Ο λαός μας αντιμετωπίζει τεράστιες δυσκολίες. Η εξάντληση από τα συνεχόμενα lock down είναι εμφανής, με την κατάσταση όχι μόνο να μην εξομαλύνεται, αλλά, δυστυχώς, να παραμένει κρίσιμη.
Τα κρούσματα, οι διασωληνωμένοι και τα θύματα του κορωνοϊού συνεχίζουν να αυξάνονται, τη στιγμή που το Ε.Σ.Υ. βρίσκεται σε οριακή κατάσταση, υποστελεχωμένο, χωρίς επάρκεια σε γιατρούς, νοσηλευτές και ΜΕΘ. Η οικονομία βρίσκεται σε μηχανική υποστήριξη. Οι παραγωγικοί κλάδοι αγωνιούν για πραγματική και ουσιαστική στήριξη, την οποία δεν βλέπουν. Η τεράστια ύφεση φέρνει λουκέτα, ανεργία και φτωχοποίηση. Ταυτόχρονα, η Τουρκία δείχνει ανεπανάληπτη επιθετικότητα και προκαλεί με την παραβατική συμπεριφορά της.
Δεν θα είχαμε φτάσει έως εδώ, αν η κυβέρνηση είχε δείξει στοιχειώδη υπευθυνότητα, αποτελεσματικότητα και επάρκεια. Τα αρνητικά αποτελέσματά της στη διαχείριση της υγειονομικής και οικονομικής κρίσης είναι αναμφισβήτητα.
Σε αυτή την ιδιαίτερα κρίσιμη κατάσταση, θα ήταν αναγκαίο να γίνουν από την πλευρά της οι απαραίτητες ενέργειες για τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής. Δυστυχώς, όμως, ούτε αυτό είναι διατεθειμένη να κάνει.
Τα φαινόμενα αστυνομικής αυθαιρεσίας, βίας και καταστολής, καταδεικνύουν την αποτυχία της κυβέρνησης να εγγυηθεί τη συνοχή του κοινωνικού ιστού, διασφαλίζοντας παράλληλα την ομοψυχία του λαού μας. Ο απρόκλητος και απαράδεκτος ξυλοδαρμός πολίτη στην πλατεία της Νέας Σμύρνης, σε συνδυασμό με τη συνέχιση της βίας και τον τραυματισμό αστυνομικού με εγκληματικό τρόπο στον ίδιο χώρο, είναι τα τελευταία μόνο συμβάντα μιας μακράς σειράς τέτοιων καταδικαστέων περιστατικών. Ποιος μπορεί να ξεχάσει το κυνήγι δεκαπεντάχρονων παιδιών στους κινηματογράφους που έβλεπαν την ταινία «ΤΖΟΚΕΡ», τη σύλληψη δεκατετράχρονων παιδιών στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο, τον ξυλοδαρμό οικογένειας στα Πετράλωνα, επίσης τον ξυλοδαρμό του σκηνοθέτη Ινδαρέ ενώ είχε προηγηθεί η κατάλυση του ασύλου της οικείας του κ.α.
Η κυβέρνηση, λοιπόν, δεν εκτονώνει τις εντάσεις, δεν επιδιώκει την κοινωνική ειρήνη και παράλληλα εφαρμόζει πολιτικές που φουντώνουν την ένταση, την πόλωση, το διχασμό. Προφανώς, ακολουθεί αυτές τις πρακτικές στην προσπάθειά της να συγκαλύψει την αποτυχία της στη διαχείριση της υγειονομικής και της οικονομικής κρίσης. Συνειδητά εργαλειοποιεί το δόγμα «νόμος και τάξη» και εφαρμόζει αυταρχισμό, βία και καταστολή. Πρακτικές που δεν οδηγούν πουθενά, παρά μόνο την κοινωνία σε αδιέξοδο και το λαό μας σε επικίνδυνες ατραπούς.
Στη δημοκρατία οι κυβερνήσεις έχουν χρέος να διασφαλίζουν την ομαλότητα και να κατευνάζουν τις εντάσεις. Έχουν χρέος να μην εφαρμόζουν πολιτικές που καταστρατηγούν το Σύνταγμα και καταδυναστεύουν τους πολίτες, καταργώντας εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα, σωρεύοντας παράλληλα κοινωνική οργή. Έχουν χρέος να μεριμνούν και για την ευημερία των πολλών και όχι μόνο των λίγων, των οικονομικών ελίτ. Η κυβέρνηση της ΝΔ επιλέγει να κάνει ακριβώς τα αντίθετα, ακόμα και μέσα στην πανδημία.
Και δεν σταματά εκεί. Κατηγορεί τους πολιτικούς αντιπάλους της και κυρίως τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., ως υποκινητές και ενορχηστρωτές των διαμαρτυριών και της οργής των πολιτών, στην προσπάθειά της να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Ας κάνει τον κόπο να κοιτάξει στον καθρέφτη και θα διαπιστώσει ότι έχει την αποκλειστική ευθύνη για την κοινωνική αντίδραση στις πολιτικές που εφαρμόζει.
Απάντηση σε αυτά τα αδιέξοδα μπορεί να δώσει μια προοδευτική διακυβέρνηση, με τη στήριξη των δημοκρατικών και προοδευτικών πολιτών, που αγωνίζονται και διεκδικούν ένα καλύτερο αύριο.
