουν το Πυροσβεστικό Σώμα, το αφήνουν με 4.000 οργανικά κενά και δίχως σύγχρονα μέσα και υλικοτεχνικό εξοπλισμό;
Όταν αντί να ενδιαφερθούν να συνεχίσουν τα προγράμματα πυροπροστασίας και δασοπυρόσβεσης του ΟΑΕΔ και να ανανεωθούν οι συμβάσεις 5.000 δασοπυροσβεστών που προσέφεραν πολύτιμες υπηρεσίες, προχωρούν στην πρόσληψη αστυνομικών στα πανεπιστήμια;
Όταν προσλαμβάνουν 500 δασοκομάντος (ΕΜΟΔΕ), οι οποίοι ακόμα εκπαιδεύονται;
Όταν αρνούνται επιδεικτικά να επενδύσουν στην πρόληψη (δημιουργία και φροντίδα δασικών δρόμων, καθαρισμός δασών και ιδιαίτερα των περιαστικών, αποψιλώσεις κ.α.);
Όταν αρνούνται να εφαρμόσουν λύσεις επιτήρησης με τεχνικό και ψηφιακό εξοπλισμό;
Ακόμα και για τα αναγκαία αέρια μέσα, υπάρχει έντονος προβληματισμός. Έχουν μεριμνήσει για την εκμίσθωση και την επιχειρησιακή τους ετοιμότητα; Μάλλον για ακόμη μια φορά θα βρεθούμε προ δυσάρεστων εκπλήξεων.
Το σίγουρο είναι ότι με επικοινωνιακές φιέστες και πανηγυρισμούς δεν μπορεί να υπάρξει αποτελεσματική αντιπυρική προστασία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και το πολυδιαφημισμένο Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, του οποίου τα αποτελέσματα μέχρι τώρα είναι απογοητευτικά. Φαίνεται, ότι, απλώς, ιδρύθηκε για λόγους καθαρά επικοινωνιακούς, προκειμένου να παραπέμψει ο Πρωθυπουργός τις πολιτικές του ευθύνες για το περσινό παρανάλωμα της χώρας.
Δυστυχώς, η κυβέρνηση αδυνατεί να κατανοήσει τις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης και να προλάβει τραγικές καταστάσεις. Τα παθήματά της δεν γίνονται μαθήματα. Προσκολλημένη σε παλαιά μοντέλα και πρακτικές, παραμένει παρατηρητής των καταστροφικών εξελίξεων. Αντί να προχωρήσει σε ουσιαστικές πολιτικές πρόληψης, αξιοποιώντας τα επιστημονικά δεδομένα, προσφεύγει διαρκώς σε φθηνές κινήσεις εντυπωσιασμού. Το πλάνο της συμπυκνώνεται σε δύο μόνο λέξεις: εκκένωση και προπαγάνδα.
Είναι πλέον σαφές ότι το δήθεν επιτελικό κράτος του κ. Μητσοτάκη δεν μπορεί να μας προστατεύσει αποτελεσματικά ούτε από τα καιρικά φαινόμενα, ούτε από τις πυρκαγιές.
Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ πρότεινε, στο τέλος της θητείας του ένα συνεκτικό και ολιστικό πρόγραμμα πολιτικής προστασίας, η Νέα Δημοκρατία τον λοιδορούσε και η μοναδική της αγωνία ήταν το πολιτικό κέρδος από την τυμβωρυχία στο Μάτι.
Σήμερα, 3 χρόνια μετά, οφείλει με υπευθυνότητα και ειλικρίνεια να σταθεί απέναντι στους πολίτες και να απολογηθεί για την ανυπαρξία σχεδίου, την ανυπαρξία πόρων, την ανυπαρξία ιδεών, την ανυπαρξία πολιτικής.
Κάθε μέρα που περνάει ο συνδυασμός ανευθυνότητας και εξυπηρέτησης συμφερόντων, γίνεται όλο και πιο επικίνδυνος για την Ελλάδα, σε κάθε τομέα της δημόσιας πολιτικής που χειρίζεται η κυβέρνηση, στην υγεία, την παιδεία, την πολιτική προστασία, στην ακρίβεια, στην κλιματική αλλαγή.
Όσο πιο γρήγορα φύγουν, τόσο μικρότερη η ζημία για την πατρίδα μας.
