Απογοητευτικές ήταν οι απαντήσεις των υπουργείων Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, σε πρόσφατες παρεμβάσεις του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Διονύση Καλαματιανού, για σοβαρά ζητήματα που απασχολούν τους παραγωγούς.
Σχετικά με το πρόβλημα της ακαρπίας στην ελιά, ενώ στην απάντησή του το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων παραδέχεται ότι η παραγωγή των ελαιοδένδρων είναι μειωμένη, συγχρόνως, αναφέρει πως “παρακολουθείται η εξέλιξη της καλλιέργειας και συγκεντρώνονται τα απαραίτητα στοιχεία ώστε, με τη λήξη της καλλιεργητικής περιόδου, να είμαστε σε θέση να αξιολογήσουμε και την κατάσταση. Τότε θα είμαστε σε θέση να πούμε αν και σε ποιες παρεμβάσεις θα προχωρήσουμε, εφόσον αυτές κριθούν απαραίτητες, εξαντλώντας κάθε δυνατό μέσο και εργαλείο που μας δίνει η εθνική και ενωσιακή νομοθεσία.”
Το ερώτημα που θέτει ο Διονύσης Καλαματιανός είναι: «Γιατί, λοιπόν, το αρμόδιο υπουργείο, ενώ έχει διαπιστώσει το πρόβλημα της ακαρπίας, αρνείται να προχωρήσει στην άμεση λήψη μέτρων στήριξης των πληττόμενων ελαιοπαραγωγών, παραπέμποντας τις όποιες ενισχύσεις -αν υπάρξουν- στο αόριστο μέλλον;»
Σχετικά με την αποζημίωση των πληγέντων παραγωγών από έντονη χαλαζόπτωση, το υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας αρκέστηκε να απαντήσει πως ενώ δύναται να χορηγηθεί κρατική αρωγή από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων σε επιχειρήσεις -συμπεριλαμβανομένων και των αγροτικών εκμεταλλεύσεων- που έχουν πληγεί από θεομηνίες, στην έννοια της θεομηνίας δεν εμπίπτει η χαλαζόπτωση, επομένως, δεν υπάρχει δυνατότητα ενίσχυσης.
Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε σε δήλωσή του ο Ηλείος Βουλευτής, η αδιαφορία και η ανεπάρκεια είναι τα βασικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν και την αγροτική πολιτική της κυβέρνησης.
«Οι κυβερνώντες έχουν εγκαταλείψει τους παραγωγούς, που παλεύουν μόνοι τους να ανταπεξέλθουν κάτω από δυσμενείς συνθήκες. Σε αυτό το πνεύμα εντάσσονται οι απαντήσεις των αρμόδιων υπουργείων, σε ερωτήσεις που κατέθεσα για κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν τον αγροτικό κόσμο.
Αναρωτιόμαστε, είναι αυτή υπεύθυνη πολιτική, με δεδομένο πως οι παραγωγοί βιώνουν μια ασφυκτική καθημερινότητα, που περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, εκτόξευση του κόστους παραγωγής, φαινόμενα αισχροκέρδειας και ακραίου αθέμιτου ανταγωνισμού, ζημιές από τις επιπτώσεις των φαινομένων της κλιματικής αλλαγής και συσσώρευση χρεών; Ή μήπως είναι υπεύθυνη πολιτική το χάος και οι παλινωδίες που παρατηρούνται στις αγροτικές επιδοτήσεις και η μηδαμινή ενημέρωση από το αρμόδιο υπουργείο προς τους αγρότες για τα δεδομένα της νέας ΚΑΠ;
Δυστυχώς, αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα για τους παραγωγούς, που δεν αποτέλεσαν και συνεχίζουν να μην αποτελούν προτεραιότητα της κυβέρνησης. Η συμπεριφορά της απέναντί τους αποτελεί ξεκάθαρο δείγμα εμπαιγμού και ανικανότητας.»
