Η κυβέρνηση έστησε μια ακόμη επικοινωνιακή φιέστα, στην προσπάθειά της να αναστρέψει την απόρριψη της κοινωνικής πλειοψηφίας στις πρακτικές και τις επιλογές της. Προφανώς και δεν τα καταφέρνει. Το «χαρτζιλίκι» των 250 ευρώ κάθε τέλος Νοεμβρίου σε χαμηλοσυνταξιούχους και η επιστροφή ενός ενοικίου, αποτελούν εμπαιγμό για όσες και όσους καθημερινά παλεύουν με νύχια και με δόντια να τα βγάλουν πέρα. Πρόκειται για ανεπαρκέστατες παροχές, την ώρα που και η κυβερνητική φορολογική πολιτική οδηγεί σε οικονομική αφαίμαξη την κοινωνία.
Εάν πραγματικά ήθελε η κυβέρνηση να στηρίξει τους ευάλωτους συμπολίτες μας, τότε θα ανακοίνωνε ουσιαστικά μέτρα στήριξης, που έχουμε προτείνει, όπως: επαναφορά της 13ης σύνταξης, αυξήσεις στις συντάξεις πάνω από τον πληθωρισμό, κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης των συνταξιούχων και της προσωπικής διαφοράς, επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο δημόσιο, κατοχύρωση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας με πραγματική αύξηση μισθών, μείωση των έμμεσων φόρων, επαναφορά προστασίας της πρώτης κατοικίας, μείωση των επιτοκίων των στεγαστικών δανείων, εφαρμογή προγραμμάτων για τη δημιουργία δημόσιας κοινωνικής στέγης, αύξηση της επιδότησης ενοικίου.
Βεβαίως, ούτε λόγος από την κυβέρνηση για όλα τα παραπάνω, παρά μόνο κοροϊδία και εμπαιγμός, μήπως και η κοινωνία ξεγελαστεί. Όμως, η ακρίβεια και η φτωχοποίηση δεν μπορούν να κρυφτούν, γιατί τις βιώνει ο Έλληνας πολίτης. Η ασφυκτική καθημερινότητα μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με αλλαγή κατεύθυνσης και εφαρμογή προοδευτικών πολιτικών, που στο επίκεντρό τους θα έχουν τον εργαζόμενο, τον ελεύθερο επαγγελματία, τον συνταξιούχο, τον αγροτικό κόσμο, τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, τη νέα γενιά. Αυτή είναι η κοινωνική ανάγκη που οφείλουμε να προτάξουμε και να εκπληρώσουμε.
