Δυστυχώς και για την Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση, η κατάσταση δεν εξελίσσεται ικανοποιητικά ως προς την πλήρη κάλυψη των υπαρχουσών αναγκών. Ειδικότερα, όπως επισημαίνεται σε πρόσφατο Δελτίο Τύπου του Παρατηρητηρίου Θεμάτων Αναπηρίας της Ε.Σ.Α.μεΑ., οι δομές και υπηρεσίες Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης δεν αναλογούν και δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες του μαθητικού πληθυσμού.
Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Μεταξύ άλλων, το 40% των μαθητών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες (ΕΕΑ) που φοιτούν σε γενικά σχολεία, υποστηρίζονται μόνο από τον εκπαιδευτικό της γενικής τάξης. Επιπλέον, παρά την καταγεγραμμένη αύξηση -μεταξύ 2023/24 και 2024/25- των μαθητών που φοιτούν σε Τμήματα Ένταξης, αυτά μειώθηκαν κατά 6,5%. Παράλληλα, καταγράφεται σημαντική μείωση των ωρών υποστήριξης των μαθητών στην Παράλληλη Στήριξη, γεγονός που προκαλεί σημαντική υποβάθμιση της εξατομικευμένης υποστήριξης, ενώ το 8% των εγκεκριμένων αιτημάτων για Παράλληλη Στήριξη τελικά έμεινε ακάλυπτο. Εξάλλου, το ποσοστό αποφοίτων Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης στα άτομα με σοβαρή αναπηρία και ηλικία 25-34, ανέρχεται μεσοσταθμικά (για την τριετία 2022-2204) σε 22,5%, και είναι μικρότερο κατά 20 μονάδες σε σύγκριση με αυτό των ατόμων χωρίς αναπηρία.
Όλα τα παραπάνω συνθέτουν μια δύσκολη κατάσταση, που απαιτεί πολιτική βούληση και ουσιαστικές παρεμβάσεις για να ομαλοποιηθεί. Σε σχετική δήλωσή του, ο Διονύσης Καλαματιανός αναφέρει:
«Η Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση δοκιμάζεται από σοβαρές ελλείψεις. Τα Τμήματα Ένταξης λειτουργούν με υπεράριθμους μαθητές, γεγονός που ακυρώνει στην πράξη τον σκοπό τους. Υπάρχει σοβαρή υποστελέχωση σε εκπαιδευτικούς, Ειδικό Εκπαιδευτικό Προσωπικό (ΕΕΠ) και Ειδικό Βοηθητικό Προσωπικό (ΕΒΠ). Χαρακτηριστική είναι η έλλειψη σχολικών νοσηλευτών, κάτι που προκαλεί καθημερινή αγωνία σε πολλούς γονείς για την ασφάλεια του παιδιού τους στο σχολείο. Την ίδια στιγμή, το μεγαλύτερο ποσοστό του προσωπικού που υπηρετεί στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση είναι αναπληρωτές. Μάλιστα, η συνεχής εργασιακή επισφάλεια δεν επηρεάζει μόνο τους ίδιους, αλλά και τα παιδιά που έχουν ανάγκη από σταθερότητα, συνέχεια και χτίσιμο εμπιστοσύνης στη σχέση με τους εκπαιδευτικούς και τους ειδικούς που τα στηρίζουν. Βεβαίως, δεν είναι μόνο αυτά. Οι λίστες αναμονής στα ΚΕΔΑΣΥ είναι τεράστιες. Τι σημαίνει αυτό; Καθυστερήσεις στη διάγνωση, αρά καθυστερήσεις και στην υποστήριξη. Εάν προσθέσουμε τα ζητήματα στις μεταφορές των μαθητών, την ανεπαρκή υλικοτεχνική υποδομή και το γεγονός ότι σε αρκετές περιπτώσεις τα σχολικά κτίρια δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης, τότε η όλη κατάσταση κρίνεται εξαιρετικά ανησυχητική.
Η ισότιμη εκπαίδευση δεν είναι μια αόριστη έννοια, ούτε ευχολόγιο. Αντίθετα, είναι θεμελιώδες δικαίωμα που συνδέεται άμεσα και με την άσκηση άλλων πρωταρχικών δικαιωμάτων όπως η εργασία, η αυτόνομη διαβίωση, η κοινωνική συμμετοχή. Επομένως, είναι υποχρέωση της Πολιτείας να διασφαλίσει πραγματικές συνθήκες συμπερίληψης, και με την πρόσβαση σε ποιοτική και ισότιμη εκπαίδευση, για όλες και όλους. Στην κατεύθυνση αυτή απαιτούνται, άμεσα, μόνιμες προσλήψεις εκπαιδευτικών, ΕΕΠ και ΕΒΠ, σύγχρονες υποδομές, συνεχή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.
Η προστασία του δικαιώματος όλων των παιδιών σε ποιοτική και ισότιμη εκπαίδευση δεν μπορεί να περιμένει. Είναι ζήτημα δημοκρατίας, κοινωνικής δικαιοσύνης και σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.»
