Γνωρίζουμε πως η χώρα μας βρίσκεται παγκοσμίως στις πρώτες θέσεις επικινδυνότητας για την εμφάνιση δασικών πυρκαγιών. Γνωρίζουμε πως κάθε χρόνο τέτοια εποχή οι φωτιές ξεσπούν, καίνε και καταστρέφουν.
Το βιώσαμε με τον χειρότερο τρόπο και τους δεκάδες νεκρούς στην Ηλεία το 2007, στο Μάτι το 2018. Ζήσαμε την πύρινη καταστροφή του 2021 με τα εκατοντάδες χιλιάδες καμένα στρέμματα, την απώλεια περιουσιών, ζωικού κεφαλαίου και την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος. Το βιώνουμε και σήμερα, ξανά με νεκρούς, με καμένες περιουσίες και πολύτιμους πνεύμονες οξυγόνου, με κάρβουνο και στάχτη.
Για πάνω από 15 μέρες καιγόταν η Ελλάδα. Από την Αττική, την Κέρκυρα, την Εύβοια έως την Αχαΐα. Η Ρόδος, ένας από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της πατρίδας μας, καιγόταν για 11 συνεχόμενες μέρες.
Ζήσαμε και το πρωτοφανές, το συγκλονιστικό, το όνειδος των εκρήξεων βομβών σε στρατιωτική εγκατάσταση, σε αποθήκη πυρομαχικών. Απειλήθηκε η ζωή χιλιάδων ανθρώπων. Απειλήθηκε το δεύτερο μεγαλύτερο αεροδρόμιο της Πολεμικής Αεροπορίας μας. Οι ένοπλες δυνάμεις, η αμυντική ικανότητα της χώρας δέχθηκε ένα ανεπανάληπτο, ισχυρό πλήγμα σε υλικά και κύρος εν καιρώ ειρήνης.
Για όλα αυτά υπάρχουν ευθύνες και βεβαίως κυβερνητικές ευθύνες, τις οποίες για μια ακόμα φορά ο Πρωθυπουργός και τα κυβερνητικά στελέχη προσπαθούν να αποσιωπήσουν.
Ισχυρίζονταν πως ήταν έτοιμοι, πως υπήρχε σχέδιο. Αυτό το διαβεβαίωνε ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης. Το μέγεθος της καταστροφής, όμως, αλλά αποδεικνύει, αποκαλύπτοντας τη γυμνή αλήθεια.
Ελάχιστα έχουν γίνει για την προετοιμασία και την πρόληψη. Είναι εμφανής η υποστελέχωση του Πυροσβεστικού Σώματος, η αποψίλωση των δασικών υπηρεσιών, η αριθμητική ανεπάρκεια επιχειρησιακών οχημάτων, η παλαιότητα εναέριων μέσων κατάσβεσης, η υποχρηματοδότηση Δήμων και Δασαρχείων για καθαρισμούς και αντιπυρικές ζώνες.
Μπορεί κανείς να μιλά για επιχειρησιακή ετοιμότητα, όταν μόνο στο Πυροσβεστικό Σώμα παραμένουν κενές 3.600 οργανικές θέσεις; Είναι δυνατόν τα 50 ετών Canadair να μπορούν να ανταπεξέλθουν το 2023 με ασφάλεια και επαρκή επιχειρησιακή λειτουργία; Το προ ημερών τραγικό δυστύχημα με τον θάνατο των δυο πιλότων έδωσε τη μοιραία αρνητική απάντηση.
Δυστυχώς τα παθήματα δεν έχουν γίνει μαθήματα. Θα περίμενε κανείς από μια κυβέρνηση τετραετίας να έχει διδαχθεί από τα λάθη και τις παραλείψεις της και στον ευαίσθητο τομέα της Πολιτικής Προστασίας, εφαρμόζοντας ένα στοχευμένο πλάνο πρόληψης και αντιμετώπισης πυρκαγιών. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ παρέδωσε το 2019 ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δασικής προστασίας, αντιμετώπισης δασικών πυρκαγιών και πολιτικής προστασίας που ενσωμάτωνε το πόρισμα του παγκοσμίου φήμης καθηγητή Goldammer.
Σήμερα, αντί όλα αυτά να αποτελούν χρήσιμα εργαλεία, παραμένουν ανεκμετάλλευτα στο συρτάρι.
Τελικά αποδεικνύεται πως το κυβερνητικό σχέδιο περιλαμβάνει μόνο εκκένωση και αποζημίωση. Και ας καίγονται σπίτια και περιουσίες και ας εξαφανίζονται δάση και ας χάνονται ζώα. Μόνο που και αυτό το «σχέδιο» αποδεικνύεται στην πράξη αναποτελεσματικό, καθώς και νεκρούς μετράμε, αλλά και οι αποζημιώσεις αγνοούνται από τις παλαιότερες καταστροφές.
Η κλιματική κρίση είναι παρούσα, η καταστροφή είναι διαρκής και η χώρα συνεχίζει να φλέγεται. Πραγματικά αναρωτιόμαστε τι άλλο πρέπει να συμβεί για να γίνει κατανοητό πως ο κυβερνητικός αντιπυρικός σχεδιασμός είναι τουλάχιστον ανεπαρκής.
Πλέον, είναι περισσότερο αναγκαίο από ποτέ ένα μοντέλο πρόληψης και αντιμετώπισης των πυρκαγιών συμβατό με τις σύγχρονες προκλήσεις και απαιτήσεις που προκύπτουν και από την κλιματική αλλαγή. Για να μη βιώσουμε νέες τραγωδίες και καταστροφές.
Όσο πιο γρήγορα γίνει αντιληπτό ότι χρειάζονται περισσότερα έργα και λιγότερα λόγια επικοινωνιακής διαχείρισης, τόσο πιο θετικά θα είναι τα αποτελέσματα για τις ζωές όλων μας.
